vt lapides iſti panes fiant. Porropes tuus. affectio tua. pes aīe quāin manibꝰ angeli portant ne offendat ad lapidem pedem tuū. Quō enim vehemētiſſime turbaretur aīaſi ſola hinc egrederetur. ſi illaſ ſineſolatio ingrederetur vias: ſi inter illos lapides ſuis pedibꝰ graderet̉?Gnī vero manifeſtiꝰ audi ꝙͣ neceſſe habeat portari in manibꝰ alieīs:nec alijs ꝙͣ angeliciſtamen. Superaſpidem ⁊ baſiliſcū ambulabis ⁊ cōculcabis leonem ⁊ draconeꝫ. Quidinter hec faceret peſ hūanꝰ? Quidhumane affectōis inter tam terribilia mōſtra conſtaret? Nempe nequicie ſpiritales ſunt: et quidēm nōincōgruis appellatōnibus deſignate. Sed quidem ⁊ de hijs dictum ꝙnequaꝙͣ vobis excidiſſe reor: cadeta latere tuo mille. et decem milia adextris tuis. Quis vero ſcire p̄t andiuiſe ſint int̓ eos oꝑatōes malicie.miniſteria iniquitatis: vt ex diuerſis officijs quin potius maleficijs:vocabula quoqꝫ diuerſa ſortiti nominētur. alius quidē aſpis. alius vero baſiliſcus. alius aūt leo. et aliusdraco: quod videlicet ſuo quidē inuiſibili modo varie noceant. quaſi alius morſu. alius viſu. alius rugitu. vl̓ictū. aliꝰ flatū? Legi de quodā genere demoniorū: quod non eiciaturniſi in oratōne et ieiunio. Nihil potuerat verbū apoſtolice increpationis ad illud. Quomodo nō aliud aſpis erat. illa vtiqꝫ de pſalmō aſpisſurda et obturās aures: ne vocemaudiat īcātātis? Iis non terreri atam terrifico monſtro: vis ſecuruspoſt mortem ambulare ſuꝑ aſpidēiſtā? Caue ne īterim poſt eā ambules: caue ne imiteris: et non erit 6d̓paueas in futuro. Enīuero viciumeſt cui reor eiuſmodi ſpiritū dn̄ari.et ſi vultis ſcire. ipſa eſt circuitio aquo nobis heſterno ſermone monuimus eſſe cauendū: ip̄a obſtinatio eſt. aduerſus quā pridie loquebamur. Nec enī piget quotiēs datur occaſio ab hac taꝫ graui peſtepremunire vos vt ea omīmodis fugiaris: qd̓ hec qͥdē ſit ſūma q̄dā religionis ſubuerſio: et vere iuxta teſtimoniū legiſlatoris venenū aſpidum inſanabile. Dicit̉ aſpis hinc alteraꝫ aurē ꝙͣ preſſius terre infigere: inde vero alterā caude immiſſione nihilominꝰ obturare ne audiatQuid ad hec incantantis vox quidẜmo faciet predicātis? Orabo ꝓ eohumiliabo in ieiunio animā meaꝫ:baptiſabor pro mortuo vberrimoquodā ꝓfluuio lacrimarum: apudquē viderim nihil humane incātatōnis quālibet ſapientiam nihil qͣntumcūqꝫ ammonitōnis induſtriampreualere? Nouerit tamen vir pertinax non celo ſeſe ſed ſolo infigere caput: ꝙ ſapientia deſurſum eſtnō modo pudica ſed ⁊ pacifica ſit:hec aūt magis ut ita dicam aſpidica niſi terrena eſſe non poteſt. Sednec adeo obſurdeſceret: niſi caudaquoqꝫ obturaret audituꝫ. Que eſthec cauda? Finis intentonis hūane. Hec ſurditas deſperata: dū hicquidem velut terre infixus ꝓprie q̄ſqꝫ inheret voluntati: in de velut reflectens caudam finem aliquē meditatur: et fingit animo quod denderat adipiſci. Nolite obſecro fratres. nolite obturare aures: nolitealiqn̄ obturae̓ corda vr̄a. Inde enītā mordax et amarꝰ ẜmo inuenit ſore hominis obſtinati: ꝙ nulla adeum penetrare queat beniuolentiamonitoris. Inde aſpidi virꝰ in ligus