pecalogi ꝑfectōem debetis: profecto decem quater ducta qͣdrageſimā veſtram faciūt: quam cuſtodirevos oporteat omnibꝰ diebꝰ vite veſtre. Et ipſe qui vos cōgregauit inloco iſto vitā veſtrā ꝯſeruet in oꝑeſancto: vt cū ipſe apparuerit vita veſtra: et vos appareatis cum ipſo ingloria.¶ De ſeptē ſpiritibꝰ.Agiſter gētiū paulꝰ ex occaſione ipſius ſpūalis nature qua viuimus. ad ſpūalē ꝯuerſatōnē excitās diſcipulos ait. Si ſpirituviuimus: ſpū et ābulemus. Ac ſi dicat. Si caro nō ꝓdeſt quicꝙͣ. ſꝫ ſpūseſt q̄ viuificat ipſam: ſeparare oportet precioſū a vili et digniorē p̄ponere partē: vt ſecundū ſpūm ambulemus nō ſecundū carnē. Ad ſpūmenim debet eſſe ꝯuerſio carnis. vt ẜuiat ipſa ⁊ nō ſeruiatur ei: vt dicatſpūs ſeruo ſuo. veni ⁊ veniat: fac hͦet faciet illud. Sic enim erit vxor noſtra ſicut vitis abundās: ⁊ ſaluabit̉ꝑ generatōem filioꝝ qui ſūt oꝑabona: ſi fuerit ipſa quidem in lateribꝰ domus noſtre id ē in abſcondito⁊ hūili loco: aīa vero reſideat in medio tanꝙͣ dn̄a. tāꝙͣ paterfamilias.tanqͣꝫ iudex: vt fiat quod ſcriptumeſt: aīa mea in manibꝰ meis ſemperMaledictus enim ſpūs ille qui partem ſuā deteriorē facit. Maledictꝰhomo qͥ paſcit ſterilē ⁊ vidue nō bene facit. Deniqꝫ vt teſtat̉ ideꝫ apoſtolus. ſi ſcd̓m carnē vixerimꝰ moriemur: qm̄ qͥ in carne ambulant deoplacere nō poſſunt: et qͥ ſemināt incarne de carne metent corruptōeꝫ.Si autē ſpū facta carnis mortificauerimus viuemus: quoniam qui ſpūdei agunt̉ hij filij dei ſūt: ⁊ qui ſeminant in ſpū. de ſpū metent vitā eternā. Prudenter ꝓinde frēs et nō adplinſipientiā nobis. ſpūalē elegimꝰ vitā: caſtigare corpus ⁊ ſeruituti ſubicere: et deū qui ſpūs eſt adorare inſpū ⁊ veritatē. Sed qͥa ſpūum diuerſa ſunt genera. neceſſaria eſt nobisjxixxieoꝝ diſcretio: p̄ſertim cū ab apl̓ociſdidicerimꝰ. nō om̄i ſpūi eſſe credenxiixxij jdum. Videri enim poteſt minꝰ eruditis ⁊ qͥ parū exercitatos hn̄t ſen.xxiiſx5 ſſsſus: omnē cogitatōem nō alteriusi ixtrjqͣꝫ ipſiꝰ humani ſpūs eſſe ſermonē:quod non ita eſſe et certa fidei virinceri ſt nobis ai atus probat et diuinarum teſtimoileuut̉: et taq̄ aania ſcripturaꝝ. Audiam inquit ꝓlanibtū detat:pheta nō quid ego loquar. ſed qͥdutnanas. quarloquat̉ in me dominus deus. Et aliꝰmag̓s hiꝝuſit ſꝓpheta: angelus inquit qui loqueira eſt dio li xxix. xi.bat̉ in me ⁊ cetera. Et in pſalmo dinotumiaſed daxiadicimꝰ fieri immiſſioneꝫ etiā per anttitadeamrxitara:gelos malos. Vnde ⁊ timet apoſtontugitata vaa xiixj.lus. ne ſicut ſerpens decepit euamIin turitilori.aſtutia ſua. ſic et diſcipuloꝝ quibꝰnymitini drialoquitur corda decipiant̉: ab eo vtiaij.qꝫ cuius ipſe paulus aſtutias nonignorat. Vnde ⁊ dicit. Nō eſt nobiscolluctatio aduerſus carnem et ſanguinē. ſed aduerſus principes ⁊ poteſtates: aduerſus mundi rectorestenebraruꝫ harū. Eſſe tamen ſpiritum carnis. nō bonū. manifeſte idēapoſtolus indicat: vb̓i inflatos ſpūcarnis ſue quoſdam eſſe teſtat̉. Eteſſe etiam ſpūm huius mūdi declarat vbi gloriat̉ in dn̄o ꝓ ſe pariteret ꝓ diſcipulis ſuis nō ꝙ eum acceperint ſꝫ ſpūm qͥ a deo eſt: vt ſciamꝰinqͥt q̄ a deo donata ſūt nobis. Suntg hi duo ſatellites maligni illiusprincipis tenebraruꝫ: vt dn̄et̉ ſpūsneqͥcie ſpūi carnis ⁊ ſpūi huiꝰ mūdiQuiſquis g ex hijs tribꝰ ſpiritibꝰ