Quēadmodū enī miſera nimiū ⁊ miẜabilis hūana fragilitas. ſine pruritū ꝯcupiſcētie aūt impetu deſiderij ſola conſuetudine ipſa ad illicitatrahat̉: vtinā omnibꝰ liceat ignorare. Nimirū peccatū faciēs ẜuus ēpeccati: ſeruus plane dyaboli ad p̄ua queqꝫ ꝓut ducit̉ ſequens: a quonimirū captiuus tenet̉ ad ipſius voluntatē. Eſt aūt ꝯſuetudo hec grauis quedā et pernitōſa cathena. ſoluēda vtiqꝫ facilius ꝙͣ rumpenda. vthic maxime vulgare illud ꝓuerbiūvideat̉ vſurpari. induſtriā violētiapotiorem: vt quēadmodū vis vi repellit̉ et feruore ſpūs feruor extinguat̉ deſiderioꝝ: vt maligni arteꝫarte deludas. ⁊ ꝯſuetudini ꝯfiliū opponas. Alioqn̄ ſi forte violētiā queras ⁊ caſtigatōem corporis ſperasꝯfuetudini p̄uale̓: timēdū oīno ē neſit ꝑnicioſus labor. et prius ipſa ſubſtātia deficiat ꝙͣ molita ꝯcupiſcentia: p̄ſertim ꝙ altera quedā naturaſit ipſa ꝯſuetūdo. Neceſſariū itaqꝫ ēꝯſiliū: vt ab ip̄o magni ꝯſilij angelo miniſtratū vel ab hoīe aliquo ſpirituali. qͥ cogitatōnes ſathane ſpiritualiaqꝫ remedia nō ignoret: ſubtrahenda nobis occaſio eſt ⁊ oportunitas fugiēda peccati. Legimusfratres in heremo fornicatōis ſpūquēpiam impugnatū. laudabili ꝓrſus induſtria a patre curatuꝫ. Aduocas enī ſenior fratrē alterū ſecreto. iuſſit vt eūdeꝫ laceſſiret iniurijs.et prior ipſe qͣſi accepta ab eo iniuria quereret̉: anxiebat̉ ille et ꝯfuſus vehement̓. ſic in breui oblituseſt priſtine tēptatōis: vt querentide ea nō ſine āmiratōe plurima reſpōderet. Pape viuere nō licet ⁊ fornicari libet? Sed forte necduꝫ venitcui victoria repoſita ē. que triūphꝰmanet. cuſ corona debet̉. et ꝯtēptꝰpitiex conſuetudine ꝓdit: quāto liberijiiſus tāto deſperatius peccans totasiam ꝯcupiſcētie laxat habenas. toto impetu fert̉ in p̄ceps: ſicut ſcrixiptū eſt. Peccator cū venerit in ꝓfūdū maloꝝ ꝯtemnit. Hunc ergo connſuat. n̄temptū neceſſe eſt vt ſpūs intelleIural.ctus impugnet: illūmās tenebrasliia quitcordis: et lucē diuine miſcd̓ie et coipumt qIiuliſopioſe miſeratōis infundens. Intelligentia nempe diuinis et altiſſimis.xii.rebus attribuenda eſt: quas quidēratio humana nullatenus. difficileyiparat alirautem vel fides ipſa cōprehenderepoſſit. vt eſt illud. Vbi abundauit untdelictum: ſuperabūdauit ⁊ gratia.Iam ſi cōtemptus perſtiterit. acceVid̓ indere neceſſe eſt et maliciā. vt quamtreg. qpoteſt ꝯſolatōem deſperatus miſeradmittat: ⁊ cui non eſt pars in bo iti ſecuonis letet̉ vel in malis: letetur cū ma nūdo decimilefecerit. et exultet in rebꝰ peſſimis iqud cōgEx his ergo ſolum hoc remedium ntuere labdieſt. vt ipſe aduerſus maliciaꝫ ſapiē miſefinuitia congrediatur: ꝓpriaqꝫ dextera/ uniqͣeaprelietur. que ſuccubere om̄ino nonIndtintem.nouit. Quādo enī liberet̉ qui in ha iudbituatōem deſcendit. niſi preuenia maſciotur in benedictōnibꝰ ſuperne dulceuſanta.dinis. vt clauum clauo expellat. E nuupeſtiferam dulcedineꝫ viciorum iocunditas ſpiritualis vnctōis excludat? Attingit ergo a fine vſqꝫ adfinem fortiter ſapiētia victrix. era.dicādo ſingula vicia: ſingulas in ſerēdo v̓tutes. Excutit̉ ſiquidē negligētia. vt timoris ſpūs repleat mentem: abicit̉ curioſitas. vt ſuccedatpietas: exꝑiētia mali fugat̉. apponit̉qꝫ ſciētia. Sic ⁊ ꝯcupiſcētie p̄ualet fortitudo. et ꝯſiliū ꝯſuetudinemamputat: ⁊ intelectꝰ vigēs ꝯtēptūamouet: ⁊ deſperāte om̄mo malicia
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten