hūilitate quāta ſollicitudine cogitatio ſalubris nō aliter qͣꝫ diuine dignatōis ſermo ſuſcipi debeat: ⁊ heſterno ſermone ꝑtim iā diximus: etbodierno nihilominꝰ aliquāto latils ꝑſuadere cōnabimur. Beati enīqui audiūt verbū dei. ⁊ cuſtodiūt illud. Vultis noſſe qͣꝫ beati? Primūquideꝫ ſonās in auribꝰ aīe vox diuīaꝯturbat. terret diiudicatqꝫ: ſꝫ continuo ſi bn̄ adu̓teris viuificat. liq̄facitcalefacit. illūinat. mūdat: deniqꝫ ⁊cibꝰ noſter e⁊ gladius ⁊ medicina ⁊atig imꝯfirmatō. et requies: reſurrectō qͦꝫet ꝯſūmatio noſtra. Nec mireris ꝙverbū dei iā nūc inueniat̉ omnia iniit puranu.oībꝰeſſe qͣꝫtū ſpectat ad iuſtificatōne: ſiqͥdeꝫ ⁊ futurū ē om̄ia in om̄ibꝰad glorificatōeꝫ. Audiat illud peccator ⁊ ꝯturbabit̉ venter eius: a voxrit cupdligutat.ce illa carnalis aīa ꝯtremiſcet. Omnia nāqꝫ cordis ſecreta rimat̉ atqꝫnar haqt lidiiudicat ſermo viuus ⁊ efficax: corlerartuadium atqꝫ cogitatōnū ꝑſcrutator.yttiet ſcamnalat:.Vn̄ ⁊ licꝫ mortuus in peccato: ſi auxiſidieris vocē filij dei viues. Sermo enīemnhuſt inidquē loquit̉: ſpūs ⁊ vita eſt. Si cor turn qui tamē a ditum induratū eſt: memēto ſcripturedicentis. Emittet verbū ſuū. et liq̄peptitfaciet ea. Et item. Aīa mea liquefacta eſt: vt dilectus locutus eſt. Sixxitepidus es ⁊ euomi iā formidas: nōdiſcedas ab eloqͥo dn̄i ⁊ inflāmabitxſite: qͥa eloquiū eius ignitum valde.38Nuod ſi tenebras ignorantie plangis: diligent̓ audi qͥd loquat̉ in tedn̄s deus: ⁊ erit lucerna pedibꝰ tuisverbum dn̄i ⁊ lumē ſemitis tuis. Atfoltaſſe tāto amplius doles. quātoxclarius peccata etiā mīma illuminatus agnoſcis: ſꝫ ſanctificabit te pater inveritate q̄ eſt vtiqꝫ ſermo eiꝰ:vt inter apoſtolos audire merearis. Itē vos mūdi eſtis: ꝓpter ẜmonē quē locutus ſū vobis. Iā vero cūlaueris manꝰ tuas. ecce ꝑauit in cōſpectu tuo mēſam: vt nō de ſolo pane viuas. ſꝫ ex omni verbo qͦd ꝓcedit de ore dei: ⁊ in fortitudine cibi illius curras viam mandatoꝝ eius.Vbi ꝯſiſtūt aduerſū te caſtra. ⁊ p̄liū tēptatōis infurgit: arripe gladium ſpūs quod eſt verbū dei: et in eofacile triūphabis. Qd̓ ſi forte vt eſtcertaminis ꝯſuetudo cōtigerit aliqn̄ vulnerari: mittet verbū ſuū ⁊ ſanabit te. ⁊ eripiet te de interitionibꝰ tuis: vt in te qͦꝫ impleatur qͦd aitcēturio. cuius fides tā magnifice cōmendat̉. Dn̄e inquit dic tātū verboet ſanabit̉ puer meꝰ. Sꝫ⁊ ſi titubasadhuc. ꝯfitere clamā: mei autē pene moti ſunt pedes. pene effuſi ſuntgreſſus mei. et in verbis ſuis ꝯfirmabit te vt experimēto diſcas: qͦniaꝫ verbo dn̄i celi firmati ſūt ⁊ ſpūoris eius om̄is virtus eoꝝ. In hijsatqꝫ hmōi ꝑſeuera. in talibꝰ iugiterexercere: donec iā dicat ſpūs vt requieſcās a laboribꝰ tuis. In hoc verbo quieſces dulciter ac ſuauiter ſoporaberis: donec veniat hora. cū omnes qͥ in monumētis ſūt audiēt vocē eius ⁊ ꝓcedent. Sꝫ qͦ⁊ Alij quideꝫin iudiciū: alij v̓o in vitā eternaꝫ. Etqͥs ſcit. ſi eſt dignꝰ amore vel odio?Tūc maxīe memor eſto v̓bi tui ſeruo tuo dn̄e in qͦ mihi ſpē dediſti: vtab auditōe mala nō timeā: ſꝫ beatamagis auditō ꝑducat ad viſionemcū dicēs. Venite benedicti pr̄is mei⁊cͣ. Quicūqꝫ enī ꝯfitebit̉ me coramhoībꝰ ait ipſe: hūc ⁊ ego ꝯfitebor inꝯſpectū pr̄is mei ⁊ angeloꝝ ſct̄oꝝ:qͦd nob̓ ꝯferre dignet̉ ipſe qͥ ꝯſtitutus eſt iudexviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ.¶ De qͣtuor modis orandi.F f iiij