Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

raculis militantia. ad atria quieſcentiū tranſierunt: malorū timore ſublato. in ſpe ſingulariter cōſtitui. Vni iuſtorum imo vniuerſitatidicitur. Nō accedet ad te malim: et flagellū nō appropinqualit tabernaculo tuo. Sane conſitera non ad hoīem qui ſcd̓m carnem viuit: ſꝫ ad eum qui in carnetegens ſcd̓m ſpūm ambulat. hācdinit uafieriꝓmiſſionē. Siquidē nō eſt dinrat ſrabſtinguere inter illū et tabernacuvltiratm illius. Cōfuſa in eo ſūt om̄ia:ſtipeſtvttanꝙͣ in filia babilonis. Deniqꝫiuuapiuſmodi hō etiā caro eſt. nec ineo ſpiritus manet. Vbi aūt nō fuerit ſpūs bonus: qn̄ deerit malum?Porro vbi malū: flagellū qͦꝫ appropinquet neceſſe eſt. Semꝑ enīmalū pena comitat̉. Non accedatad te malū: ⁊ flagellū non approymquabit tab̓naculo tuo. Magͣꝑmiſſio: ſꝫ vnde id ſperare licet ⁊Quō malū ⁊ flagellū eū adā. quoboiesvſtrult. nmnodo effugiā: quō elongabo. vtyſcpturasnon appropinquet mihiº Quo mecripta ſunt ad no.rito: quā ſapientia: qͣ v̓tute? Qm̄ſeipta ſit. vt ꝑ parangelis ſuis mādauit de te: ut cūſtodiant te in om̄ibꝰ vijs tuis. Inquibꝰ om̄ibꝰ vijs? Quibꝰ dec linasamalo: qͥbus fugis a ventura iraMulte ſunt vie ⁊ genera multarūviarū: magnū ꝓfecto ꝑiculū viatori. Quā facile in multarū occurſum errabitur in via ſua: qui viarūdiſcretōe caruerit. Nam neqꝫliangelis mādatū ut in om̄ibo vijsicuſtodiant nos: ſꝫ in omnibꝰ vijsx iinoſtris. Sunt aūt a quibꝰ: ⁊ in qͥbus oporteat cuſtodiri. Scrutem̄qͥmde vias nr̄as fratres: etiā viaſdemonū viaſ qͦꝫ beatorū ſpirituū:et vias dn̄i inueſtigemus. Et quidem ſuꝑ me quod incipio: ſꝫ adiuuabitis oratōnibus vr̄is ut aꝑiatmihi theſaurū intelligētie ſue: etvoluntaria oris mei bn̄placita faciat ſibi deus. Vie igitur filioruꝫadam: in neceſſitate et cupiditatev̓ſant̉. Abvtraqꝫ ſiquidē ductm̉:ab vtraqꝫ trahimur: niſi ꝙ videm̉magis vrgeri neceſſitate: ꝙͣ traHic upiditate. Et neceſſitaſ quidēſpēaliter corꝑi tribuēda vidētur.Nec ſimplex illa eſt ſꝫ amfractushabens plurimos plurimaqꝫ diſpendia: nā compendia pauca admodū. ſi qua tamen. quis hoīm neſciat: ꝙ neceſſitaſ hominū reueraꝙͣ multiplex ſit? Quis ſufficiat explicare? Ip̄a nos erudit exꝑientia: ip̄a vexatio dat intellectum.In hijs quiſqꝫ docetur ꝙͣ neceſſehabeat clamare ad dn̄m: nō de neceſſitate: ſꝫ de ncc̄itatibꝰ meiſ erueme. Nec mō ab hac via neceſſitatis. ſed ab ea qͦꝫ que cupiditatiseſt optabit educi: quiſquis nō furda aure monita ſapientis exceperit. Quid enī ille ait̉ Avolūtatistuis auertere. Et itē. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas. Siqͥdeꝫ ē duobus malis lōgē meliꝰ ē in ncc̄itatibus gradi: ꝙͣ in cupiditate. Multiplex illa: ſꝫ iſta ampliꝰ ꝑ oēꝫ modū: īmo vltra oēm modū multiplicior inuenit̉. Res cordis ē iſta cupiditas: ꝓpterea tanto maior. qn̄to aīa plus eſt ꝙͣ corpus. Deniqꝫhee ſūt vie q̄ videtur hoībꝰ bone:ſꝫ finē nō habēt: niſi cū demergūtin ꝓfūdū inferni. Si inueniſti viaſhoīm. illud qͦꝫ cōſidera ne forte dehijs dictū ſit ꝯtritio ⁊ infelicitas īvijs eoꝝ: ut ſit ꝯtritio ī ncc̄itate: īfelicitas in cupiditate. Quomō īcupiditate infelicitaſ? Id eſt nonfelicitas vt putat̉. Quid enī ſi cui