tlone noſtra. id ē a̓ cogitatōnibꝰ eūrioſitatis: que nimiruꝫ. cū in ſenſibꝰcorporis habitet. carnali vtiqꝫ cognata ē voluptati. Exeamus etiamde domo patris noſtri. vt fugiamꝰcogitatōnes ſuperbie et vanitatis.framus nos aliqn̄ ſicut ⁊ ceteri finire: eramus et nos ex patre dyaholo. qui nimirū rex eſt ſuꝑ omnesfilios ſuꝑbie: ⁊ in montibꝰ elatōnisſedem ſibi atqꝫ habitaculū infeliciſſmū p̄parauit. Quod ſi forte aliqn̄talis aliqua cogitatio mentem ſubierit: tota ſollicitudine laboremꝰ citius abluere et eradere ſordem quanos maculari ꝯſpicimus clamantescū ꝓph̓a ac dicētes. AAſperges meyſopo et mūdabor: lauab̓is me et ſuper niuē dealbabor. Iā vero ſi quādo per incuriā. et negligentiā nr̄aꝫtranſierit cogitatio inutilis etiā inaffectū cordis. ſciētes qm̄ nō macuymntardūxxxi jaeſt iā ſed plaga. tota feſtinatōelleꝫ inut is tagitata mnuadad auxiliū ſpūs qͥ adiuuat infirmiſipnūqͣ mro ciū̄taro vl.tatē noſtram curramus: clamātesj ſeꝫ ad hoc vſeꝫ cogitati.ſtud de pſalmo ⁊ dicētes. Domineꝑcedit. vt delectatōne coniſere̓ mei ſana animā meā qͥa pecaoſa quidē iucaui tibi. Humane enī ſunt temptaya ateꝫ iloſacutōes iſte nec ex toto caueri poſſūtquādiu in hoc corꝑe mortis ꝑegrinamur a dn̄o. Nemo tamen paruipendat aut diſſimulet iſta: qm̄ et ſimortifera non ſunt. certe ꝑiculoſa.ntentōem vero et ꝓpoſitū mentisea ſollicitudine cuſtodiamus frēsqua vitā aiarū noſtrarū volumꝰ cuſtodire: qm̄ iſtud omnino eſt peccati ad mortē: cū ex cōſenſu et deliberatōe delinquimus ꝓprio iudicio cōdemnati. Nec ideo ſane id dixerimvt deſperet ſi qͥs forte delicti huiusnbi aſcius eſt ſed vt expaueſcat p̄cipitiuꝫ. et qui cecidit adiciat citiusvt refurgat. Nouerit enī excidiſſeſe a iuſticia. quicūqꝫ eiuſmodi eſt.Cuius os ꝯfractū eſt. ⁊ ꝯminutuꝫ.nouerit preciſū ſe a corꝑe xp̄i de qͦnimirū legit̉. os non cōminuetis exeo. Vnde ⁊ in paſſiōe ſua licet plagis virgaꝝ in liuorē decolorata ſitcutis. vt liuore eiꝰ nos ſanaremur:licet clauis vulnerata ſit caro ⁊ lācea latus eius apertuꝫ vt ſanguineeius redimeremur: os tamē nō eſtꝯminutū ex eo. Propte̓a ⁊ ſanctusdauid nō eſt inquit occultatum osmeū a te: qͦd feciſti in occulto. Etin alio pſalmo. oſſa inqͥt mea vt cremiū aruerūt. Quod tūc fit: cū oēmdelectatōeꝫ boni ꝓrſus amiſiſſe videat̉ aīa. ſolamqꝫ ſibi aride intentōnis fortitudineꝫ reſeruaſſe. Et videne forte tale aliqͥd etiā beatus iob̓pateret̉ cū diceret. Pelli mee ꝯfūptis carnibꝰ adheſit os meū: vt videlicet corrupta affectōe vix ſolamſibi intentōem ſpiritalis cogitatiovendicaret.¶ De verbis apl̓i. Qui gl̓at̉ in domino gloriet̉.Vi gloriat̉ in dn̄o gloriet̉.Nouerat apl̓us gl̓am ꝓp̓aꝫeſſe creatoris. nō creature. ſecundūillud: gl̓am meā alteri non dabo: ⁊gl̓a in excelſis deo. et in terra paxhominibꝰ bone voluntatis. ItemqꝫNō nobis dn̄e non nobis: ſꝫ nomini tuo da gl̓am. Sed ꝯſiderauit ra.tōnaleꝫ creaturam adeo affectaregloriā. vt aut vix aut nunꝙͣ ab hoccōpeſci deſiderio poſſit: quippe q̄ adymaginē facta eſt creatoris. ꝓpterea ſcd̓m datā ſibi a deo ſapiētiaꝫ.ſaluberrimū adinuenit ꝯſiliū dicēs.Qn̄quideꝫ ꝑſuaderi nobis nō p̄t nōgloriari. ſaltē qͥ gl̓at̉ in dn̄o gl̓et̉.D d j