amaritudines dn̄i tui ⁊ rememoraberis. Primū qͥdem infantiliū neceſſitatū. deinde laboꝝ qͦs ꝑtulit in p̄dicando. fatigatōnū in diſcurrēdo.temptatōnū in ieiunādo. vigiliarūin orando. lacrimarū in ꝯpatiēdo. infidiarum in colloquendo: poſtremopericuloꝝ in falſis fratribꝰ. ꝯuitiorum ſputoꝝ colaphoꝝ. ſubſannatōnū. exprobatōnū. clauoꝝ horūqꝫ ſimiliū: q̄ in ſalutē noſtri generis triginta ⁊ tribꝰ ānis oꝑatus eſt in medio terre? O ꝙͣ indebita miſeratioꝙͣ gratuita ⁊ ſic ꝓbata dilectio: qͣꝫinopīata dignatio. qͣꝫ ſtupēda dulcedo. qͣꝫ inuicta manſuetudo regemglorie ꝓ deſpicaciſſimo verniculocrucifigi. Quis audiuit vnqͣꝫ tale:aut quis vidit huic ſimile? Vix enimꝓ iuſto quis morit̉: ipſe ꝓ iniuſtis ⁊inimicis mortuus eſt eligēs exulare a celis. vt nos reportaret ad celos: amicus dulcis. ꝯſiliariꝰ prudēs.adiutor fortis. Quid retribuā dn̄o:ꝓ omnibꝰ q̄ retribuit mihi? Nonneſi ꝯferrent̉ in me omnes vite filiorū ad ā. ⁊ omnes dies ſeculi. ⁊ labores hoīm qͥ fuerūt. q̄ ſūt. et qͥ erunt.nihil eſſet ad ꝯꝑatōeꝫ corꝑis illiusqd̓ ſpectabile ⁊ ſtupendū eſt virtutibꝰ etiā ſuꝑnis: in cōceptu de ſpiritu ſancto. in ortu de virgine. in viteinnocētia. in doctrine affluentia. ineoruſcatōnibꝰ miraculoꝝ. in reuelatōibꝰ ſacramētoꝝ? Vides igiturqͥa ſic̄ exaltant̉ celi a terra. ſic exaltata eſt vita illa a vitā noſtra: q̄ tn̄poſita eſt ꝓvita nr̄a. Sicut nihil adaliquid nullā Hꝫ ꝯꝑatōem: ita ⁊ vita noſtra nullam hꝫ ad vitā illiusꝓportōem: cum illa dignior. iſta miſerior eſſe nō poſſit. Nec me putesrem exag̓gerare ſermonibꝰ: qͥa hicdeficit omīs lingua nec ſufficit ocuiilus vel ad intuendū tante dignatōnis archanum. Cū ergo ei donauero quicqͥd ſum. quicqͥd poſſum: non.xtitne ſic iſtud eſt. ſicut ſtella ad ſolemxiigutta ad fluuiū. lapis ad montemx2granū ad aceruuꝫ? Non habeo niſiiitifecminuta duo. īmo minutiſſima cor8pus et anima. vel potius vnum minutum. voluntatem meā et non dagrbo illam ad voluntatemi llius. quixritaitantus tantillum tantis beneficijsxi x: tipreuenit: qui toto ſe totū me ꝯpaxrtit. jj.rauit? Alioquin ſi illam retinuero.nuibdvtrugodiet. ꝯqua fronte. quibꝰ oculis. qua mēte.m generos ſtatuſttequa ꝯſcientia vado ad viſcera miſericordie dei noſtri: et audeo perfodetertūtibi debtarisre illud fortiſſimū ꝓpungnaculum.inmnus aeriter gͣꝝxquod cuſtodit iſrahel. et illius ſanium fibi? pnro grt.jguinis non guttas ſꝫ vndas a quinyaras tuitati vēdeqꝫ partibꝰ corporis in meū preciuꝫibittaſitdetatura: x. jdetorquere ⁊ O generatio peruerſaIatuame trilien: ⁊et infidelis filij. quid facietis in dienpuit. nt mneaꝫ.calamitatis delōge veniētis: ad cuiurmiſetleꝝ. vtcmius fugietis auxiliuꝫ? Sed nunquidyatiadteruliaaꝫ. (huic ſoli debitor fū. cui vix parū aliiſueplaagio pquid retribuere poſſum? Exigunt aitlume preterita peccata mea futuraꝫldint.vitam meam: vt faciam fructus di iitūsgnos penitentie: ⁊ recogitē omnesperiteannos meos in amaritudine animeIedlibiumee. Et ad hec quis ydoneus? Pecutiuincaui ſuper numerū arene maris. etnabiumultiplicata ſūt peccata mea: ⁊ nō iorſum dignus videre altitudineꝫ celip̄ multitudine iniquitatis mee: qmͣirritaui irā meā ⁊ malū corā te feci.Circūdederūt me mala quoꝝ noneſt numerus: ꝯprehenderūt me mniquitates mee: et non potui vt viderē? Qd̓ gͦ ſine nūero ē qūo numerabo? Quo ſatiſfaciā: cū cogar reddedebitū vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdranteꝫSed et delicta qͥs intelligit? Aitilla celeſtis fiſtola ambroſiꝰ: faciliꝰ