Vyatuor mihi vident̉ orādi modos exprimere apoſtoli verba dicentis. Volo primum fieri obſecratōnes. deinde orationes.poſtulatōnes. gratiiaꝝ actōes. Sūtenim quos adhuc peccati conſcientia terret et cruciat. nondum acce-pta reſiſtendi virtute: tunc ſcilicetcum primum ipſos in peccatorū ceno iacentes ſpiritus veritatis irradiat. et excitans erubeſcere facit ⁊ timere deum: dum vident immanitatem criminū. meritoꝝ exiguitatē:et velut ardentē corā ſe gehennamexpaueſcētes: qͦniam in ſeipſis boninil inueniūt: aliūde apprehendūt vnde tegant̉. Sciūt enī ꝙ nō ſit tutumin ꝯſpectu dn̄i dei ſui vacuos appa-re̓. ꝯtra legis p̄ceptū: ⁊ multo minꝰid p̄ſumere plenis ſtercore manibꝰaudent. Quia g timēt et merito timēt ꝑ ſeipſos accedere: ſtudent qͣſiper alios ſupplicare. Tale eſt illudorōnis genus. quo ſolemus vti dicētes. Sācte petre ora ꝓ nobis: ⁊ ſimilia. Maxime vero illud obſecratō ēmanifeſta: ꝑ paſſionē tuam. liberanos dn̄e: et cetera in hūc modum.Tale enī videt̉. ac ſi latro deprehēſus ⁊ iam vicinus ſuſpēdio. qn̄ penitus deſperat. nec inuenit in ſe vn̄ veniaꝫ dep̄cet̉: extendens brachia dicat. qͥa ſic paſſus eſt xp̄us: vt eoꝝa quibꝰ tenet̉ animos moueat adpietatem. Credo ego de talibꝰ dicipoſſe: qͥa regnū celoꝝ vim patit̉ etviolēti diripiūt illud. Vim faciebatregno celoꝝ publicanus ille: quando dū non auderet. oculos ad celosleuae̓ ip̄m celū ad ſe potuit inclīareSimile aliquid mulier illa egiſſe videt̉: que ꝓfluuiū ſanguinis hn̄s. dūtimeret ad xp̄um accedere: fecit abeo virtutē exire. Furtini enī tetigitfimbriā ⁊curata eſt ab infirmitate:vn̄ ⁊ indignātis qͦdammō verbū videtur qͦd de ea dn̄s ait. Quis me tetigit⁊ Et addidit. Senſi a me exirevirtutē. Non credo ꝙ ſit inter nosquiſpiam. ſꝫ forte nōnulli in ſeculariꝯuerſatōe poterunt aliquādo experiri quid loquor: vt inuiti fluxū ſanguinis paterent̉: eius inquā ſanguinis qui regnū dei nō poſſidebit. Et8enī qͥ facit peccatū. ſeruus eſt pcc̄i:aliinec ſua ſe poterit ꝯtine̓ virtute etiāſi volet. Huic F minime expedit pervin bie rniiatſeipſū ad xp̄m accedere. ſꝫ tangere.xiiſi quā inuenerit eius fimbriā: hͦ eſtx xiieum ꝯſiderare hominē quē humiliopeiſt ijrem viderit et extremū in eccleſia q̄gexi xtieſt veſtis xp̄i: eū inqͣꝫ qui elegit abiectus eſſe in domo dei oportet ꝯſideiepimn prrtrainreirare: qͦniā is vere eſt fimbria poſitain ora veſtimenti: ad quā vtiqꝫ ſpūaiquſt. xt vt ſti priai. ſ:lis vngenti deſcendens a capite coin Atti ſtoꝑ hnarlepia tota decurrit. Hūc ſi beneficijsjxſtixi t 3aliquibꝰ ſeu prece humili aut ꝯfeſſinili rinitar. to. g:one pura tetigerit. vt affectū eiusrinalatidiierga ſe moueat ad ꝯpatiendū ſibi:Itnletaū imiihabeat fidem. et ſine dubitatōne ſa rintinnnabit̉. Illud tamē nouerit fimbria imannō a ſe. ſꝫ a xp̄o exiſſe virtutē: qui ⁊ irimtangi ſe ꝓteſtat̉ in fimbria. Exp̄ſſiiliminiununc vobis quantū potui: quale ſithiintijet cui anime neceſſariū genus obſepo nupcratōnis. At vero iā cōtinendi virlipotute accepta ſecurus accedit: qui ſi i pebi cōſcius fuerit ꝓ delictis p̄teritisveniā querēs ⁊ oratōne vtens. quenoſtri oris eſt ratō: qn̄ iam ore ſuoloquit̉ cum deo ſuo. Hinc illud eſtꝙ maria magdalene. qͣꝫqͣꝫ nō minꝰhumilis emorruoſa illa. nō ſic tamēveret̉ accedere: ſꝫ rigat lacrimis pedes capillis tergit. vngit vngento.oſculat̉ ore deuoto. In ſatis liquet