epit teſtare ante tribunal xp̄i. vtcuibias vocē iudicij q̄ vocē ꝯſilij cōtempſiſti. Ecce enī qͥd loquit̉ deus.Igite inquit penitētiā ⁊ diſſimulātmulti et ꝯtinēt aures ſuas et dicūt:turus eſt hic ẜmo. Nō ſic impij nōſediſſimulare poteritis cuꝫ ſonaditſperū illud verbū. ⁊ auditio malaplin er.temaledicti in ignē eternū. Videſe naluniafrēs. ꝙͣ ſalubriter āmoneat noslia denti vipheta. vt ſi vocē eius audierimus.miipuiaohodie nō obduremꝰ corda noſtra?lipdahalio el.tadem enī pene v̓ba et in euangomed ca qligitis. et in ꝓpheta. Ait enī dn̄s incuāgelio. Oues mee vocē meam audiūt. Et ſanctus dauid in pſalmo.Populus inqͥt eius haud dubiū qͥntn̄i et oues paſcue eius. hodie ſi voanaelt. noie eius audieritis nolite obdurarecorda veſtra. Vtilius nāqꝫ ⁊ multoſalubrius eſt hodie audire eū cōfuq a tdide iml.intē ꝯſolant ē ammonētē docentē.ſeducta non haburatuxvt multū arguentē increꝑanteꝫrimletari tū mdlafunitcorripientē: ꝙͣ in die illa tam amain relꝰ poſtmt: aidiuira. tā lugubri tā tenebroſa. audiremrimi hmcigritia nulatlūiudicantē indignantē. vlciſcennrobantem ſed deteſtanleſeuientē ꝯdemnantē. Bonū inqͣꝫrguentē ſed ademnantē.nihi. vt humilier. vt corripiat meabſcordit ſe in fmilitudialuſtus in miſcd̓ia et increpet me. qͣꝫcatptis abe. Seb heu mecit oleum peccatoris impinguet cajii xtiiput meuꝫ: ne forte terrā inueniar.Itie queigopiininquā ꝑcutiat v̓ga oris ſui. qn̄ vaſa fipuli v̓ga ferrea ꝯterent̉. Bonū mili ꝓpter v̓ba labioꝝ eius cū ꝓpheta cuſtodire vias duras: qͣꝫ paritertuimpio interfici ſpū labioꝝ eius.ſuunt eni ſi quid amaritudinis ſenno in voce eius nō ſine dulcedine ē:qͥm cuꝫ iratus fuerit miſcd̓ie recorpita ẜdabit̉. imo vero et ipſa indignatōſō aliunde qͣꝫ de miſcd̓ia eſt. Quoseni amat arguit ⁊ caſtigat: et fladellat oēm filiū quē recipit. viſitāsnega iniquitates eius. et in verboribꝰ peccata ip̄ius: miſcd̓iaꝫ aūt ſuānō diſpergit ab eo. Propterea quiprudētes ſūt nō oꝑiūt vulnera ſuaſꝫ detegūt. cōfitent̉ dn̄o qm̄ bonusqm̄ in ſeculū miſcd̓ia eius: et ſic vinū rep̄henſiōis infundit. vt nō deſitoleū ꝯſolatōis. Propterea inquaꝫſapiēs apprehendit diſciplinaꝫ. neqn̄ iraſcat̉ dn̄s ⁊ iā ſcd̓m multitudinē ire ſue non q̄rat: ſꝫ recedat zeluseius ab ip̄o. Inde eſt enī. ꝙ ſapiētiscor vbi triſticia. cor vero ſtultorumvbi leticia: ſꝫ triſticia illius ꝯuertet̉in gadiū: et extremā gaudij illoꝝluctus occupabit. Audi deniqꝫ abacūc ꝓph̓aꝫ quomō dn̄icā nō diſſimūlet increꝑatōem: ſꝫ ſedula ac ſollicita circa eam cogitatōe verſet̉. Aitenim. Suꝑ cuſtodiā meā ſtabo ⁊ figā gradū in munitōem: vt videaꝫqͥd dicā mihi. et quid reſpōdeaꝫ adarguentē me. Et nos ergo fratresobſecro ſuꝑ cuſtodiā noſtrā ſtemꝰ.qͦniam tempus militie eſt. Nec inſterquilinio huius miſeri corporisſed in corde vbi criſtus habitat iniudicio et ꝯſilio ratōis ſit ꝯuerſationr̄a. ita ſane vt nō in ipſa habeamꝰfiduciam. nec fragili innitamur cuſtodie: ſꝫ figamus gradū in munitōeꝫ firmiſſime petre xp̄o totis viribꝰ innitētes ſic̄ ſcriptū eſt. Qui ſtatuit ſupͣ petrā pedes meos ⁊ direxitgreſſus meos. Sic gͦ ꝯſtituti ⁊ ſtabiliti iā ꝯtēplemur vt videamꝰ qͥd dicat nob̓ et qͥd reſpōdeamus ad arguētē nos. Primꝰ enī ꝯtēplatōis gͣdꝰ iſte ē dilc̄iſſimi. vt inceſſant̓ ꝯſideremus. qͥd velit dn̄s. qͥd placeat eiqͥd acceptū ſit corā ip̄o. Et qm̄ ī ml̓tis offēdimꝰ om̄es. ⁊ tortitudo nr̄ain illius rct̄itudinē volūtatis offendit: nec ꝯiungi ei aut coaptari poteſt: humiliemur ſub potenti manu