proximus ⁊ quaſi permixtus eſt. eorum ſcꝫ qui paruuli adhuc in xp̄olac ꝯcupiſcūt tanꝙͣ ſub magiſtro⁊ pedagogo viuentes. Id nāqꝫ cōuenit maxime nouicijs. qui nimiruꝫſi forte in cōſolatōnibꝰ meditatōisſancte lacrimarū pſalmodie ⁊ ceteroꝝ huiuſmodi ceperint delectari:quia pueriliter timēt ne magiſtrūoffēdant. ne vapulent. ne fraudent̉munuſculis qͥbꝰ ſolet eos eruditorille allicere. Hi funt qui ꝓuident dominū in conſpectu ſuo ſemꝑ. ⁊ ꝯmouentur ſiol ad horā abeſſe cōtige.rit. nec iam ſeruiliter timent ſupplicia. ſꝫ tanꝙͣ paruuli metuūt plagasvirgarū. app̄hendentes diſciplināmagiſtri: ne quādo iraſcat̉ ⁊ pereātdevia iuſta. ne deuotōis gratia ſubtrahatur ⁊ moleſta eis omnia fiāt.laborent tedio quodā ⁊ quaſi vapulent intus in anima in amaritudineſcꝫ cogitationū. Hec enim verberaquibꝰ caſtigat ſuos ꝑuulos deus q̄melius experimēto didicimꝰ qͣꝫ ſermone. Vnde ⁊ ipſe dn̄s loquit̉ ꝑ ꝓphetaꝫ. Si derelinq̄rint filij eius legē meā ⁊cͣ: viſitabo in v̓ga iniqͥta.tes eoꝝ: ⁊ in v̓beribꝰ peccata eoꝝIn his itaqꝫ p̄mordijs ⁊ qͣſi infantili etate ſic viciſſim ſibi ſuccedunt timor domini et diſciplina magiſtri.vt nunc in iſto nūc in ſtatū illo ſeſeinueniat quiſquis ſollicitꝰ fuerit diligenter hoc obẜuare ¶ Inde eſt ꝙnouelle adhuc eccleſie loquens ſimul vtriuſqꝫ nomīs meminit dicēs.Vos vocatis me magiſter ⁊ domīe.et bene dicitis. Sum etenim. Agnoſcant hic locū ſuū nouicij noſtri. vtſolliciti ſint de cetero ſedule magiscirca iſta verſari: ante om̄ia ſiquidētimor eis neceſſariꝰ eſt quo nimirūpeccata poſſint preterita delere. ca-xuere futura. Timor enim domini vtait ſcriptura expellit peccatuꝫ: ſiuequod iam admiſſum eſt: ſiue quodtēptat intrare. Expellit ſane illudquidem penitendo. hͦ reſiſtēdo. Sedquoniā arta ⁊ ardua eſt via. que ducit ad vitā: tanqͣꝫ ꝑuulis in xp̄o pexdagogus vobis o filij ac nutriciusneceſſarius eſt: qui doceat deducat.ixxvfoueat vos: et tanqͣꝫ alludat ꝑuu3iilis: ac blanditijs quibuſdam conſoletur ne pereat etas infirma. Projtrſqtuciuiij t.ͣpterea nō ego ſed magis eccleſiepͥnceps ⁊ paſtor vos āmonet. Quaxꝝ ietāſi modo geniti infantes rationabixixetat ęles ſine dolo lac ꝯcupiſcite: ita ſaneInimna tutiitit̉.vt in eo nequaqͣꝫ permaneatis: ſedltfitturatū ⁊xi:in eo creſcatis in ſalutem. Qd̓ aliaiut ilibꝝe at?. bquedam ſcriptura manifeſtiꝰ expͥnup dtindliraax. i.mēs loquitur ſic. Gaudete gaudioliprinianint a.om̄es qui lugebatis ſuꝑ eā. haudmibutitutenu:.dubiū quin iheruſalē. de ea ſiquideꝫinaauloq̄bat̉. Vt potemini ait a lacte ⁊ ſatiemini ab vberibꝰ ꝯſolatōnis eius:et cum auulſi fueritis a lacte epulemini ab introitu glorie eius. Ipſe ēenim ſtatus filij iam robuſte etatisqui ſub patre viuit nec lacte iā potatur. ſꝫ veſcitur ſolido cibo. oblitusſane que retro ſunt in quibꝰ ſeruilisoculus in amaritudine morabat̉.ne ipſa quidem p̄ſentia ꝯſiderās. necparuas paruuloꝝ conſolatōes ca.ptās magis extēdens ſe in anteriora ad palmam ſuperne vocatōnis.et introitum future beatitudis. exſpectās beatam ſpem. ⁊ aduentumglorie magni dei. Euacuauit enī qͥerant ꝑuuli: nec circa eiuſmodi ſuaues quidem ſed non perennes conſolatōnes hactenus occupatur.quia iam profecit in virū perfectuin his que patris ſunt oportet eū eſſe: ſuſpirare ad he̓ditatē: ſedulaqꝫ