Mnes nobis cauſamur deeſſe grāꝫ: ſꝫ iuſtius forſitā ipſa ſibi querit̉ deeſſe gr̄a nōnullos. Nēpe res cordis eſt gratiadeuotōis iſta quā q̄rimus: et hͦ munere ip̄e ſe fraudat. qͥ internū ei diſſimulat receptaculū exhibere. Ceterū vnde illi cura cordis: cui ne ipſa quidem adhuc oris circūſpectio.ſeu manus euſtodia ſubeſt? Nō ſibideeſſe miret̉ cōſūmatōnem. qui necinitiū apprehendit: ſꝫ ne is qͦꝫ qͥ initiū iam tenere videt̉ ⁊ ad mediū nōꝑuenit. Magnū eſt homini ſecularimūdas habere manꝰ: monacho nōeſt magnū: ſꝫ plane magnū ei malūeſſe probat̉. ne ipſarū quidem ꝯtagia declinare. Imo vero ⁊ in ip̄is qͦꝫmanibꝰ longe amplior mūdicia. etiuſticia abūdantior a nobis exigit̉ꝙͣ ab illis. Nimiruꝫ illis d̓r. Fugitefornicatōem: et qui furabat iā nonfuret̉ ceteraqꝫ ſimilia: q̄ qui feceritregnū dei nō ꝯſequent̉. Nūquid etnobis ab hmōi cōtagijs operū ⁊ tāgraui manuū ꝯtaminatōe timēduꝫeſt? Sed qͦ nitidiores manꝰ. eo grauius qͦꝫ minor in eis neuus offēdit:et ſicut p̄cioſam veſtē exigua q̄uismacula turpius decolorat. ¶ Nobisad immūdiciā. minima q̄libet in obedientia ſufficit: nec iā neuus eſt. ſedgrauis macula: ſi in actibꝰ noſtrisvel minoꝝ reſidet negligētia mandatoꝝ. Hec igit̉ operum diligētiaſeruādoꝝ. initia noſtre ꝯuerſatōnisexercet. dū adhuc quidem modicū.ſꝫ tn̄ iam lumen in nobis eſt: niſi forte magnū ſe putāt hr̄e lumē quibꝰveritas ait. Cū feceritis om̄ia q̄ p̄cepta ſūt vobis: dicite. qͥa ſerui inutiles ſumus: q̄ debuimus facere fecimus. Sed hͦ inquies ꝓpter humilitatē monuit eſſe dicenduꝫ. Planeꝓpter humilitatē: ſꝫ nūquid ꝯtra veritatē? Ceterum ſi circa factoꝝ qͦcuſtodiā inuenimur negligētiores:nemo ſapiēs eū liquare culiceꝫ moneat: qui vtinā nō glutiat vel camelum. At ſi iam manus mundate fuerint: nec ſic quidem cōtinuo ad cortranſitur: labijs ſane mundandis ſecundū ſtudium ⁊ media ſollicitudodebet̉. Quod ſi dixeris rarus eſt qͥmumn derſermones ſuos in iuditio diſponerexvideatur. vel ex hoc diſces. ꝙͣ ſit rappetra ꝑfectio: cum nec profectū inuelxitticineris oībꝰ eſſe ꝯmunē. Qius ſane numeret quātas modicū lingue memiiili It rrcitxͣbrū ꝯtrahat ſordes. qͣꝫ multiplex iniuituſiterati: fic: ꝓlabijs incircūciſis immūdicia coagutuſemnāuiꝰletur: qꝫ ſit grauis pernicies oris inſtatitipiticircūſpecti? Eſt enim lingua diſſont immiſatrapra:: txluta in ſermonibꝰ ocioſis: eſt linxrit.intꝝ vitigͣua impudica: ē ⁊ magniloqͣ. Quarum prior laſciuie: ſequēs arroganiuleā nectimir xxri?tie famulat̉. Eſt etiā lingua doloſanrintt nquclital.et itē linguā maledica: quarū altera in falſiloquā ⁊ adulatoriā ſubdiuidit̉: et altera vero nūc in facie cōtumelias irrogat. nunc detrahit inocculto. Quod ſi de omni vel ocioſoverbo qd̓cunqꝫ locuti fuerint homines deo ſunt reddituri ratōeꝫ in dieiudicij: quanto diſtrictius de verbomēdacij. mordaci. ⁊ iniurioſo. de elato vel laſciuo. de adulatorio a̓ detractorio iudicabūt̉? Quā vera ſētētiafrēs. in multiloqͥo nō effugiēdū peccatū. Vt enī p̄tereā cetera. ſi ꝓpterea eſt ocioſū verbū ꝙ nullā ratōalem cauſam habeat: quā ratōem deeo reddere poterimus. quod eſt p̄ter ratōem? Nemo veſtrū fratresparui eſtimet tēpus. quod in v̓bisꝯſumitur ocioſis. Siquideꝫ tempusacceptabile eſt: et dies ſalutis. Volat verbū irreuocabile: volat tēpus