Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

hoe ab inhilū. id ē peccatū: ⁊ neſciiij qꝫ nō fui ibi cū pͥmus parēs meꝰdeuorauit me morſu amariſſimo.Pinc ē ꝙ corde ꝯfractus ⁊ corporetiffluo in voluptates in amaritudines: hn̄s innatā culpā. penā ꝯgnafatotus fluidus ⁊ eneruis. Ille aūtiibē ip̄e eſt qͥ dicit ego ſū q̄ ſū. veqctnōlacit̉ eſt: cui ē eſſe qd̓ eſt. Que gg ꝑicipatio: q̄ ꝯuentio illius qͥ nō ē adliū qͥ ē? Quō poſſunt tā diuerſa cōmno ſuꝑ iorulaꝝ vit.igi? Mihi ait ſct̄us adherere deolonū ē. Immediate ei ꝯiūgi nō poſſunus: ſꝫ ꝑ mediū aliqd̓ poterit fienfortaſſis iſta ꝯiūctio. Et ne diutiꝰvos ꝓtrahā. tria ſūt vincula. qͥbꝰ etſſtringim̄. ⁊ ſic tria. vt ſola cū ſolisſtis. vel iſtoꝝ ſil̓ibꝰ om̄e qd̓ ligat̉get̉. Et pͥmū accipite funes: ſcd̓mclauos ligneos vel ferreos: terciumglutē. Primū aſtringit fortit̉. et dureſcd̓m fortiꝰ ⁊ durius terciū ſuaiit ⁊ ſecure. Fune qd̓ammō alligamemdiia cs ent inpeus eſt redemptori: ſi q̓s forte dumvel⁊lat dulee eſt fabin:xhemētiori tēptatōe turbat̉ ꝓpogiſthint ꝓbaiit ſibi honeſtatis intuitū. memoriāmria eſtis: ſinō exorpmiſſionis: et hͦ interim ſe fune retiinqut cor qutiū dn̄ret. ne ꝓpoſitū penitus abrumpat̉.ImoftēſoDurū ꝓfecto vinculū ⁊ moleſtū. ſꝫ ⁊periculoſū nimis: et qd̓ diu tene̓ nōpinit. Siquidē putreſcunt funes. etnudoris vinculū aut obliuiſcim̉ autibrūpimꝰ cito. Eſt aūt qui clauis ꝯigit̉ dn̄o maieſtatis. quē timor deigat: qͥ nō expaueſcit ad vultꝰ honnūu s memoriā gehennaliū torm̄toꝝ. Et hic qͥdem peccare non metut ſꝫ ardere. Purius tn̄ et fortiuspmo imprimit̉: qꝛ cū ille vacillet inꝓponto. iſte ꝓpoſitum non amittit.dercius vero glutine ei ꝯglutinatur id ē caritate: qͥ tā ſuauit̉ quameture ligatus adheres deo vnꝰ ſpimdē cū eo. Iſte ē qͥ q̄cunqꝫ vndeacūqꝫ ſiue q̄ facit. ſiue q̄ ei fiūt. ad fuum cōmodū reuocat et retorquet.Beatus hmōi homo ⁊ abundāti ſpiritus influēs maieſtate. qͥ ſuauis etvnctus portat omēs ⁊ portat̉ ab oībꝰ: qui terribilius et horribilius ip̄agehenna iudicat vel in re leuiſſimavultū om̄ipotentis ſcient̓ offende̓.Hic eſt fratrū amator. et ppl̓i iſrahel. Dic ē qui multū orat ꝓ ppl̓o: etꝓ ciuitate ſct̄a iheruſaleꝫ. Glutinobonū ē ait yſaias. Bonū ē reuera etiocundū: qꝛ alia duo ne mala dixerim. ꝯparatōe iſtius grauia ⁊ importabilia ſūt. Sꝫ ille miſericors oculusqui nouit figinētū nr̄m neminē ſaluādoꝝ dimittit in pͥmo: ſed ꝓuehitad ſecūdū: et ne ibi deſerēs ꝑducitad terciū. Primo ſiquideꝫ qꝛ pudetdeſerere eſtuātes vix ſuſtinemꝰ adhorā: ſcd̓o iam timentes ⁊ ſperātesꝓficimus: tercio ꝑficimur amātes.Sic igit̉ duobꝰ p̄cedentibꝰ timorepariter ⁊ pudore excluſis. in ſoliusamoris reclinatorio cōmoram̉. Itaet xp̄us pͥus quideꝫ ligat̉: ſcd̓o crucifigit̉: tercio glutinoſa aromatuꝫmnūctione linit̉. Non ꝙ opus haberet corpus iſtud. huiuſmodi aroniatibꝰ ſolidari: qd̓ diſſolui omnino nōpoterat aut videre corruptōnem: ſꝫqui ꝓpter nos iudeoꝝ ſputa ſuſtinuit. ꝓpter nos fideliū qͦꝫ nō eſt dedinatus vngēta. Et attēde ꝙ vix vnius diei ſpacio in funibꝰ ⁊ clauis moratus. cū vnctōe victor et victurusꝑenniter reſurrexit. Sic ⁊ dilectosin duobꝰ p̄dictis non diutius patit̉immorari: ſꝫ vngit eos vnctōe miſericordie ſue: vt crucifixi mūdo ⁊ mūdus illis. iā refurgant in nouitateſpūs: et dicat. Quis nos ſeparabita caritate dei? Hoc glutine agglurinauit nos ſibi ille diuinus intuituſ