piritus: fatis et angelos paruulorum. Denniqꝫ angeli eorū ſemper vitent faciē patris. Illos vtiqꝫ tamtelices et tuos ad nos: et nr̄os adte angelos facis. Angelis ſuis māpauit de te. Mira dignatio: et veremagna dilectio caritatis. Quis enim. quibꝰ. de quo. quid. mādauit̉qͥtudioſe ꝯſideremus fr̄es: diligenter cōmendemus memorie hoc tamgrāde mādatū. Quis enī mādauitᶜſuiꝰ ſunt angeli: cuiꝰ mādatis obtēperauit: cuiꝰ obediūt volūtati. Nēpeangelis fuis mādauit de te. ut cuſtodiant te in om̄ibꝰ vijs tuis: nec cūctātur quin etiā in manibꝰ tollantte. Sūma ergo maieſtas mandauitangelis: et angelis ſuis mandauit.Ilis vtiqꝫ ſublimibꝰ taꝫ bratis: tāmaxime ſibi coherētibꝰ: tam familiariter adherētibꝰ. ⁊ vere domeſtixtiruati.cis dei. Mādauit de te. Tu qui es ⁊hn̄e qͥd ē hō ꝙ memor eſ eiꝰ: aut filius hoīs qm̄ reputas eū? Quaſi vero nō ſit hō putredo: et filius hoīsv̓mis. Sꝫ qͥd putas mādauit de te ⁊Nūquid ſcripſit ꝯtra te amariuūdines? Nūquid ꝯtra foliū qd̓ vēto rapitur oſtendat potētiā ſuā: et ſtipulaꝫ ficcā ꝑſequātur? Nūquid ut tollant impiū ne videat gloriā dei? Mādandū iſtud eſt: nō mādatū. Nō recedas ab adiutorio altiſſimi: in ꝓtectōne dei celi commorare: ne de te ilſud qn̄qꝫ mādetur. Quē enī ꝓtexerit deꝰceli. nō de eo illud mādabit̉:j q eo. Et ꝙ interim nō mādatur.deo differtur: ut ſint om̄ia ꝓpterelectos. Deniqꝫ parātibꝰ ire ſeruis3iiſet cōtinuo ſuꝑ ſeminata colligereꝯania cupiētibꝰ: ꝓuidus paterfamllias finite inquit vſqꝫ ad meſſem:ne forte eradicetis ſimul et triticū.Nud igit̉ tam diu ẜuabit̉ interea?Hoc plane. hoc opus preſens: hocmādatū tēporis huius. Itaqꝫ angelis ſuis mandauit de te: ut cuſtodiant te. O triticū inter zzania: o granū inter paleas: o liliū inter ſpinas.Gratias ei fratres: gratias ei ⁊ ꝓnobis pariter et ꝓ vobis. Precioſūdepoſitū nob̓ ꝯmiſerat: fructū crucis ſue p̄cium ſanguinis ſui. Non ēcontentꝰ cuſtodia hac tā parū tutata. tam parū vtili taꝫ frāgili: tāſufficiēti. Super muros tuos iheruſalem conſtituit cuſtodes. Nēpe etiam ip̄i qui videntur muri aūt in muro ip̄o colūne: hijs cuſtodibꝰ egētet maxime. Angelis ſuis mandauitde te: ut cuſtodiāt te in omnibꝰ vijstuis. Quātū tibi debꝫ hͦ verbū inferre reuerentiā: afferre deuotōem: cōferre fiduciā. Reuerētiaꝫ ꝓ pn̄tia:deuotōem ꝓ beniuolētia: fiduciā ꝓcuſtodia. Caute ambula: vt videlicꝫcui aſſunt angeli. ſic̄ eis mādatū ē:in oībꝰ vijs tuis. In qͦuis diu̓ſorio. īqͦuis angulo: angelo tuo reuerētiāhabe ¶ Tu ne audeas illo pn̄te: qd̓vidēte me non auderes. An pn̄temeſſe dubitas: quē nō vides? Quid ſiaudires: quid ſi tāgeres. quid ſi olfaceres? Vide quia non ſolo viſu rerum pn̄tia cōprobetur. Non omniviſu ſubiacēt: nec corꝑalia quidem.Quātomagis ſpiritualia ꝓcul ſuntab om̄i ſenſu corporeo: ⁊ ſpiritaliterpotius veſtigāda? Si fidē cōſulas:ea tibi angelicā ꝓbat ſētētiā nō deeſſe. Nec dixiſſe piget. qm̄ fidelesprobat: quā nimirū apoſtolus argumentum non apparentium eſſediffinit. Aſſunt igitur et aſſunt tibi: non modo tecuꝫ: ſed etiam ꝓ teAſſunt ut protegant: aſſūt ut proſint. Quid retribuēs domino ꝓ om̄ibus que retribuit tibi? Siquidē ſoliBb ij