ticam reuerti. ſꝫ nec ꝯuerti quidemppoterā vtpote ſpūs vadens et nonrediēs. Queſiui ergo reſiduū annovbatiorum meoꝝ. Quo accepto: nō enimregat qui incitat ad querēdū: ſtatim verā exꝑior ſententiā ſapiētiscui ait. Fili accedens ad ſeruituteꝫdeiſta in timore: et p̄para aīam tuptatineam ad tēptatōem. TemptatōnibꝰItaqꝫ cū vrgerer et ſpes recēs quāqceperā ſalutis mihi iam iāqꝫ internabi viciludi videret̉. dixi nō videbo dn̄ꝫ deim in terra viuētiū qd̓ vtiqꝫ in abūbantia p̄ſumpſerā. Dixi enī in abūdantia mea nō mouebor in eternū:nō attendens ꝙ in volūtatē tua. nōinpt̄ate mea p̄ſtitiſti decori meo v̓tutē. Quāobrem auertiſti faciē tuāame et factus ſū ꝯturbatus: neqͣqͣiamviſurus dn̄m deū. id eſt patremin terra viuentiū. Nō aſpiciā hoīemvltra videlicet filiū. de quo dictumiſſt: et homo eſt ⁊ quis ꝯgnouit eū.Sed nec habitator eſt qͣetis: id eſthūm ſanctū: de quo ſcriptū eſt. Super que reqͥeſcet ſpūs meus: niſi fuphumilē ⁊ quietū? Addidit qͦꝫgeneratio mea ablata eſt ⁊ ꝯuoluta ēa me. Hoc eſt bonoꝝ operuꝫ ꝓlesquā ex timore ceperā parturire. vtde aia nr̄a poſſit dici: et que multoshabebat filios infirmata eſt. Ablata eſt aūt pia hec ſoboles. et ꝯuolita eſt a me qͣi tabernaculū paſtonim ad tēpus vtiqꝫ credita in et erſu Itē adiecit. Preciſa eſt velut aterete vita mea: vt diſcere ꝓfectusyte mee nō in mea ſꝫ in manu om̄irotētis. ſicut tela in manu texentis:qnquidē dū adhuc ordirer. hoc eſtratim in mnitio ſuccidit me: qͣtenustodeꝫ pene tēpore ⁊ dederit ⁊ tuleritquod donarat. Sed ſi defecit virtusnea non tn̄ dereliquit me: ne qui cepat nō poſſe ꝑficere videret̉. Quidmulta? In veritate mox cōperi: qͥavirtus in infirmitate ꝑficit̉. et aio.Bonū mihi qͥa humiliaſti me. Cognoui enī qͥa de mane vſqꝫ ad veſperam finies me: id eſt ꝯſūmabis me.Non in ſolo mane viſitatōis. aut tātū in veſpera tēptatōis ſꝫ in vtroqꝫerit ꝑfectio mea. Stultus ego qͥ tātū ſperabaꝫ vſqꝫ ad mane cū dauiddicat. a cuſtodia matutina vſqꝫ adnoctē ſperet iſrahel in domino. Etquonaꝫ puſillus in ſpē. quaſi leo ſicꝯtriuit om̄ia oſſa mea. robur omnevidelicet de quo adhuc ſub tutelagratie futuroꝝ improuidus ꝯfidebam. Cōtriuit autē quis niſi aduerſarius noſter dyabolus: qͥ tanꝙͣ leorugiens circuit querēs quē deuoretTu ergo dn̄e ex hac ꝯtritōe humiliatū et ꝓbatū vſqꝫ ad veſperā finies me. quoniam ⁊ factum eſt maneet veſpere dies vnus. Quamobremego vt didici. benedicam dominumin omni tempore hoc eſt mane et veſpere: non ſicut ille qui confitebit̉tibi cum benefeceris ei: non ſicut illi qui ad tempus credūt. et in tempore temptationis recedunt. ſed dicaꝫ cum ſanctis. Si bona ſuſcepimꝰde manu domini mala autem quarenō ſuſtineamus? Et in mane quidēſicut pullus yrundinis ſic clamabo:in veſpere autem meditabor vt colūba quatenus et cum gratie matutinum arriſerit in modum irundinisexultās. et clamitans gratias agāpro viſitatione: et cum veſpera ingruerit non deerit ſacrificiū veſpertinum. cum inſtar columbe gemeslacrimas fundam in tribulatione.Sic enim deſeruiet tempus vtrūqꝫdeo: cum et ad veſperum demorabitur fletus: ⁊ ad matutinū leticia