fapientia regnat. Qua quidem triinphāte de cetero miſerā illaꝫ quāpnicioſe negligētia ſuꝑauerat peſus excitauerat curioſitas. attraxerat exꝑientia. tenuerat ꝯcupiſcētialigauerat ꝯſuetudo. ꝯtēptus in carcerē truſerat. malicia iugulauerat.go cortimor fuſcitat: pietas blāde demulcet. ſciētia quid actū ſit indicās dolorē apponit qd̓ ſuum eſt. fortitudocdetiiaerigit. ꝯſiliū ſoluit. intellectus eduuit de carcere: ſapiētia menſam ponit. refocillat eſurienteꝫ. ⁊ ſalutaribus reparat alimentis.preo qd̓ ſcriptū eſt. beatus homoqui inuenit ſapientiaꝫ.Vid in hͦ mūdo agimus fratres: aut quid facimꝰ de hͨmūdo? Si ſaluari cōtendimꝰadrittat: ⁊tuiuen dltpattibapn̄ti ſeculo ne quā: quid adhuc deirslatt vlin nulalatrarūmhoc mūdo decernimus ⁊ Si exire volefacarit ⁊t epuilra nrit pilumus: quid cōpedes noſtros nob̓iEx ha tigo ſdlimntue ruuitiaſcū trahere laboramus? Ponamusetvt ipſe abiurſia nalitia.aureos eſſe: ſꝫ multo melius eſt. ſineha ceengrebiatir: ꝓriaqꝫ hexterhis liberari: ꝙͣ eoꝝ occaſione teneii. Non eſtimemus preciū. ſꝫ impediprlietir que fucriben or̄mo noprit. Piāto eri lientt̉ quiinhimentū ꝯſideremus: ne preter ipſampx ſix tt ti xietque dura ſatis reputandā eſt cōditir in beredidima ſipim tistionis neceſſitatē. etiam cupiditatexxtitxtiſſinherere his incipiamus: et inanisxtſſollicitudinis nexibꝰ irrētiri. ¶ Quidenī in ꝯpedibꝰ faciat quis ꝑcūctariforte minus ꝯgruū iudicet̉. ꝙ videlcet ad patiendū magis qͣꝫ ad aliquid faciendū ſoleāt homīes ꝯpediiipiri: ⁊ actōnis impedimenta cōpedesxilat̓ mūſit. amminicula aūt paſſiōis. Agē.jadum tamē nobis aliquid in hoc mūiſboragēda vtiqꝫ penitētia: ſꝫ ad paſnonē hec potius qꝫ ad actōem videditur pertinere. Nilominꝰ tamēagendum hic nobis aliquid: nō quicem de hoc mundo. ſed in hͦ mundo.Cū enim legat̉ adam in loco voluptatis ab initio poſitus vt oꝑaret̉:quis ſanum ſapiens filios eius in loco afflictōis ad feriandum poſitosarbitret̉? Oꝑemur. ſed cibū qui nōperit: oꝑemur opus ſalutis noſtre.Operemur in vinea domini. vt denarium diurnū accipere mereamur.Operem̉ in ſapiētia q̄ dicit. qui operantur in me nō peccabuntꝭ. Agerenī eſt mundus ait veritas. Fodiamus in eo: theſaurꝰ abſcōditus latet: effodiamus eū. Ipſa eſt enī ſapiētia. que trahit̉ de occultis. Omnes eam querimus: omnes ꝯcupiſcimus eā. Sꝫ fruſtra q̄rit. qui in lectulo ſuo querit: neqꝫ enim in terra fuauiter viuētiū inuenit̉. Lectulus ē.et ibi gigantē queris? Tuus eſt. etmibi ſperas inuenire eū. qͥ diuerſorium ſemꝑ ignoras? Si queritis inqͥtq̄rite: cōuertimini ⁊ venite. Querisvnde ?A lectulo tuo. Queris vndeꝯuertaris? Avoluntatibꝰ tuis auertere. Et ſi in volūtatibꝰ meis nō inuenio: vbi inquis inuenio ſapiētiā?Vehemēter enī deſiderat aīa mea:nec inueniſſe ſufficiet ſi ꝯtigerit inuenire. niſi menfurā bonā et confertā et coagitatā ⁊ ſuꝑeffluētē ponāin ſinū meū. Merito quidem. Beatꝰenī homo qͥ inuenit ſapiētiā: et qͥ affluit prudentia. Quere gdū inuēniri poteſt: ⁊ dū ꝓpe eſt inuoca illāVis audire ꝙͣ ꝓpe ſit? Prope eſt verbū in corde tuo ⁊ in ore tuo: tantumillud recto ſi queſieris cordē. Erigecor. ſurge de lectulo tuo: vt nō fruſtra audias āmonentē ſurſū habere cor. Sic enim inuenies corde ſapientiā: ore afflues prudentia: ſꝫ affluere non effluere vel euomere cura.Nimirū mel inueniſti ſi inueniſti ſapiētiā: tantū ne multū comedas: neE e j