inuem eos qui innocentiā ſeruauerūt: qͣꝫ qͥꝯgruā egerūt penitētiam.hed et quantūlibet peniteat. quantūlibet ſe afflictet ⁊ maceret: ꝓpternomē tuū. nō ꝓpter meū meritū ꝓpitiaberis peccato meo dn̄e ait iuſtꝰ:multū ē enī. Cū gͦ qͥcqͥd viuis qͥcqͥdſapis qͥcqͥd habes. qͥcqͥd̓ potes huicvni rei dedicaueris: nunqͥd aliquideſt vel inter aliqua ꝯputandū? Paulo ante viā tuā ꝓ vita ſua xp̄o redaedideras: et nūc iterū eam totā precedentiū exigit recordatō peccatorū. Nunquid vt vulgo dicit̉. de vnafilia duos generos ſtatuiſti face̓ ⁊Quid ſi terciū tibi debitorē oſtēdā.qui nō minus acriter ꝙͣ veracit̓ vendicat eam ſibi? Pn̄to ꝙͣ ⁊ tu poſſide.re deſideras ciuitatē de qͣ dicit̉. Glorioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. Gloxit iumipriā illā quā nec oculus vidit. nec aujittris audiuit. nec in cor hoīs aſcēdit:regnū omniū ſeculoꝝ: viuere in et̓nū in ꝑperuas hereditates. Credoilamꝙ velis eſſe equalis angelis dei. etin plateis ſuperne ſyon melos angeIfutlacuilicum auſcultare ⁊ videre quicquidxxit tillud ſit: cū xp̄us tradiderit regnuꝫbeo patri et erit deus om̄ia in omnih. Nec dubito quin⁊tū ꝯcupiſcasſuſpicere ⁊ vmbras declinātes. ⁊ diem̄ aſpirantē: cum illuxerit illa ſolēnis dies ⁊ nubila rerū excuſſerit: qn̄iam nō inclinabit̉ dies ſed erit eterna meridies: qn̄ erit plenitudo feruoris ⁊ lucis. ſolis ſtatio. tenebrarūexterminatō: deſiccatō paludū. fetoꝝ depulſio. Nōne ad hoc emēdū.totū te ⁊ quēcūqͣꝫ ⁊ vndecūqꝫ ꝯtrahere poteris dare oportebit̉ Et cumvnuerſa ꝯpleueris: non tu putes eſſe ꝯdignas paſſiones huius temporis vel corporis ad futuram gl̓am. q̄reuelabit̉ in nobis. ¶An ſic impudens es. vel imprudens: vt minutuꝫtuū quod ſibi tam xp̄i vita. qͣꝫ peccati penitētia certatim rapiunt. etiam ad hoc ꝯquirēdū vel audeas numerare? Quid dices. ſi ⁊ quartū debitorē in mediū adduxero: qui ſibi etiam iure pͥmatus ſui ſuperiores trescedere velit̉ Ecce in ianuis eſt qͥ fecit celū ⁊ terrā ⁊ creator tuus eſt. tucreatura: tu ſeruus ille dn̄s: ille figulus tu figmētū. Totū gͦ qd̓ esilli debes. a quo totū habes: illi p̄cipue dn̄o qui ⁊ te fecit ⁊ benefecit tibi: q̄ tibi mīſtrat fiderū curſꝰ: aeristēperiē: fecūditatē terre fraictuū vb̓tatem. Huic reuera totis medullistotis viribꝰ ſeruiendū: ne forte indignatiōis oculo te reſpicias: ⁊ deſpiciat ⁊ ꝯterat in eternū ⁊ in ſeculū ſeculi. Nō arbitror autē ꝙ te tāta raptet inſania: vt ⁊ hic minutū tuumnominare nedū numerare p̄ſumas.Expone gͦ mihi cui horū qͣtuor ꝓponas reddere qͦd debes: cū vnuſquiſqꝫ tā internus qͣꝫ eternus exactorſit. vt te poſſit ſingulariter ſuffocare. Eya dn̄e vim patior. reſponde ꝓme. In manus tuas ꝯmēdo minutūmeū: tu ꝑſolue omnibꝰ. tu ab om̄ibꝰ libera: quia tues deus et non homō: et qd̓ hominibꝰ impoſſibile eſt.poſſibile eſt tibi. Qd̓ habui et feci:domine habe in me excuſatū: quiaimperfectū meū viderunt oculi tui.Quis ergo amplius gruniet dicēsnimiū laboramus. nimiū ieiunamusnimiuꝫ vigilamus: cū milleſime imonec minime parti deb̓itoꝝ ſuoꝝ valeat reſpōdere? Hec eſt fortaſſe fratres. illa vera veſtra qͣdrageſimanon exterior ſed interior: q̄ nō corticem ſacramēti: ſed adipem frumenti contineat. Si enim vnicuiqꝫ iſtorum quatuor et ꝓ ſe ⁊ per ſe omnēF f
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten