forte videt̉ in terre̓naꝝ affluētiarerum felicitas arridere cupita ⁊Eoipſo infelicior eſt: quo vehemētius ip̄am ꝓ felicitate amplectit̉infelicitatem: aut magis immergitur ei et abſorbetur ab ea. Vefilijs hoīm ab hac felicitate falſaatꝫ fallaci: ve qui dicit quia diueſſum et nullus egeo: cum ſit pauꝑet nūdꝰ et miſer ⁊ miſerabilis. Etncc̄itaſ qͥdeꝫ ex īfirmitate carnis:cupiditas ex cordis inedia et obliuione ꝓcedit. Idcirco alienummendicat anima. ꝙ oblita ſit comedare panē ſuū: ꝓpterea terrenis inhiat: ꝙ minime celeſtia meditetur. Videamus ⁊ demonū viasVideamus vt caueamuſ: videamꝰet fugiamus eas. Siquidē vie illorum p̄ſumptio et obſtinatio. Scire vultis vnde id ſciam? Conſiderate eorum principeꝫ: qualis ille eſttales ⁊ domeſtici eius. Cōſiderateviarū ip̄ius principia: ſi nō manifeſte in immaniſſimā ſtatim preſumptionē ꝓſilierit dicēs. Sedeboin mōte teſtam̄ti in lateribꝰ aquiloniſ: ſimilis ero altiſſimo. Quamtemeraria: quāqꝫ horrenda p̄ſūptio. Nunquid non illic cecideruntom̄eſ qui oꝑantur iniqͥtatem. expulſi ſūt nec potuer̄t ſtare? Propter p̄ſūptōem ſtare nō potuerūt:ꝓpter obſtinatōꝫ qͥ cecidit nō adieciet vt reſurgat. Ex hac namqꝫſpiritus vadens: ex illa nō rediēseſt. Et mira quidē preſūptio demonum: ſꝫ nō minuſ mira obſtinatio eſt. ꝙ ſuꝑbia eorū ſemꝑ aſcendit: ꝓpterea nō ē illis cōmutatio.Quia enī ꝯuerti noluerūt a via p̄ſūpt̉ioniſ: inciderūt in viā obſtinatōis. Quā ꝑuerſo ⁊ euerſo ſūt corde filij hominū quicūqꝫ ſectanturveſtigia demonuꝫ: ingrediunturdemonū vias. Hec enī tota aduerſum nos ſpiritualiū colluctationequiciarum eſt: vt nos ſeducāt vtnos inducant in vias ſuas: ut deducant in eis: ꝑducāt ad deſtinatum finem qui ꝑatus eſt eis. Fuge homo p̄ſumptionem: ne gaudeat de te inimicus tuus. Nempein hijs maxime vicijs gaudet: inſeip̄o expertꝰ ꝙͣ difficile poſſis abhac tanta voragine reſpirare.Nolo autē ignorare vos fratres:quo nam modo deſcēdatur. imocadatur in illas. Primus enim vtxinterim occurrit gradus deſcenſionis huius diſſimulatio eſt proxxiiprie infirmitatis. iniquitatis mutilitatis: dum ſibi parcens. ſibi blāilitixitadiens. ſibi perſuadens homo alinlinititquid ſe eſſe cum nihil ſit: iam ipſevinunitſe ſeducit. Secunduſ gradus: igilirait ibinorātia ſui. Vbi enī in primo gradū mutilia ſibi confuerit ꝑiſomata foliorum. quid ſupereſt niſi vtvulnera tect a non videat: preſertim cum ad hoc ſolum texerit nevideretur? Ex hoc tandem fit vtetiam alio reuelante vulnera noneſſe contendat: conuerſus in verba malicie ad excuſandas excuſationes in peccatis. Atqꝫ is quidem terciuſ gradus eſt admodūvicinus: imo contiguus preſumptioni. Quid enim mali iam actitare vereatur: qui preſumit ⁊ deteſare? Ceterum difficile hic herebit in tenebris ⁊ lubrico: preẜtimcū non deſit etiā angelus dn̄i malus perſequens et impellens ¶ Itaqꝫ quartus gradus vel quartumpotius precipicium contemptuseſt: vt quemadmoduꝫ ſcripturadicit. impius cū venerit in ꝓfuduꝫ