a ꝯſtitutōe mūdi: vt eſſemus ſct̄i ⁊immnaculati in ꝯſpectu eius in caritate. Scimꝰ enī qꝛ qͥ natus ē ex deo.nō peccat: qꝛ generatō celeſtis ſeruat eū. Generatio celeſtis eſt eterna p̄deſtinatō: qͣ deus p̄uidit cōformes fieri ymaginis filij ſui. Ex hisnullus peccat id ē in pcc̄o ꝑſeuerat:qꝛ nouit dn̄s qͥ ſūt eius: ⁊ ꝓpoſitumdei manet immobile. Et ſi horrendorū criminū nota. dauid mnurit̉ ⁊ inſignit̉: ⁊ ſi maria magdalene ſeptēdemonijs cumulat̉ ⁊ ſi princeps apoſtoloꝝ in ꝓfūdū negatōis ſubmergit̉: nō ſt tn̄ qui de manu dei poſſiteruere. Quos enī p̄deſtinauit. hos ⁊vocauit. ⁊ qͦs vocauit hos ⁊ iuſtificauit. Nōne huic adhere̓ bonū eſtQuerite frēs: q̄rite dn̄m ⁊ ꝯfirma.mini: querite faciē eiꝰ ſemꝑ. Querite dn̄m: ⁊ viuet anima vr̄a. Et aīameā inqͥt illi viuet: q̄ mūdo mortuaeſt. Que enī mūdo viuit: nō illi viuit.Sic gͦ q̄ramus eū vt ⁊ ſꝑ q̄ramus: ⁊cū venerit quere̓ nos dicat de nobi5Hec ē generatō q̄rentiū deū: q̄rētium faciē dei iacob. Sicqꝫ aꝑiant̉ porte eternales et introeat rex gl̓e etnos cū illo: qͥ eſt deꝰ bn̄dictꝰ in ſecūla amen.De v̓bis abacūc ꝓph̓e ſuꝑ cuſtodiCam mea ſtabo.Egimus in euāgelio. ꝙ predicante dn̄o: ⁊ ſub̓ miſterioedendi corporis ſui diſcipulos ad cōmunicandū paſſionibꝰ ſuis āmonente dixerint qͥdā. durꝰ eſt hic ẜmo:et ex hͦ iā nō fuerīt cū eo. Interrogati vero diſcipuli an ⁊ ipſi vellentabire: dn̄e inqͣunt ad quē ibimus?Verba vite eter ne habes. Ita dicovobis frēs: vſqꝫ hodie qͥbuſdā matifeſtū eſt. qm̄ verba q̄ loquit̉ ih̓usſpūs ⁊ vita ſūt. ⁊ ꝓpterea ſequunt̉illū alijs dura vident̉: miſeraꝫ alibiq̄rūt ꝯſolatōem. Sapīa ſiquidem inplateis clamitat. in lata videlicet ⁊ſpacioſa via que ducit ad mortem:vt reuocet ābulantes ꝑ eā. Deniqꝫqͣdragīta ānis inqͥt ꝓximus fui generationi huic: et dixi ſemꝑ hij errāt corde. Habes et in alio pſalmo.Semel locutus eſt deus. Semel vti58qꝫ. qͥa ſemꝑ: vna enī ⁊ nō interpolagſtā ſꝫ cōtinua et ꝑpetua locutio eſt.iixitReuocat aūt peccatores ad cor. et1ide cordis errore redarguit: ꝓ eo ꝙxetibi habitet ip̄e ibiqꝫ loquat̉: faciēsardauidinplar:nimirū qd̓ docuit ꝑꝓph̓aꝫ dicentē.iatijLoqͥmini ad cor īheruſalē. Nā babinū ius habief īlon qm̄ terra eſt. nec poteſt ſuſtine̓iis nolite ebrer ⁊vniuerſos ſermones eius elongat̉a corde. et in carne magis ambulatulius raqꝫ ⁊xtisnbie audire eī cͣꝫtanꝙͣ mortua a corde: imo tanꝙͣ coiiummonētē doaa.lumba ſeducta non habens corVult enim letari cū male fecerit etmuentē mnatperꝫndie iliexultare in rebꝰ peſſimis: audienſqꝫvocem domini hmōi gaudia nullapſitaritenus approbantem. ſed deteſtantem ſed arguentē ſed ꝯdemnantē:fugit et abſcondit ſe. in ſimilitudīepreuaricatoris ade. Sed heu me qͣvile operimentū queris miſera anima. ꝙͣ inutile queris operimentum.Folia enim ſunt quē intexis. foliainꝙͣ q̄ nil tibi caloris prebeant. mlhabeant ſoliditatis. Orto denqꝫ ſo­ vin ialijultrule areſcent. et ventus vrens diſpergit illa: tu vero nuda et miſera remanebis. Tunc ergo nihil opertū.quod noͣ reuelet̉: quoniā veniet dominꝰ qui et illūiabit abſcondita tenebrarum ⁊ manifeſtabit conſiliacordiū. Non erit iam quo lateas miſera. Fruſtra dicēs montibus. cadite ſuper nos. et collibꝰ operite nosquoniam nudam et apertam opor