ꝙ om̄mō iā ꝓpoſuerat in corbe ſuoa pcc̄o deinceps abſtine̓. ⁊ qͣi ꝓfluuium ſtare. Quod ſi tam conſuetuscacttu: primū eſt vt ipſi dn̄o in orōeloquens recogites annos tuos inamaritudine aīe tue. Dehinc poſtꝙͣ in lamētis penitētie aliquādiu ꝑſeuerās hilaritatē quandā ⁊ fiduciacōceperis indulgentie. accede iā adroſtulatōnes: vt ſecure tanꝙͣ receptus in grām dn̄i tibi ⁊ ꝯſeruis tuisaudeas petere qd̓ oportet. At fortaſſe requiras vnde aūt qͦmodo noſſe poteris. vtrum hanc ꝯſecutus ſisindulgentiā. Sic nimirū ꝯſeruandehumilitatis grā. diuīa ſolet pietasordinare: vt quanto quis plus ꝓficit: eo minus ſe reputꝫ ꝓfeciſſe. Nāet vſqꝫ ad ſupremū exercitij ſpūalisgradū. ſi qͥs eouſqꝫ ꝑuenerit. aliqͥdeide primi gradus imꝑfectōne relinquit̉: vt vix ſibi primū videat̉ adeptus. Attn̄ ſcio ꝙ hodie lectū ſitin euāgelio: dixerat iheſus ꝑaliticocōfide fili remitttunt̉ tibi peccatatua: ⁊ reputatū eſt ei in blaſphemiam. At ille cui nimirū cogitatio hominis confitet̉. quid inquit cogitatis mala in cordibꝰ vr̄is? Blaſphemare me blaſphematis: ⁊ qͣſi ad excuſandū. vim viſibilis curatōis. virtutē mihi inuiſibileꝫ vſurpare. Sedego vos potius blaſphemos eſſe cōuinco: ſigno ꝓbans viſibili inuiſibilem poteſtatē. Vt ſciatis inqͥr qꝛ poteſtatem hꝫ filius hominis in terradimittēdi peccata. tunc ait paralitico. Surge tolle lectū tuū ⁊ ambula. Et tu ergo ſi iam furgis deſiderio ſuꝑnoꝝ: ſi grabatū tollis corpus ſcꝫ a terrenis eleuans voluptatibꝰ. vt iam nō ferat̉ anima ꝯcupiſcētijs eius ſꝫ magis ipſa vt dignuꝫeſt regat illud ⁊ ferat qͦ nō vult: ſibemū ambulas que retro ſūt obliuiſcēs ⁊ ad ea que ante ſunt te extendens. deſiderio ⁊ ꝓpoſito ꝓficiēdi: cūratū te eſſe non dubites. Neqꝫ enīſurgere poteras ſi nō aliqͣtenꝰ onuseſſet alleuiatū: ⁊ nec grabatū tollere niſi exoneratꝰ magis: qꝛ nec anibulare feruore ꝯuerſatōis cū peccatoꝝ graui mole poſſibile eſt. Prop̄ter quod fiducialit̓ iam poſtularepoteſt qui eiuſinodi eſt: tantū caueat ne forte aut poſtulet nō poſtulāda: aut minꝰ poſtulet que nō a deoſūt poſtulāda: aut ea tepide queratque toto effectū ⁊ om̄i tꝑe ſūt querenda. Petitis et nō accipitis eo ꝙmale petatis: vt in ꝯcūpiſcētijs veſtris. Sic agit omnis qui terrena q̄rit vltra neceſſitatem: qui mundialem gloriam ſectatur aut voluptatem. Tale eſt etiam quod ſolent ſeculares homines mortem inimicorum in oratōnibus poſtulare: ceterāqꝫ ſimilia: que non oportet. At vero ſi tēporalia defuerint. petenda qͥdeꝫ ſūt. quantū neceſſitas humanarequirit: ſꝫ iuxta beati gregorij ſententiam non ſunt nimium requirē.da. In quo genere etiam illa ſpiritualia ſunt ſine quibꝰ nihilominusſalus conſtare poteſt: vt ſermo ſcientie. gratia curationum. omniaqꝫde quibꝰ certum non habemus qͥdexpediat nobis: vtpote ſi te fatigettemptatio ſupplicandum quidem ꝓea. vt auferatur a te. ſed non nimisobnixe: quoniam in talibus meminiſſe ſemper oportet apoſtolice illiꝰſententie. nos enim quid oremus ſicut oportet neſcimus: ⁊ deo magiscommittere. qͣꝫ temere aliqͥd apudnos definire. Hec autem ſunt totoaffectu ⁊ oī tꝑe poſtulāda. hͦ ſūt ꝓqͥbꝰ inceſſant̓ ⁊ qͣꝫ obnoxe poterūt