Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

Nullꝰ gͦ hoꝝ triū habitat in adiutorio altiſſimi. Primꝰ enī habitat īmeritis ſuis: ſecūdꝰ in penis: terciꝰin vicijs. Immūda habitatō tercij:anxia ſcd̓i: ſtulta et ꝑiculoſa primiQuid enī ſtultius: ꝙͣ habitare ī domo vix adhuc inchoata? Cōſūmaſſe te putas. At cū ꝯſūmauerit homo: tūc incipiet. Deniqꝫ ruinoſa eſtom̄ino hͨ habitatio: et q̄ ſuſtentarimagis opus habeat et fulciri ꝙͣ inhabitari. Nōne vita p̄ſens fragiliseſt ⁊ incerta? Simile eſſe neceſſe eſt:qͥcquid fūdatur in ip̄a. Quis enimſuꝑ fragile fūdamentū ſtabile credat edificiū? Periculoſa habitatioeoꝝ qui in meritis ſuis ſperāt: ꝑiculoſa: qꝛ ruinoſa. Eoꝝ vero qͥ ꝯſideratōne ꝓprie infirmitatis deſperatōne deiciūtur habitatio eſt anxia:et eos in tormētis diximꝰ habitareQuādiu enī ⁊ penas ſuſtinēt in quibus nocte ⁊ diu ꝯterūtur. et eiſqͦꝫquas nō ſētiūt ampliuſcruciantur.vt nō ſufficiat diei malicia ſua ſꝫ oꝑprimūt̉hijs qͦꝫ q̄ fortaſſe nūqͣ experiētur q̄ tormēta. quis infernuſ itolerabilior poteſt excogitari: p̄ẜtimqꝛ et tāto labore p̄mūtur. ⁊ celeſtispanis nō ſuſtentantur edulio? Hijſūt qͥ in adiutorio altiſſimi nō habitāt: qꝛ deſperant. Priores aūt idcirco nō q̄rūt: qꝛ nequaꝙͣ ſibi illud neceſſariū ſentiūt. Extremi vero ꝓpterea longe ſūt: qꝛ eo modo queruntauxiliū dei quo obtinere nō poſſūt.Soli enī in adiutorio altiſſimi habitāt qͥ id ſolū obtinere deſiderāt. idſolū amittere trepidāt: ſedula circaillud et ſollicita cogitatōne verſanteſ: que eſt vtiqꝫ pietas cultus dei.Beatus plane qui ſic habitat in adiutorio altiſſimi: qꝛ in ꝓtectōne deiceli cōmorabit̉. Quid ei nocere po-terit eoꝝ q̄ ſub celo ſūt. quē deꝰ ceſli ꝓtegere et ꝯẜuare voluerit. Porro ſub celo ſūt q̄cūqꝫ noce̓ pn̄t ſub̓celo ſūt aeree pātes: ſub celo pn̄sſeculū nequā: ⁊ caro aduerſus ſpūcōcupiſcēs. Optime igit̉ dictū ē inꝓtectōne dei celi cōmorabit̉: vt nichil eorū q̄ ſub celo ſūt timere poſſit quiſquis ꝓtectōem eius habere3meruerit. Siue ita dictū ſit ut adu̓ſū ſequētem oratio depēdeat. qͥ habitat in adiutorio altiſſimi in prote2ſctōne dei celi cōmorabit̉. dicet dn̄oxxiſſuſceptor meus es: et ſit qd̓ d̓r in ꝓxxiitectōne dei celi cōmorabit̉ expoſitō.xiip̄cedentis ꝑtis qͥ habitat in adiutoj exixtrio altiſſimi: aut magis addere viniuiladeat̉. vt nō ſolū adiutoriū ad oꝑanxxtxetti jdum bonū. ſꝫ ꝓtectōeꝫ qͦꝫ ad liberādū a malo doceat eſſe querēdā. Atninuisvero diligenter attende ꝙ in protectōe dicit: nō in pn̄tia. Angelꝰ in p̄ſētia eiꝰ exl̓tat: ego vtīaꝫ poſſiꝫ ī eiꝓtectōne morari. Ille btūs in p̄ſetia: ego vt in ꝓtectōne ſim ſecurusDei celi inqͥt. Licet enī vbiqꝫ eē nōixpeniijdubitet̉: ſic tn̄ in celo eſt. vt ad eiuſꝯꝑatōem nec eſſe videat̉ in terris.Propt̓ qd̓ ⁊ orātes dicimꝰ: pr̄ nr̄ qͥes in celis. Sic̄ enī aīa cū in toto qͦꝫſit corꝑe. excellentius tn̄ et ſingularius ē in capite in qͦ ſūt oēſſenſus:nā in ceteris oībꝰ mēbris vix vnū exercet ſolū ſcꝫ tactū: vn̄ ꝙͣtū ad eumodū qͦ ī capite ē. cetera mēbra videtur quodāmodo nō tā inhabitare ꝙͣ rege̓. ita ſi pn̄tiā illam cogitemꝰ qͣ btī āgeli ꝑfruūtur: videri poſſumꝰ vix aliquā dei ꝓtectōem ⁊ nomē hr̄e. Felix tn̄ aīa: q̄ vel hāc ꝓtectōeꝫ meret̉. Dicet enī dn̄o: ſuſceptor meꝰ es tu. Verū id quidē ẜmoni alteri reſeruemus. Sermo. ij. vnde ſupͣ.