cibelicꝫ ſicut aīa deo. ſic aīe. caro dicere videt̉. qm̄ bonoꝝ meorum nōages. Ad implebis me leticia ait cūcultu tuo. Inde plenitudo inde ſatietas: cū apparuerit gl̓a tua. Namqd̓ de corporū reformatōe et cōfornatōe claritati corporis eius exſpe4amus ex abundanti quodāmō etmēſure ſuꝑeffluentia erit: vt feliciVdtax.ter quideꝫ in ip̄ius glorificatōe ſednotpon̄nō principaliter gaudeamus. VxorAter eā.inquit tua ſic̄ vitis abundas: in latouiutlaribꝰ domus tue. Honorabit̉ caro. ſꝫuxͣ mēſurā ſuā. nō in medio domushabitans. ſꝫ ſeorſū: nec in facie nob̓ſꝫm latere ꝯſtituta. Filij tui ſic̄ nouelle oliuarū in circuitu menſe tue.Nimirū oꝑa etiā ipſa non deerūt: ſꝫq̄ nunc fiūt. non que fient tūc: ſicutſcriptū eſt. Oꝑa enim illoꝝ ſequunan vtiotur illos. Verū et ſi gratulemur etagamus gr̄as deo ſuꝑ his q̄ ipſiustiti aduri iirpllaadiutorio geſſimus: non primū tātmatummē eis locuꝫ dabimus: ſꝫ in circuituvſtus tiat homo ſmlocabunt̉. Nūc vero in regione cora attiam hnatia.porū habitātes. corporibꝰ ſumꝰ ob̓itatōty ſita autēaradiſum vtnoxij: et exqͦ diſſipauerūt legē dn̄ierum hirparētes noſtri. nō moͣ faciēdi tꝑuseſt. ſꝫ etiā patiēdi: et omniū noſtrūeret irat dliāplius labor ⁊ dolor. Durus equideꝫcibꝰ eſt ordeaceus panis ſed offēſorege pulſus palatīo miles quālibetdelicatus ad vnū forte quē ſolū habet ſeruulū diuerte̓ opus Habebit:hbi fouere latebras ⁊ inſolita caꝑeprandia. apud eū: regales deliciaspultibꝰ ruſticanis. ac nobiles ſtraVſterqͥlinio mutare ẜuuli. iuxͣ illudaphetice lamētatōis. qui nutriebātur in croceis āplexati ſūt ſtercora.hiqꝫ hͦ maxime ꝓpheta deploratbolitas ꝓprie ꝯditōis ingenuas creaturas tantā diſſimulare miſeriaꝫ.nec mō nō reputare qd̓ tolerant: ſꝫtanꝙͣ bona magnā ꝯplecti. q̄ paulominus extrema ſūt mala. Propterea ſiquidem ⁊ de ſeip̄o ait. Egovir videns pauꝑtatē meā: in virgaindignationis eius. Gemamus nosſub hͦ onere frēs: et p̄ſentes deploremus erūnas: frequent̓ quiſqꝫ noſtrū in vocē pie q̄rimonie erūpet etclamet. Infelix ego homo. quis meliberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Itudeamus etiā furari aliqn̄ noſmētipſos ⁊. a peſſimis cogi occupatōibꝰiſtis ſurriꝑe vl̓ ad horā: iaculari animos vibrare corda in id qh̓ ſuū eſt:et qd̓ quāto naturalius. tato ſuauius eſt. Hoc enī eſt qd̓ dicit̉. vacateet videte qm̄ ego ſū deus. Neqꝫ enīeſt oculoꝝ viſio iſta ſꝫ cordiu: cū dominus dicat. beati mūdo corde. qm̄ip̄i deū videbunt. Propriū hͦ cordisbonū. nec ẜuili ad hͦ indiget inſtrumēto: ꝓprius enī aīe cibꝰ eſt de quoꝓphera. Aruit inqͥt cor meuꝫ: quiaoblitus ſū comedere pane meū. Sane quod dicimus dictū facilius nihil eſt: in ꝯparatōe dicimus operūꝙ lōge ſit volubilior lingua ꝙͣ dextera; et leuis hec ad verbū. ꝙͣ ad actū illa moueat̉. Alioquin et dictuet actu cogitatus facilior eſt: ꝙ ineo quideꝫ ſuo ipſiꝰ ore loquat̉ aīa:ſuis videat oculis ſuis manibꝰ oꝑet̉.Quāuis et hic interdū laborare eāneceſſe ē. etiā in gemitū ſuo: ⁊ intraꝓpriū qͦꝫ cubile ꝯpungi. Siquidemvſqꝫ adeo vitā nr̄a inferno appropinqͣuit: qui ſolius vtiqꝫ paſſionis ēlocus: vt et actōnem paſſio. īmo etipſam qͦꝫ cogitatōeꝫ actio ⁊ paſſiopariter occuparint. Nōne enim nōbis quodāmodo paſſiue ſunt actiones; et in cogitatōnibꝰ etiam doloret labor? Heu vitula effraym doctadilige̓ triturā. aſſueta iugo. ignaraC c iiij