Tiam hodie fratres ſolemnitatē agimꝰ p̄clarā. Atꝫid quideꝫ facile dixerim. ſꝫ ſigitit querere cuiꝰ ſācti. illud forteſaꝫ nōita. Quotiēs enī apoſtoli ſeumartiris vel ꝯfeſſoris alicuiꝰ mēoriacelebrat̉: haud difficile ē dice̓ cuiꝰ.it puta btī petri. ſtephani gl̓oſi.aūt ſcꝫ pr̄is nr̄i bn̄dicti: vel alicuiꝰcetorū magnorū pͥncipū magne curie celi. Nūc vero nulliꝰ eorū ſolēnitas agit̉. agit̉ tn̄ nōnulla ſolēnit aſNec mō nōnulla: ſꝫ nō parua. Et ſiiam vultis audire: feſtiuitas eſt domus dn̄i tēpli dei. ciuitatis regis etni: ſponſe xp̄i. Nemo ſane ambigitſcām eſſe ſponſā ſācti ſcōrū: ⁊ omnicelebritatiſ honore digniſſimā. Anvero domū dei ſcāꝫ eſſe qͥs dubitet:de qualegit̉. domū tuā decet ſcītudo?Sic et ſcm̄ eſt tēplū eius mirabile in eqͥtate: ſꝫ et ciuitatē ſcām iohānes ſeſe vidiſſe teſtat̉. Vidi inquitſcām ciuitatem ihrl̓m nouā deſcēdēteꝫ de celo: a deo ꝑata. tanꝙͣ ſpōſāornatā viro ſuo. In quibꝰ ſane v̓b̓apire cepi iam. qd̓ adhuc fateordiſſimulare volebā. Dico aūt ꝙ eadem ſponſa que ciuitas ſꝫ et templūqͦꝫ ⁊ domus inhilominꝰ ſit. Neqꝫ idmirū: p̄ẜtim cū ſimilit̓ vnꝰ ſit. qͥ ſe eīet ſponſū dignat̉ ⁊ regeꝫ et deū etpatrēfamilias exhibere. Necdumtn̄ vobis arbitror ſatiſfactū. doneceuidentiꝰ q̄ domus huiꝰ pr̄iſfamilias. qd̓ hoc templū dei. q̄ ciuitaſ regis iſtiꝰ: q̄ nam deniqꝫ huius gl̓oſipponſi ſpōſa dici eſſe meruerit audiatis. At ego ſuꝑ hoc quidē nō parū vereor loqui quid ſentiā. ne quēvr̄m qd̓ abſit. aut minꝰ hūiliter audire ꝯtingat: ne quis forſitan ab hͦauditorio. aut elatus p̄ magnitudine gl̓e. aut increduluſ exeat pre puſillanimitate ſpūs ſui. Opto enī ſēꝑvos ⁊ fideles et hūiles inueniri: qd̓vtrūqꝫ ſūmoꝑe ſit neceſſariū ad ſalutē. Solis namqꝫ humilibꝰ ip̄e datgratiā: cui etiā ſine fide placere impoſſibile eſt. Opto igit̉ ⁊ om̄imodiscupio ut ⁊ ꝑuulos et magnos: imovt plꝰmiremī. ⁊ nihil ⁊ aliqͥd ⁊ grāde aliqͥd ⁊ voſ exhibe̓ curetiſ. Neqꝫenī ſine magno aīo bōa illa taꝫ magna caꝑe. aut vim face̓ poteritiſ regno celorū. nō plus ꝙͣ idē celoꝝ regnū intͣre: niſi ꝯu̓ſi fueritis ⁊ efficiamini ſic̄ ꝑuuli. Nō ſū hō ꝓfundi ſenſus: nō poſſū vobis qd̓ non guſtauerim eructuare. Dicā tn̄ quid int̓dūin me ſentiā actitari: vt ſi qͥs forteſibi vtile iudicauerit imitet̉. Qꝛ enīoliꝫ ꝑſuaſū ē mihi. vt miſerear aīemee placiturꝰ exinde deo meo. freq̄nt̓ de ea cogito: vtinā aūt magisſēꝑ liceret. Erat qn̄ id actitari minime libebat: nēpe ꝙ minꝰ ſi tn̄ minꝰ ⁊ nō magis minime diligerē eaꝫQuō enim amat quis cuiꝰ mortemamat? Quod ſi vt verū eſt et indubitabile mors aīe iniqͥtas eſt: abſolutā ꝑinde liquet eſſe ſētētiā. ꝙ iniqͥtatē qͥ diligit odit aīam ſuā. Oderam ergo eā et odiſſem adhuc. niſihoc mihi qd̓cūqꝫ amoris eius initiūis qui prior eā dilexerat cōtuliſſet.Ip̄iꝰ ꝓinde bn̄ficiū nōnūquā de eacogitās. videor mihi ī ea fateor velut duo quedā ꝯtraria inuenire. Siip̄am ꝓut in ſe eſt et ex ſe eſt iuxtarei veritatē intueor: nihil de ea verius ſētire poſſum: ꝙͣ ad nihilū eē redactā. Quid modo neceſſe ē ſingulas eiꝰ miſerias numerae̓. ꝙͣ ſit onerata peccatis. obfuſa tenebris. irretita illecebris. pruriēs ꝯcupiſcētijſ.obnoxia paſſionibꝰ impleta illuſionibꝰ: prona ſēꝑ ad maluꝫ. in viciumY iiij
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten