oculis eoꝝ: ⁊ iam nō ſit neqꝫ luctꝰ.neqꝫ clamor. ſꝫ nec vllus dolor. q̄ prima abierūt. Sāctis vero aīabꝰ noniam imitatōnem. nec a ſanctis angelis tātūmodo q̄rere debemus auriliū: ſꝫ ardenter deſiderare ꝯſpectūeoꝝ ⁊ eſſe cū illis ⁊ videre que ſintille colūne celi que ſuſtinent orbemterarū: in quibꝰ rutilat ⁊ relucet tātū ⁊ tā excellēs diuinitatis inſigne.In dn̄o autē nō ſolū pietas querēda eſt ſꝫ ⁊ in eū totā affectio dirigēda: vt diligamus nos ꝓpter ipſum.et ſuſpiciamus q̄ ſit illa maieſtas q̄cuncta faciat. cūcta ꝯtineat: et nūquā deſiderant ratōabiles creaturēꝓſpicere. He aūt ſemite ſpūalis exercitij. quibꝰ religioſa mens ⁊ dilatat̉ ⁊ delectat̉: vnū eoꝝ que ſūt retrooblita ⁊ ad anteriorā id ē eterna bona ſe extēdens. ſequit̉ ad paletibematumā ſuꝑne vocatōis. Nunqͥd nō ſupͣrratita ſd afittamſpanaturā beatus iſte andreas apl̓usnaamtūſlut hnidla. xtiia.cuius ſolēnitas p̄ manibꝰ eſt trāſiliuetaria qi dittiacidaerat. qͥ dicebat: o bona crux diu deſiderata. ⁊ iā ꝯcupiſcēti ammo p̄paagua ntūt tt in lerututemneuidi purirata. ſecurꝰ ⁊ gaudens venio ad te?imlit̄ cōAlterati homīs eſt iſta vox. ⁊ qͥ debonis nature ad gratie bona ſurrexerat vt nō ſolū gl̓aret̉ in ſpē. ſꝫ intribulatōnibꝰ: et gaudens iret a cōſpectu cōſilij: ꝙ dignus eſſet ꝓ noīeih̓u ꝯtumeliā pati. Non mō enī nōpatienter ſꝫ ⁊ libenter: veruꝫ ardent̓ad tormēta ſicut ad ornamēta: adpenas ſicut ad delicias ꝓperabat.porro eterna bona illa ſūt. que necoculus vidit nec auris audiuit: et q̄nunquā exeūt ab illa patria. que neſcit niſi gaudiū ⁊ iubilatōeꝫ. ¶ Ibi nihil deeſt: ecce abundantia. qua impleat̉ humana cupiditas. Que eſtſta copia: vbi nihil qd̓ nolis ſit. totu ſit qd̓ velis? Fiat pax ait ꝓphetaad iheruſalē in virtute tua: et abūdantia in turribꝰ tuis. ¶ In illis inꝙͣturribꝰ que iuxta ꝓpheta aliū. gemmis edificabunt̉: vbi adipe frumēti nō cortice ſacramēti ſatiabit nosdeus. Quod ſi nihil deerit nobis aliquid aūt nos latuerit: nūquid eritgloria ꝯſūmata? Ideo nihil latebitnos: et ecce ſapiētia qua curioſitashominis ſatiet̉. O ſapiētia qua tuncom̄ia q̄ in celo ⁊ q̄ in terra ſūt ꝑfectiſſime cognoſcemus. in ipſo fōteſapientie rerū omniū cognitōem bibentes. nō mētuā ſuſpitōes. nō timebo ꝯſilia. qꝛ ciuitas illa. iuxta iohannem puriſſimo vitro ſimilis erit: vtſicut per vitrū lucidiſſime cerminꝰ:ſic aliorum ꝯſcientias clariſſime videamus. Qd̓ et ſi nihil defuerit ⁊ inhil latuerit: maneat autē timor etanxietas amittendiI Ideo nihil terret: et ecce potentia. qua humanainfirmitas roboret̉. Qui poſuit inquit fines tuos pacē ⁊ ꝯfortauit ſeras portarū tuaruꝫ: ira vt nullus inimicꝰ intret: nullus exire poſſit amicus. Vbi ergo ſumma abundantiaſumma ſapientia. ſumma potētia ē:puto ꝙ nihil deſit plenitudinis. qͣntum ſpectat ad ſummaꝫ felicitatishumane. Hec ſūt bona nature gratie glorie: bona hūanitatis. bona v̓tutis: bona eternitatis. Hec cogitemus. hec ruminemus fratres. et iuxta p̄ceptū legis reuocemus ruminatōnem: quia ſic viuitur. et in talibꝰ vita ſpūs mei. Sic enim cogitatio ſancta ſeruabit nos. vt dicamuscum ſancto: meditatō cordis mei inꝯſpectu tuo ſemꝑ: dn̄e adiutor meꝰet redemptor meus.¶ De triplici cuſtodia manus lingueet corbdis.E e iij