Poſſumus ſi neceſſariū iudicatis. vias eorū via adhuc alia inueſtigae̓.Nam et ſi om̄imodo eas occultarelab̓orem: multipliciter eos proditſpūs ſanctus: multipliciter in ſcripturis ſanctis declarat ſemitas iniqͦrū. Legimus ſiquidē de eis omnibuſquoniā in circuitu impij ambulant.Legimus de eoꝝ principe: qm̄ circuit querens quē deuoret. Quod etip̄e fateri cogitur in p̄ſentia maieſtatis: vt inter filios dei aſtās et vnde veniat reqniſitus. circuiui ait terram ⁊ ꝑambulaui eā. Dicamus itaqꝫ vias eius circuitionē ⁊ circūuētionem. Iſta enim ad nos illa vtitur īſeip̄o. Semꝑ ille extollitur. ſꝫ deicit̉ſemꝑ. ſuꝑbia eiuſ aſcendit ſemper:ſemꝑ huiliatur. Nūquid non circuitus iſte? Qui enī ī circuitu ambulatꝓficiſcitur quidē: ſed ꝓficit nichil.Ve hom̄i qui ſequtiur hunc circuitu: qui nūꝙͣ a ꝓpria volūtate recedit. Si conariſ auellere. paululū ſeqͥvidebitur: ſed in dolo. Circuitus ē:aliūde reditū parat: non ab ea penitus abducetur. Satagit: vndiqꝫ fugiat. vndiqꝫ heret tn̄ ſemꝑꝓprieꝝolūtati. Verūtn̄ ſi mala eſt circuitioꝓpria: longe equidē prior circūuentio aliena. Scd̓a ſiquidē vl̓ maximediabolū facit. Sed quō fr̄es vt miſerū hoīem circūueniat. ſuꝑbiſſimusille deſcendit̉ Vide circuitū impij inhoc ip̄o. Oculi eius om̄e ſublime vident. Attn̄ imo qͦꝫ ip̄a curioſe veſtigat: ſed ut magis aſcēdat vt vehementius intumeſcat: ⁊ cum cōculcauerit humilem. ſibi videatur ip̄e ſublimior: ſicut ſcriptū eſt. Dum ſuperbit impius incenditur pauꝑ. Quaꝫꝑuerſe aſcendētes et deſcendentesangelos bonos. angelus malus emulatur. Aſcendit ſtudio vanita-tis: deſcendit liuore malignitatis.Cuius mendax aſcenſio eius. crudelis deſcēſio eſt: expers ille vt heri diximus miſericordie et veritatis. Ceterū ſi deſcendūt maligni vt circūueniāt: gr̄as ei cuiꝰ mādato deſcendūt et benigni angeli ut ſubueniātnobis: ut cuſtodiāt nos in om̄ibusvijs noſtris. Neqꝫ hoc ſolū: ſꝫ in manibus inquit portabūt te: ne vnquāoffēdas ad lapidē pedē tuū. Quātanob̓ fr̄es in huiꝰ ſcpͥture verbis. eteruditio. et ammonitio. et ꝯſolatioexhibeturª Quis in om̄ibꝰ pſalmistam magnifice puſillanmes ꝯſolainittuſtur: negligētes āmonet. erudit ignorātes? Vnde id qͦꝫ fidelibꝰ fuis ꝓuidentia voluit diuina preſtare. vtin ore ip̄orū verſiculi pſalmi huiꝰ hͦmaxime quadrageſimali tꝑe verſarētur. Nec aliūde ꝙͣ ex ip̄iꝰ vſurpatōne diaboli ſūpta videt̉ occaſio: vtin hoc qͦꝫ nequiſſimꝰ ille ẜuus filijsẜuiat vel inuitus. Quid enī tam moleſtū ei. quid nobis eſſe poteſt tamiocūdū: ꝙͣ ut etiā malum eiꝰ nobiscooꝑat̉ in bonuꝫ ? Angelis fuis mādauit de te: vt cuſtodiat te in om̄ibus vijs tuis. Cōfiteātur dn̄o miſericordie eius: et mirabilia eius filijshoīm. Cōfiteātur et dicāt inter getes: qm̄ magnificauit dn̄s facerecū eis. Dn̄e quid eſt homo qꝛ innotuiſti ei: aut quid apponis erga euꝫcor tuū? Apponis cor erga eū: geris ꝓ eo ſollicitudinē: curā illius habes. Deniqꝫ ei mittis vnigeī̓tū tuū:immittis ſpūm tuuꝫ: ꝓmittis etiamvultū tuū. Et ne qͥd in celeſtibꝰ vacet ab oꝑa ſollicitudinis nr̄e: btosillos ſpūs ꝓpter nos mittis in miiniſteriū: cuſtodie nr̄e deputatos. noſtros iubes fieri pedagogos. Parum eſt enī ꝙ facis angelos tuos
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten