habes. Incuruati ſunt colles mūdi:ab itineribꝰ eternitatiſ eiꝰ. Ad manum eſt vnde id facilime ꝓbare poſſim. Siquidem miſcd̓ia dn̄i ab et̓noet vſqꝫ in eteruū: et veritas eius manet in eternum. Ab hijs itineribusincuruati ſunt colles mūdi: ſuꝑbi demones. principes mundi huiꝰ. tenebrarū haruꝫ. qui viam veritatis etmi ſericordie neſcier̄t: neqꝫ meminerunt ſemitarum eius. Quid illi ⁊ veritati: qui mendax eſt ⁊ pater eiusDeniqꝫ habes manifeſte de eo ſcpͥtum. Qui in veritate nō ſtetit. Quāvere lōge fuerit a miſcd̓ia: etiā inflicta nobis ab illo miſeria nr̄a teſtatur. Quando ille vnꝙͣ miſericorſfuit: qͥ homicida ab initio eratꝰ Poſtremo qui ſibi nequaꝫ: cui bonus?Quā nequiſſimus ille ſibi qui nunꝙͣſuꝑ propria iniquitate dolet: nunqͣſuꝑ ꝓpria dānatione cōpungitur ⁊Ninirum falſa preſumptio eū a viaveritatis extruſit: crudelis obſtinatio viā miſericordie intercluſit. Inde enī nec in ſe vnquā aſſequi: nec adomino miſericordiā conſequi poteſt. In hūc ergo modū tumidi illi colles incuruati ſūt ab itineribuseternitatis: dum a vijs domini quequidem recte ſūt ꝑ amfractuſ ſuoset diſtorta non tam itinera ꝙͣ precipicia corruerūt. Quā vero prudētius atqꝫ vtilius alij quidem collesab hijſ itineribꝰ incuruati et humiliati ſūt ad ſalutē. Non enī incuruati ab hijſ tanꝙͣ ab eoꝝ rectitudinediſſidētes: ſꝫ.ꝙ ip̄a eos incuruauer̄titinera eternitatis. An non incuruatos iam cernere eſt colles mūdi:dū ſublimes quiqꝫ ac potētes deuota ſubiectione inclinātur ad dn̄m.et eius veſtigia adorāt? Nūquid nōincuruantur: cum ab ip̄a ſua ꝑnicioſa celſitudine vanitatis ⁊ crudelitetis. ad humiles ſemitas ꝯuertūturmiſericordie et veritatis? Ad iſtasmiinirum domini vias non modo bonorū ſpirituū. ſꝫ etiam electorū viehominū dirigūtur. Et primus qui.dem gradus miſero homini emergēti de ꝓfundo vicioꝝ illa ē miſcd̓iaq̄ miſeret̉ filio mr̄is ſue: miſeret̉ aīeſue ꝑinde placens deo. Imitat̉ enīxiiqui huiuſmodi eſt magnuꝫ illud diuine miſeratōnis opus: compūctꝰcum eo qui prior pro eo pūctus ē:moriens et ipſe quodāmodo pro ſalute ſua. nec parcēs ſibiipſi. Hec miſeratio prima excipit redeuntē adcor: et hec intra ip̄a viſcerū actitatur archana. Suꝑeſt ut via regiaꝓgrediatur et procedat vſqꝫ ad veimntiſa qritatem: et quod ſepiſſime cōmēdamus vobis. cordis contritōem orisconfeſſio cōmitetur. Corde enī creditur ad iuſticiam: ore aūt confeſſiofit ad ſalutē. Cōuerſus ad cor ꝑuulus fiat in oculis ſuis neceſſe eſt: ſicut veritas ait. Niſi cōuerſi fueritiſet efficiamini ſic̄ ꝑuulus iſte. non intrabitis in regnū celorum. Non ergo velit diſſiml̓are: qui nō valet neſcire ꝙͣ ad nihilū redactus ſit. Nōꝯfūdatur in lucē ꝓdere veritatiſ: qd̓nō ſine miſeratōnis affectu videritin occulto. Sic ingredit̉ hō miſcd̓ievias ⁊ veritatis: vias vtiqꝫ dn̄i. viaſvite: et fructus viaꝝ ſalus eſt viatoris. Vias qͦꝫ angeloꝝ ad eaſdeꝫnihilomiꝰ tēdere manifeſtū eſt. Cuenī aſcēdūt ad cōtemplatōem inqͥrunt veritatē: de qua et deſiderādoſatiantur. et ſatiādo deſiderāt. Cumvero deſcēdūt faciūt nobiſcū miſericordiā: ut cuſtodiāt nos in om̄ibꝰvijs nr̄is. Adminiſtratorij enī ſpūsſūt: miſſi in miniſterium ꝓpter nos.