Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

quia ſeruus neſcit quid faciat dn̄oeiꝰ. Sꝫ nec mercenariꝰ rapit̉ ad ꝯtēplādā veritatē: qͥ ꝓpͥā q̄rit vtilitatē.Filio aūt pr̄ notā faciet veritateꝫſuā. quē audit dicentē. Verūtn̄ nōqd̓ ego volo: ſꝫ qd̓ tu pater. Reuelat̉ itaqꝫ ẜuo dei ptās. mercenariofelicitas filio veritas: nō ꝙ in deoiſta diſcreta ſunt. cui idem poſſe qd̓felicē ⁊ veracē eſſe: ſꝫ a creatura creator ꝓ diuerſis eiuſdē creature affectibꝰ. diuerſis ſentiat̉ reſpectibꝰ cūſancto enī ſanctus: et cū puerſo eritꝑuerſus. Audi deniqꝫ vocē filij. Domine ſaluū me fac. Quare? Fo̓te neardeat in inferno: forte ne fraudet̉p̄mio? Non inquit: ſꝫ pſalmos nr̄oscātabimus cūctis diebꝰ vite nr̄e indomo dn̄i. Nō inquit q̄ro ſalutē vtpenas vitē aut infernuꝫ. aūt in celoregnē: ſꝫ vt te in eternū cū illis laudem de quibꝰ ſcriptū eſt. Beati quihabitāt in domo tua dn̄e: in ſeculaſeculoꝝ laudabūt te. Seruus dicitvadā ad portas inferi. mercenariꝰ.nō videbo dn̄m deū in t̓ra viuētiuꝫ:filius. pſalmos nr̄os cātabimus cūctis diebꝰ vite nr̄e in domo dn̄i. Cuiſimile ē illud. Aꝑite mihi portas iuſticie: ingreſſus in eas ꝯfitebor dn̄oEt qͥ timet ire ad portas inferi. et qͥdeū cupit videre ꝓpter qͥetē ſui. vterqꝫ ꝓfecto q̄rit q̄ ſua fūt. Porro quipſalmos cantare deſiderat in domodn̄i: nō ſua vel ꝑicula fugit vel lucraappetit: ſꝫ illū ꝓculdubio diligit quēlaudare geſtit cūctis diebꝰ vite ſueLaudat̉ nō immerito in eternū: quiviuit et regnat ꝑ om̄ia ſecula ſeculoꝝ amē. De triplici coherentia. viculoꝝ clauoꝝ ⁊ glutinis.On ſic ſtamus tota die ocioſi. Scimus emī et qͥd q̄rimuset qͥs ē qui nos ꝯduxit. Deū q̄rimꝰ:deū exſpe ctamus. Nō ē parua resnec parui animi. cū illa q̄ ſingularipietatis noīe gl̓at̉. ſepius ſeſe q̄rat̉eſſe fruſtratam dicēs. Queſiui illū:et nō inueni. Eſt enī fic̄ amabil̓. itaetiaꝫ ammirabilis: qꝛ cū nō q̄rit̉ inuenit̉: et nō inuenit̉ cū q̄rit̉. Si natieſſemꝰ ex qͦ factus ē homo ſuꝑ terrā ⁊ vſqꝫ ad centū milia ānoꝝ vitanr̄a extēderet̉: nō eſſet tn̄ꝯdigna q̄xiſſitio huius tꝑis ad futurā gl̓aꝫ quereuelabit̉ in nob̓. Ecce nūc tꝑus q̄miulrēdi. ecce nūc dies inueniendi p̄ maiiiliruniti:. anibꝰ ſūt. Querite inqͥt dn̄ꝫ dū inueri p̄t: inuocate eū dū ꝓpe e. Erit tēiira lltapus. qn̄ nō erit locus: cū ille fons milixxtſeratōis. intermīabili ficcabit̉ ſiccitate. Queretis me inqͥt. ⁊ nō īuenietis. Bonus es dn̄e aīe q̄rēti te. Si q̄lali dueſat.renti: quāto magis inueniēti? Si tāin timnuaidulcis ē in memoria: qͣlis erit in preſentia? Si mel ⁊ lac̓ dulce eſt ſub lingua: qͥd erit ſupͣ linguā? Hinc ꝓbate vos frēs: ſi in via eſtis: ſi nō exorbitatis. Letetͣ inquit cor q̄rētiū dn̄ꝫSi gaudetis ad labores. ſi inoffēſo.ſi indefeſſo pede curritis viā mādatoꝝ dei: ſi qͦtidie vtriuſqꝫ hoīs ſtatꝰrecētior eſt. ad ꝓficiendū et ꝑficiendū ꝙͣ ad incipiēdum: ꝓfecto q̄ritisfaciē eius ſemꝑ. Quo ergo abijt dilectꝰ ex dilecto: ⁊ q̄remus eū? Vbinō eſt? Quid dixi miſer? Sed vbi nōeſt? Altior eſt celo: inferno ꝓfundior: latior terra: mari diffuſior. Nuſquā eſt. et vbiqꝫ ē: qꝛ nec abeſt vlli:nec vllo capit̉ loco. Ipſe hic eſt: ſꝫego hic non ſum. Quā veriſimiliusvideret̉ vt tu hic nō eſſes: et ego hͦeſſem dn̄e. Sꝫ ego nec hic nec alibiſū: qꝛ ad nihilū redactꝰ ſūꝫ neſciui