naum cortemnat. Ex hoc et de.inceps magis ac magis ſuper eumget puteus os ſuum: dum videliet ciuſmodi animā contemptꝰ trapitimpnie: impnīa obſtinatōne firntͣ. hoc eſt iā pctm̄ qd̓ neqꝫ in hͦſculo neqꝫ in futuro remittitur: qꝛnburum et induratum nec timetpli: nec hominē veretur. Qui ſic inmnibꝰvijs fuiſ adheret diabolo: manteſte factus eſt vnus ſpiritus cuo. Etvie quidem hominū quas ſuvirareprrius demonſtrauimus. ipſe ſūt deqlibus dicitur. temptatio vos nonppiehendat niſi hūania: ⁊ quia hunanū eſt peccare. Porro vias diaboicas a natura hominis alienas eſſequis neſciat: niſi ꝙ in nōnullis ip̄aſibi cōfuetudo induiſſe naturā videatur Ceterū et ſi quorundā hominūſt: nō humanū tn̄: ſꝫ dyabolicū ē init Iexrinbi prnai qꝫnalo ꝑſeuerare. Que vero ſūt ſanijIpi muimprupaqorū angelorum vie? Profectō illeIſibi corſiuit vlna :quas vnigenitus enarrauit dicens:quid apraſtinintvidebitis angelos aſcēdentes et deanan nbrat. preſerſcendētes ſuꝑ filiū hominis. Aſcenipt ſalum rexarit nefpigitur et deſcenſio: vie illorum.ex ine turdem tit vtAſcenſio ꝓpter ſe: deſcenſio vel poortudante rulnera nenhius condeſcenſio ꝓpter noſ. Sic btīixiatſli ſpūs aſcēdūt per ꝯtemplatōem. xiiibi: deſcēdūt ꝑ cōpaſſionē tui: vt cuſtodiāt te ī oībꝰ vijs tuis. Aſcēdūtad vultū eiꝰ: deſcēdūt ad nutū eiꝰ:piiem āgelis ſuis mādauit de te. Nectamen vel deſcendendo viſione glone fraudātur: quia ſemper videntihre ⁊faciem patris. Puto et vias diuiniuſtimvultis audire. Multum preſumereiiiivideor ſi me illas promiſero oſtēſurum. Legi autem de ipſo: quoniamdocebit nos vias ſuas. Tui enim alteri crederetur? Docuit itaqꝫ viasſuas: cum aperuit labia prophete.ſt diceret. Vniuerſe vie domini. miſericordia et veritas. Ita ad ſingulos. ita ad omnes communiter venit: in miſericordia ſcilicet et veritate. Vbi enim iani multa fuerit preſumptio de miſeratōne ſed obliuioveritatis: vel vbi deveritate multadeſolatio nulla autem de memoriamiſericordie conſolatio: non ſūt viedomini. Nam neqꝫ veritatem tenetqui miſericordiam vbi vere eſt nōagnoſcit: nec vera eſſe ſine veritate miſericordia p̄t. Itaqꝫ vbi miſericordia et veritas obuiauerunt ſibi: ibi ſeſe ec̄ iuſticia ⁊ pax oſculāt̉:nec is abeſſe poteſt cuiꝰ in pace factus eſt locus. Quanto audiuimuset cognouimꝰ: ſiquidem patres nōſtri annunciauerunt ſuper hac cōpula tam felici miſericordie et veritatis. Miſericordia tua et veritastua fuſceperunt me: ait propheta.Et alio loco. Aiſericordia tua inquit ante oculos meos eſt: ⁊ cōplacui in veritate tua. Sed et dominusipſe de eo. Veritas mea ⁊ miſericordia mea cum ipſo. Sed conſidera eciam manifeſtos aduentus domini:quēadmoduꝫ ſcilicet in eo qui iampreſumptus eſt miſericordē teneasſaluatorem. Porro in eo qui in finepromiſſus eſt: veraceꝫ ſuſtineas retributorem. Nam et hinc forte vidabitur dictum: quia miſericordiam ⁊veritatem diligit deus: gratiam etgloriam dabit dominus. Quamuis⁊ in priore quoqꝫ aduentu recordatus ſit miſericordie ſue et veritatisſue domui iſrahel: et in poſteriori licet iudicaturuſ ſit orbem terre in equitate et populos in veritate ſua:non tamen futurum iudicium fit ſirie miſericordia: niſi forte ei qui nonfecerit miſericordiam. Hec ſūt eternitatis itinera: de qͥbꝰ apud ꝓph̓aꝫ