aculeo perſeuerat: ꝙͣ aduerſus lincuam incantatoriſ tanto ſe ſtudioobturarit. At baſiliſcus ut aiūt venenum in oculo gerit: peſſimū aīal:etp̄ om̄ibꝰ execrabile. Noſſe cupisqculum venenatuꝫ. oculum nequā:ipa.qculū faſcinātem? Inuidiā cogitaali peſi.Quid vero inuidere: niſi malū videreeſt? Si non eſſet ille baſiliſcus: nūacqar.baiꝙͣ peius inuidiā mors intraſſet inprbem terrarū. Ve homini miſero:ia hinc.ꝙ inuidū nō p̄uidit. Superemus etellfige.viciū in hoc dum adhuc viuimus: ſipoſt mortē volumus miniſteriū tante nequicie nō time̓. Nemo alteriꝰbonum inuido aſpiciat oculo. Nēpehoc ip̄m iaꝫ quod in ſe eſt: tabe ſuaillud inficere et quodāmodo interiluiu ptuinoficere eſt. Qui hominē odit: homimnarim apibcidā illū veritas ip̄a teſtatur. Qui dimana inta­.et ille qui bonū odit in homine: nunqͥd nō homicida poterit appellari?anuuAdhucviuit homo et ille iam reusmnoapiu.eſt mortis eius: adhuc ardet ignisquē dn̄s iheſus miſit in terrā: et inſirfumdiiuidus tanꝙͣ qui ſpirituꝫ extinxerituitaſt.iam dānatur. Ve nobis a dracōne.Immanis ē beſtia: flatu igneo qͥcprſt ſatquid attigerit necat: non mō bepſtias t̓re. ſed ⁊ volucres celi. Haudj ſuialiū ego draconē hunc ꝙͣ ſpiritumfracūdie reor. Quātos etiā ſublimiſvt videbatur vite. flatū huiꝰ draconis miſere ſatis aduſtos. turpiterin huiꝰ os gemimus cecidiſſe. Quāmelius ſibiipſis iraſci potuerant nex3peccarēt. Nimirū affectio natural̓ra hoīm eſt: ſed abutētibꝰ bono nature grauis ꝑditio eſt et miſerādadincies. Occupemꝰ illā fratres in qͥbus expedit: ne forte ad inutilia illicitaqꝫ prorumpat. Sic nimirū ſoletamore amor expūgere: ſolet timortimore depelli. Nolite timere eos qͥcorpus occidunt ait dominus: anīeaūt non habent quid faciāt. Et cōfeſtim: oſtendam aūt ait vobis quetimeatiſ. Timete aūt eū: qui ptāteHabet corpus ⁊⁊ animam mit tere ingehennā. Ita dico vobis: hūc timete. Ac ſi manifeſtius dicat. Hunc timēte: ne illos timeatis. Repleatvos ſpiritꝰ timoris dn̄i: et timor alienus locū non habebit in vobis. Etego vobis dico. Non aūt ego ſꝫ veritas: nō ego. ſed dn̄s. Nolite iraſcieis qui tranſitoria vobis auferunt:qui cōuicia inferunt: qui ingeruntforte ſupplicia: ⁊ poſt hoc faciūt nichil. Oſtendā aūt vobis: cui debeatis iraſci. Iraſcimini ei que ſola nōcere p̄t: vt oīa illa nō proſint. Vultis ſcire que nam illa ſit? Iniquitaspropria. Ita dico vobis: huic iraſcimini. Nulla enim nocebit aduerſitas: ſi nulla dominetur iniquitas.Qui perfecte huic iraſcitur. ceteriſnon mouetur: magis et amplectit̉ea. Ego inqͥt ī flagella paratꝰ ſū.Sit damnum ſit conuicium. ſit leſiocorporalis. paratus ſum ⁊ non ſumturbatus: quoniam dolor meꝰ in cōſpectu meo ſemper. Quid ni exteriora omnia paruipendam in huiꝰeſtimatione doloris? Filius inquitvteri mei perſequitur me. et conuicianti ſeruulo indignabor? Cormeum dereliquit me. dereliquit mevirtus mea et lumen oculorū meorum: ⁊ damna temporalia plangā.aut incōmoda corꝑala reputabo?Hinc nimirum non modo māſuetudo oritur cui draconis flatuſnō nōceat: ſed etiaꝫ magnanimitas quārugitus leonis nō terreat. Aduerſarius veſter tanꝙͣ leo rugiēs. aitpetrus. Gratias magno illi leonide tribu iuda: rugire iſte p̄t. ferireBb iiij