non poteſt. Rugiat quantum vult:tantūmodo fugiat ouis xp̄i. Quanta minatur. quāta exagg erat. quāta intentat: non ſimus beſtie: vt noſꝓſternat vacuus ille rugitus. Sic enim ꝑhibent qui talia curioſius veſtigauerūt. ad rugitum leonis nullam beſtiam ſtare poſſe: ne eam quidem que aduerſus ictum eius totaanīoſitate repugnat: ⁊ plerūqꝫ ſuperat ferientē. qui non ſuſtinet rugientem. Vere beſtia. vere ratōniſexpers. qui tam puſillanimis eſt vtſolo timore cedat: qͥ ſola futuri exaggeratione laboris victus: an̄ cōflictum non telo ſed tuba ꝓſternitur. Nondū reſtitiſtis uſqꝫ ad ſanguinem ait ſtrenuus ille dux: qͥ leonis huiꝰ nouerat vanū eſſe rugitū.Et aliuſquidā. Reſiſtite inquit diabolo: et fugiet a vobis.¶ Sermo. xiiij. vn̄ ſupra.Gamus fratres gratias factori noſtro: bn̄factori noſtro. redemptori nr̄o: remuneratori nr̄o: aut potius ſpei noſtreIp̄e enī retributor. ip̄e retributionr̄a: nec aliud iam ꝙͣ ip̄m exſpectamus ab ip̄o. Primū qd̓ nobis preſtitit: noſip̄i ſumus. Siquidem ipſe fecit nos: et non ipſi nos. Parum netibi videtur iſtud: quia te fecit? Cogita qualem te fecit. Nempe etiaꝫſecundū corpus egregiam creaturam: ſed ſecūdum animā magis vtpote imagine creatoris inſignē: rationis participem. capacē beatitudinis ſēpiterne. Porro ſecūdū ambo ſimul p̄ ceteris creaturis maxime animirandā: coherenteꝫ ſibi incomp̄henſibili artificio: inueſtigabili ſapiētia conditoris. Itaqꝫ tammagnū hoc donū: ꝙͣ res homo. Sedꝙͣ gratuitū putas. Planū eſt qꝛ nichil antēꝓmeruit: qui penitus nichil fuit. An poſtea ſperabat̉ gratiam retributurus auctori? Dixi domino deuſ meus es tu: quoniā bonorum meorū non eges. Non igit̉ neceſſariā retributurus gratiam ei qͥſic per om̄ia ſibi ſufficit: ſꝫ deuotasrelaturꝰ gratias ei qui ſic meruitſperabat̉. Quid ni gratias agat?.Si quis oculorum lumen. ſi quis aurium. ſi quis nariū. ſi quis manuū. ſiquis pedem tibi prepeditū aliqͦ modo reꝑaſſe videretur. ſi quis ſopitāquauis occaſione excitaſſe in te ratōnem: quis non alius vehementiſſime ſuccenſeret ſi quādo forte beneficij huiꝰ immemorem aut benefactori deprehendiſſet ingratū? Enivero dn̄s deus tuus ip̄a etiā tibi inſtrumenta largituſ: ex nihilo fecithec om̄ia. Nec modo fecit: ſꝫ et compegit etiam et formauit: ac ſuo qd̓qꝫ illuſtrauit officō. Quō nō is omni iure ſibi gratias exigit ampliores? Nam ne hoc quidem licet maxime contentus munere qui dedit vteſſes qui ante non fueras: adiecitetiam vnde ſubſiſteres qui iam eraſNec minus liberaliter hoc: ꝙͣ illudmirabiliter eſt operatus. Faciamꝰinquit hominem ad imagmnem ⁊ ſimilitudinem noſtrā. Quid vero poſtea? Et preſit piſcibus maris ⁊ beſtijs terre et cecera. Nam ⁊ celeſtiaſeſe elementa in vſus creaſſe tuosante docue̓at. Nempe facta memorātur: ut eſſent in ſigna. ⁊ tēpora.⁊ dies. et annos. Cui putas? NulliVtiqꝫ niſi tibi. Cetere ſiquidē om̄escreature aūt in nullo egēt hijs omnibus: aut non intelligunt ea. Quacopioſus in ſecundo hoc beneficio:ꝙͣ liberaliſſimus fuit. Quāta igiturlargituſ eſt ad ſuſtentatōne: qͣnta
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten