Semuꝫ in iuſticia tua exultabunt:qn exuentes infirmitates ſuas ⁊ intrantes potētias dn̄i memorabunt̉iuſticie tue ſolius: vt eā tūc teneantſine labore quā mō ſeqͥ laborāt.Cōtra peſſimū viciū ingratitudīs.Agna eſt ſuꝑ nos dilectiſſimi magna v̓alde miſericordia dei noſtri: qͦs tā ineffahili ſpūs ſui v̓tute: tam ineſtimabilidono gratie ſue eripuit. a vana nr̄aquerſatōe huius ſeculi: in qͦ eramꝰaliqn̄ tāqͣꝫ ſine deo. aut certe quodexecrabilius eſt etiā ꝯtra deum nōignorantiaꝫ hn̄tes ſꝫ ꝯtemptū. Cuus vite aut potiꝰ mortis. anima enīq̄ peccauerit ipſa moriebat̉: vtinaꝫfrequenter in oculis cordis nr̄i tetra verſet̉ imago. quāta videlicꝫ cecitas. quāta peruerſitas illa fueritvt ſedula meditatōe penſantes miſerie pondus. et ſi nō tam ꝑfecte ſic̄eſt: aliqͣtenus tn̄ eſtimare poſſumusliberatricis miſcd̓ie qͣntitatē ¶ Iamvero ſi quis ex vobis diligent̓ ꝯſiderare nō negligat. nō mō vn̄ erutusvbi ſit ꝯſtitutus: nō ſolū qͥd euaſerit. ſꝫ ⁊ qͥd accepit. nō tantū vn̄ reuocatus ſit. ſꝫ etiā qͦ vocatus: inuenietſine dubio cumulum huius miſcd̓ieomis mēfure pͥoris excedere quātitatē. Neqꝫ enī fecit talit̓ omni natōin. vt nō ſolum iudicia ſꝫ ⁊ ꝯſilia ſuamanifeſtaret eis: ſꝫ om̄mō magnificauit face̓ nobiſcū: nō ſolū in ẜuosaſiumēs ſꝫ eligens in amicos. Neqꝫeni nos eligimus eum. ſꝫ ipſe elegitnos. et poſuit nos vt eamus ⁊ fructūafferamus: fructū inquā nō ſolumnō ꝑemptoriū. qd̓ ad iudiciū ꝑtinēsnotū ſit etiā ſeruis: ſꝫ nec pariturūquidem qd̓ de ꝯſilio eſt ⁊ reuelaturamicis. In hͦ ſiquideꝫ poſiti ſumus.vt non peccato ſeruiamus. ipſe enīeſt ꝑemptorius labor: nec ſeculo qͦꝫqueadmodū hi qͦs videmus ſubditos curis terrenis ⁊ ſi nō culpis. corporalibꝰ officijs ⁊ ſi nō flagicijs implicatos ⁊ in ea q̄ p̄terit huius mūdifigura ꝓ ſua ſuorūqꝫ pn̄ti ſuſtētatōe laborātes: quoꝝ vtiqꝫ labor ⁊ ſinon ad dānatōeꝫ mīme tn̄ pertinetad ſalutē: ita vt ⁊ ſi ꝯſeruauerint fūdamentū. detrimentū tn̄ patiātur.ꝑeūtibꝰ que ſuꝑedificauerant: ipſivero ſalui ſint. ſic tamē qͣſi ꝑ igneꝫNobis autē quid d̓r? Qd̓ ꝯſiliū dat̉amicis ⁊Oꝑamini nō cibū qui perit:ſed qui ꝑmanet in vitā eternā. Necceſſamus ab oꝑando hoc cibo etiamcum terrenis forte occupamur operibꝰ aut obediētia dictante aut fraterne caritatis intuitu: quoniā diſſimilis nobis intentio eſt ab his qͦrū laborem ꝑiturū eſſe prediximus.Diſſimili ꝓinde radice inherens labor ſimilis non ſimiliter habet perire: quoniā radicatus eſt in ea q̄ nūqͣꝫ perit eternitate. Deniqꝫ ſi fortenon quidem illicita nec tamen impediētia ſectantes. priori forſitā fornicatōne relicta ſtetiſſemus in coniugij caſtitate nō capiētes qd̓ de celebi vita datū nouimus eſſe conſilium. ſꝫ a rapina ⁊ fraudibꝰ abſtinē.tes licite ꝓprijs rebꝰ vteremur. nec.dū tamē ad ꝑfectōem euāgelicamattingētes ſic̄ ſcriptū eſt. ſi vis eſſeꝑfectus vade ⁊ vende oīa q̄ habesveni ſeque̓ me ⁊cͣ: hͦ ipſū qͣnte pietatis eſſet. ſi a tātis crimibꝰ in qͥbꝰ ml̓ti ex vob̓ inuoluti. ſolū in ſe reſpōſūmortis ⁊ iudiciū c̓te dānatōis hr̄entdatū eſſꝫ vel inferiori aliqͦ reſpiraregͣdū? Prodigꝰ c̓te filiꝰ ad filioꝝ nūerū aſpirare tīebat. btm̄ ſe reputās