olane miniſtri noſtri: non domininoſtri. Et in hoc vnigeniti formaminitant̉. qui nō venit mīſtrari ſꝫ miniſtrare: qui ſtetit inter diſcipuloſtanꝙͣ qui miniſtrat. Fructus angelicarūviarum qd̓ ad ipſos ſpectat.ſia ipſoꝝ beatitudo et obedientiaVapcaritatis: quod aūt ad nos ꝑtineinlaret. inde quidē obtentus diuine granemlarie: hinc vero cuſtodia vie noſtre.ltat̓infiquideꝫ angelis ſuis mandauit degnuꝫ ilubte: vt cuſtodiāt te in om̄ibꝰ indigētijs tuis. in omnibus deſiderijs tuis.Alioquin facile ē incurre̓ tibi viasvub ſmortis: vt videlicꝫ a̓ de neceſſitate īobſtinatōnem. aut in preſumptōede cupiditate ꝓrumpas: que quidēiam non hominū ſꝫ demonū vie ſuntaturæ pemtaſiIn quo eni tam facile inueniri ſolēthomines obſtinari:ꝙͣ in eo quodnitt quōtemnijaūt ad neceſſitatem ꝑtinere ſimuabiq eubit imrtimanſant aut arbitrantur? Quicqͥd moſſip cemitatum Cuſemi ge.ueas ait ille: ego quod poſſū poſſū:iurꝫ ſet nōvltra ꝙͣ poſſum. Tu ſi hic ſis:ſiſp Cēutrſis A iupuūaltum ſentias. Vnde vero in p̄ſūpoculis ſuꝫ retiſa tittistionem. niſi ex quodā impetu vehevit. ſintua fiturritimentioris deſiderij ꝓſilimus? Intequilus ſte non innmgrūtelaum Non errim igit̉mandauit angelis ſuiſ deꝰ.irondlit uenō quidē vt amoueat te a vijs tuis:ſedut in eis ip̄is te cuſtodiāt: et qͣſiCiſpervias ſuas. vias tuas dirigāt injttttivias ip̄iꝰ. Quo nam modo inquis?.jpitiNempe vt quod angelꝰ ex ſola caritate purius agit. tū ꝓpria ſaltē neceſſitate cōpulſus ⁊ āmonitus. deſcēdas et cōdeſcendas exhibere ꝓpriomſſericordiā: et rurſū cum eodē anIuna bujiigelo leuans deſideria tua tota aniprainicupiditate. aſcēdere ſtudeas adnimam et ꝑpetuam veritatē. Hincpralixienſ monemur leuare corda nr̄a cuꝫ8manibꝰ: hinc audimꝰ quotidie. ſurrum corda. Hinc qͦꝫ negligētes arguimur: et d̓r nobis. Filij hoīm vſjpiquequo graui corde: ut quid diligitis vanitatē et queritis mēdacium?Exoneratū enī cor ⁊ leue leuat̉ magis: ut q̄rat ⁊ diligat veritatē. Necmireris ꝙ in vias dn̄i ſecū nos admittere imo et immittere non dedignentur: qͥ cōſtodire dignātur noſtras. Quā feliciuſ tamen in eis ip̄iambulāt: quāqꝫ ſecurius. Ceterumet ip̄i qͦꝫ longe īferius ab eo qui veritas ip̄a et ip̄a miſericordia eſt: inmiſericordia ⁊ veriatate verſantur.Quā vero ꝯgrue ſuis queqꝫ gradi.buſ. ſibiqꝫ cōpetētibꝰ. diſpoſuit deꝰSūmā rerū tenet ip̄e qui ſumꝰ eſt:ipſe ſupra quē nihil eſt vltra quemnihil. Porro angelos ſanctos nonin ſūmo quidem poſuit ſed in tuto:quippe eis qui in ſūmo ſtāt viciniusadherentes: ac ꝓinde cōfirmatosvirtute ex altō. Nā hoīes quidē necin ſūmo. nec in tuto ſūt: ſꝫ in cautoDeniqꝫ ⁊ in ſolido ſunt id eſt in terra habentes locū imū ſꝫ nō infimū:vn̄ ⁊ poſſibile et neceſſe ſit vt ſibi caueāt. Demones aūt īpendulo huiꝰaeris vagi ventoſiqꝫ vagātur. ¶ Indigni ſiquidē celos ꝯſcendere. adterram tamen deſcēdere dedignāt̉.Et hodie quidē iſta ſufficiāt: atꝫ vtinā eiuſdē ip̄ius munere ſufficiētes eigrās referre valeamꝰ: ex qūo ⁊ ſufficiētia nr̄a eſt. Nō enim ſufficiētesſumꝰ vl̓ cogitare aliquid a nob̓ qͣſiex nobis: niſi ipſe dederit nobis quidat omnibus affluēter: et ſuꝑ omīabenedictꝰ in ſecula ſeculoꝝ amen.¶ Sermo. xij. vnde ſupra.meminiſtis. heſterno ſermone vias demonū p̄ſumptōem diximꝰ ⁊ obſtinatōeꝫ:nec tacuimus quare id diceremus.Bb j