alijs impendere ſtudeamꝰ. Sicut gdebemus ſanitatē corpori. puritatēcordi: ſic et fratri paceꝫ. Iam hinctrāſeundū eſt ad ſanctoꝝ animas.que de huius mortalitatis carceread celoꝝ gaudia volauerūt. His ꝓfecto debemus imitatōem: qꝛ ſimiles fuere nobis paſſibiles ⁊ notasnobis fecerūt vias vite: qͣs tam infatigabiliter qͣꝫ interminabilit̓ tenuerūt. Sed ⁊ illis qui non in tantaſanctitate ſeu ꝑacta penitētia exierūt ꝯpaſſionē debemus et orationē:vt prius. pater auferat ſcoriā eoꝝet in beneficia flagella cōmutet: etſic tandeꝫ recōſignet ad beate gaudia ciuitatis. Sicut gͦ ſanctis aīabꝰimitatōem ſic minꝰ ſanctis ꝯpaſſionē debemꝰ: illinc exemplū: hinc gemitū hauriētes. A ſanctis vero angelis auxiliū querendū eſt ⁊ occultis ſuſpirijs. et frequentia lacrimarū: vt illi ſuꝑemminēti maioſtati p̄ces noſtras offerāt referāt gr̄am:qͥa ammīſtratorij ſpūs ſūt miſſi ꝓpt̓nos. vt hereditateꝫ capiamus ſalutis. Ab illo autem rerū omniū dn̄opietas querēdā eſt: vt ille cuius natura bonitas. cui ꝓpriū eſt miſereriſemꝑ ⁊ parce̓ nō reſpiciat multitudinē iniquitatū noſtrarū. ſꝫ ſecūduꝫmultitudinē miſerationū ſuaꝝ miſereat̉ noſtri. Ipſi enim nos ⁊ amorem debemus ⁊ ſubiectōeꝫ cū omnireuerentia ⁊ humilitatē. Amorē qꝛfecit nos ⁊ benefecit nob̓: ſubiectōnē qꝛ ſuꝑ nos eſt ⁊ p̄cipit nobis terribilis in ꝯſilijs ſuꝑ filios hominum.Ita gͦ ⁊ ſanitate corpori. puritateꝫcordi. pacē fratri. imitatōeꝫ ſanctisꝯpaſſionē mortuis debemus: auxilium ab angelo. pietatē a deo poſtulemus. Ex archa naturaliū bonorūHabere debemus ⁊ querere. vt ſciamus qͥa cū hec om̄ia q̄ mādata ſūtet data nature fecerimꝰ. ſerui mutiles ſumus: que debuimus facere fecimus. Aut vix enim aūt nunꝙͣ inuenit̉ aliquod p̄ceptū datū hominibꝰ. qd̓ trāſeat terminos. poſſibilitatemqꝫ nature. In his autē bonis ſicut p̄diximꝰ reꝑamur: et qͣſi quodāmodo reſtituimur. in antiquū ad ingenitā nature ſuauitatē reuertim̉:dum etiam nobis et hijs qui circaxnos ſunt. et eis qui ſupra nos ſunt..x.ſdebitū rerum ordinē exhibeamus.iubijt ihaturtEt hec quidem ꝓ bonis naturalibꝰ..gcoSpūalia autem bona in quibꝰ exerIduantraiūbi? :⁊cemur. vt ad eterna tendamus ip̄aeadem ſūt: ſed alia quia alio intuituimhiritſert.ꝯſiderata: cum plurimis tamē alijsiquimitipuberg .x.que longū eſt numerare. ¶ Illa enīrnitlidri nitt. ꝝc.iuxta naturaꝫ. hec ſupra naturamnullra re abiraniteſſe noſcunt̉. Nam et in ſpūali exerimalatrtitma ſucͣz.citio non ſanitatē debemus corpori.ipe mralit ſux.ſed ſeruitutē. ſed afflictōem. ſed larritearia uadeꝝaborē: iuxta vocē illius ſpūalis. et fūinina.mi ſpūalis homīs qui dicebat. Caſtigo corpus meū: et in ſeruitutemiiiiimaredigo. Nec iſtā tantum cordi puritatē debemus. vt pure ⁊ humilit̓ cōfiteamur peccata noſtra. ſed vt intentōe cogitatōe et oꝑe hanc circūſpectōem exhibramus. vt ⁊ vita noſtra ſit fructuoſa ⁊ fama glorioſa:non que fructificet ſibi. ſed deo: nōque glorificet ſe ſed patreꝫ ſuū quiin celis. Pacē qͦꝫ nō ſolū fratribꝰ exhibendā dicimꝰ in via iſta. ſꝫ cū hisqui oderūt pacē eſſe pacificū: portare omnes. et a nemine velle portari.Cōfitemur etiā nō modo ꝯpaſſionēmortuis ⁊ orōeꝫ. ſꝫ in ſpe ꝯgratulatōem adhibendā: qꝛ ⁊ ſi ꝯtriſtandūeſt ꝙ in locis purgatorijs patiunt̉multo amplius colletandū ꝙ ꝓpe evt abſtergat deus oēm lacrimā ab
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten