poſſꝫ reuiue̓ me vt ita loquar denuoꝙ male vixi: ſꝫ qꝛ hͦ non poſſum. ſaltem recogitabo tibi oēs ānos meosi amaritudine anime mee: faciamrecogitādo. qd̓ reoꝑādo nō poſſū.Recogitabo aūt tibi qꝛ tibi ſoli peclip.caui: vt in qͦ ego me cōdemno tu iuſtificeris. ⁊ vincas miſcd̓ia cū de meIeco­.udicaris. Iā quidē ⁊ an̄ cogitaueumꝰieturaꝫ ea. ſꝫ quia nō ſatis punita ſūt. qͥacruicid.me adhuc impedire poſſūt. rurſummſtqb̓ poredeo ad ea recogitandā in amaritudine aīe mee. quouſqꝫ ita penituſexſtirpata ſint vt iā impedire nonpoſſint. Nec infructuoſū vt arbitrorerit hͦ ſtudiuꝫ. Nēpe ſi ſic viuit̉. imoqꝛ ſic viuit̉ nō quideꝫ carne ſꝫ ſpiritu et in talibus vita ſpiritus mei: hͦhieritidaseſt tam in mei conſideratione ꝙͣ inne nutit ntuūtui ꝯtēplatōe. magis ac magis coran tiumſtiad ſnpiluripies me ⁊ viuificabis me. Siquidētur. qͥfetarimn :argitiocorripior. cū me cogitādo ꝯpūgor:pam in alictoremrttalereuiuiſco cū te ſubleuatus vtcunqꝫęnatura cauſatusꝫ eſt ⁊taintueor. Itaqꝫ oſtēdendo me mihi.pitat ⁊ ſus pectcatia ditorripies: on̄dendo te viuificabis.faciā ait quio reſpondePorro viuifices neceſſe ē. qꝛ ecce inip̄e feterm: h eſtid qd̓pace amaritudo mea amariſſima.canto meruerim Nuamemarā paſſus ſū amaritudinem ꝓumn eſt quad facure poſſitatu tibi omneꝫ anmanpeccatis in pͥncipio ꝯuerſionis. vndeclamaui. vadam ad portas inferixitudint arimē neamariorē ꝓ terroribꝰ in ꝓfectū couerſatōis. qn̄ dixi. non videbo dn̄mdeū in terra viuentiū. Sꝫ ecce iā peccatis penitentia punitis. et ſopitisterroribꝰ q̄ impugnare ſolebant. innac tn pace amariſſimam ſuſtineoanaritudinē ꝓ defectu ꝯtēplatōis.ſerū qui mihi peccata miſerandodonaſti. et tēptatōes iuuādo ſuꝑaſti etiā nūc o dn̄e reddes leticiā ſalutaris tui. Hoc ē qd̓ ait. Tu aūt eruſti alaꝫ meā. vt nō ꝑiret: in ꝯflictuyſelicet vicioꝝ. ſiue in impetu temptationū: ꝓieciſti poſt t̓gū tuū oīapeccata mea. ſcd̓m multitudinē miſeratōnū tuaꝝ. Nec immerito. Neqꝫ enī infernus ꝯfitebit̉ tibi: qͦ vtiqꝫ ego pene deſcēderā. cū irruētibꝰpulſarer tēptatōibꝰ: quippe qꝛ niſideus adiuuit me. paulominus habitaſſet in inferno aīa mea. Sed neqꝫmors laudabit te: qͣ nimirū aliquādo detinebar. dū adhuc iacerē mortuus in peccatis. Nec exſpectabuntqui deſcendūt in lacū veritatē tuā:qui ſcꝫ poſt guſtatā dulcedinē ꝯtēplatōis in lacū deſcēdūt deſperationis. Mors ſiquidem eſt iacēti in peccatis an̄ ꝯuerſionē: infernus ſuccūbenti tēptatōnibꝰ poſt acceptā remiſſionē: lacus vero deſperanti poſtexpertā ꝯtemplatōem. Nā quantoquis ad altiora ꝓfecerit: tāto grauius ſi corruerit colliditur qn̄ ruit.Nō itaqꝫ infernus ꝯfitebit̉ tibi. hoceſt. qui iam quidem ſūt ꝯuerſi. ſꝫ tēptatōnibꝰ ſuꝑant̉ neqꝫ mors laudabit te. hi vtiqꝫ qui necdū ꝯuerſi ſūt.aut ꝯfeſſi letant̉ potius cū male fecerint. et exultant in rebꝰ peſſimis.A mortuo quippe qͣſi qui nō ſit ꝑitꝯfeſſio. Nec exſpectabūt qui deſcēdūt in lacū veritatē tuā. qͦs de faſtigio diuine ꝯtēplatōis in lacū ꝓpriediffidentie forte deuolui ꝯtigerit.Qd̓ ꝓculdubio fit cū nimia qͥs triſticia poſt acceptā tantā leticiā ab̓ſorbet. Avero viuens viuens ipſeꝯfitebit̉ tibi. Eſt qͥ viuēs carne mortuus eſt ſpū: eſt qui mortuꝰ carnenihilominꝰ mortuus eſt ſpū. ſꝫ hoꝝneuter laudabit te: aut ꝯfitebit̉ tibi. Ceterū viuens ipſe ꝯfitebit̉ tibiQui videlicꝫ nō tm̄ carne ſꝫ ⁊ ſpū viuit ip̄e ꝯfitebit̉ tibi: ſic̄ ⁊ ego hodiehac me duplici vita tuo mune̓ viue̓ꝯfido. Sequit̉. Pr̄ filijs notaꝫ facietveritatē tuā: nō reuelat̉ ẜuo veritas