quietis quādo veniā et app̓arebo an̄facieꝫ dei? Quādo ceſſabūt hͨͦ om̄ia:et iam non erit amplius neqꝫ luctꝰneqꝫ clamor ſed nec vllus dolor neqꝫ labor vllus? Quando mebriabitanimaꝫ vbertas domus dei: et torrens ille indeficiēs voluptatis diuine? Quādo totā ſibi eam ſereniſſimiꝯtemplatio luminis vendicabit. Filioli cōcupiſcamus in atria dn̄i: crebro ſuſpiremꝰ illuc. Patria noſtraipſa eſt odoremus ſaltē et a longeſalutemus eā.¶ De cātico ezechie.Iri ſanguinū et doloſi nondimidiabūt dies ſuos: perſeuerātes in ſua vetuſtate vſqꝫ ad mortē: ⁊ hoc q̄a non timēt dominū. Verū qui timore dei initiaturad ſapientiā. is ꝯtimo dimidiat dies ſuos: exclamans pre timor⁊ vadam ad portas inferi. Cuius vtiqꝫinferi mētu cum ceperit quieſcere amalis. incipit de bonis querere ꝯſolatōnem: qꝛ neceſſe eſt in alterutroconſolari. Eſt autē bona cōſolatiode ſpē ſalutis eterne: in quā tranſlatis peccatis que ſeparabant interipſū et deū ꝑ dei grām reuiuiſcit etHilareſcit. In quo cū ceperit ꝓfice.re hoc eſt pie viuere in xp̄o neceſſeeſt teſte ſcriptura ꝑſecutōeꝫ patiatur: vt recēs gaudiū vertat̉ in merorē et dulcedo boni vix ſummis vtita dicaꝫ labijs attacta in amaritudinem cōmutet̉. ita vt libeat dicereverſa eſt cithara mea in luctū et cātatio meā in plorationē. Plorat ergo amariꝰ amiſſaꝫ dulcedinē. quāprius fleuerat admiſſam peccatorū amaritudinē: et hoc tā diu facitdonec deo miſerante ꝯſolatio reditQua denuo redeunte. cognoſcit eāquā paſſus eſt tēptatōeꝫ ꝓbationē fuiſſe nō deſolatōem. Porro probatōem fuiſſe ad eruditōem nō addeſtructōem ſicut ſcriptū eſt. Viſitas eū diluculo: ⁊ ſubito ꝓbas illū.Vnde et cognito ſuo de tēptatōne.ꝓfectū nō tm̄ refugit. ſꝫ etiā tēptari appetit: ꝓba me inquiēs ⁊ tēptame. Crebris itaqꝫ huiuſmodi viciſſitudinibꝰ inter gratie viſitationeꝫxiiiet tēptatōis ꝓbatōem in ſcola virgiitutū ꝓficiens. faciēte vtiqꝫ viſitatōne ne deficiat. tēptatōe ne ſuꝑbiat.5ſet tali tādeꝫ exercitio mūdato ocuxtixlo interiori. ſtatim adeſt lux: cui fi.xxtideliter inhere̓ cupiēs. ſꝫ corpore preſiurliman: x?.ſus nō preualēs. ad ſeipſū nolēs dojIitiatalixa.lenſqꝫ reſilit: guſtato tamē aliquanumiuuintiditenus ꝙͣ dulcis ē dn̄s eius etiā cummiriſtu ſūad ſua redierit in cordis palato ſainitdiralli.porē retinet: quo fit vt iam ipſū nōItmaligi ixa. j.ipſius quecunqꝫ bona deſideret. Ethec eſt caritas nō querens que ſuaſūt: hec facit filiū nō querentē ſuaſed patreꝫ diligentē. Timor qͥppefaceret ſeruū ſua incomoda declinantem: ſpes mercenariū ſua lucraſectantē. Per hos ꝓculdubio gradus ezechias traſijt. ⁊ innotuit trāfiturus. Ego dixi in dimidio dierūmeoꝝ vadā ad portas inferi. Ac ſidiceret. Cū depoſit a ymagine. terreſtris hominis ymagineꝫ celeſtisvellem portare. cepi a timore vt preſcriptum eſt. Concipiens exclamaui. Vadaꝫ ad portas inferi. Quo tamē timore nequaꝙͣ deſperans queſiui reſiduū annoꝝ meoꝝ: vt ſā mihi viuere inciperē qui cōtra me vixeram vſqꝫ adhuc. Queſiui autē ab illo qͥ dixit. ſine me nihil poteſtis facere. Neqꝫ enim ad ip̄m ſine ipſo nō