diuinorū exercitia mandatorū. Atqm̄ hͦ niſi ſimplex fuerit oculus ſimplicia eſſe nō pn̄t. neceſſario pietasintētōnis ⁊ puritas cordis exigit̉:ne vel honoris ābitus vl̓ laudis ſubripiat appetitꝰ: ſꝫ ſolus ille deſideretur qͥ ſolꝰ deſideriū replet: ⁊ ad ꝓp̓ijfōtiſ originē oīs quā accepimꝰ gr̄areu̓tat̉. Memēto tn̄ ſolā ex oībꝰ ꝑſeuerātiā corōari: nec eā facile poſſe īter tot diſcrimīa vēdicari: niſi multiplicē obtineas ī tā multiplici colluctatōe v̓tuteꝫ. Hec in tab̓naculisPorro in atrijs q̄ pꝰmoleſtos ꝯflictus amena iocūditate fouēdos excipiūt exeuteſ. iā diuitie ſpūſerogātur: reqͥes a laboribꝰ: ſecuritaſ a ſollicitudībꝰ: pax ab hoſtibꝰ. p̄e enīāmodo iaꝫ dicit ſpūs vt reqͥeſcāt alaboribꝰ ſuis: qͥ tāto feruore ociumHactenꝰ int̓dicere: labores indicereꝯſueuit. Ip̄e ſeorſū a curis faciet ⁊ab om̄i ſollicitudine ſeq̄ſtrabit: quimodo ꝯſilia ponit in aīa ſua ⁊ ſollicitam facit erga multa turbari. Ip̄eiaꝫ parta victoria in pace in idip̄mſuauiter dormire p̄ſtabit: quidū adhuc leo rugiens fremit. et ad vigilias excitat. et accendit ad pugnā.Verū in hijs vt ſupͣ tetigimꝰ liberatio magis a malo ꝙͣ boni muneratio eſt: niſi ꝙ dura noſ nr̄e neceſſitatis exꝑiētia cogit abſētiā mali boin cumulos eſtimare: quēadmoduꝫꝯſcīa grauior immunitatē criminū.plenitudīeꝫ reputat ſāctitatis. Hīcaduertere eſt ꝙͣ longe agimꝰ a fūmo bono: qui carere culpa iuſticiā:carere miſeria beatitudinē iudicamus. Abſit aūt vt talē quis putetvbertatē domus illiꝰ ⁊ torrentē volupratis: et ſi qͣ ſūt alia q̄ nec oculꝰvidit nec auris audiuit nec ī cor hominis aſcēdit: q̄ preparauit deꝰ di-ſiligentibꝰ ſe. Nec ergo audire vellao homo. qd̓ auris hoīs nō audiuit:nec ab hoīe queras qd̓ humanꝰ necoculus videt nec animus capit. Netamen hic penitus tacramus. nr̄amhāc patriā a longe ſalutātes triplicē quādam odorari videmur potentie ſcꝫ ⁊ magnificētie. ⁊ gl̓e recꝓmiſſionē. Siquidē homo erat. ⁊ filius captiuitatis huiꝰ qui dicebat.Introibo in potentias dn̄i. Ceterūnos ſcire poſſumꝰ qͥd ſit infirmitate carere tanꝙͣ infirmitate circūdati: qͥd vero ſit v̓tute indui et potētiāintroire nec modo potētiam. ſꝫ ⁊ ml̓tam potētiā. forte ⁊ om̄ipotentiā interim ſcire nō poſſumꝰ. Clamat etiam teſtis fidelis: qꝛ qͦs iuſtificauitjxxixxt.illos et magnificauit. Ad mag̓ficēvipijtiā eā p̄ẜtiꝫ qua ꝓcede̓ deceat a magnitudine cuiꝰ nec finis nec numerus eſt vtinā nr̄e interim exiguitati liceat exſpectare: nā eſtimare nōlicet. Iam vero ne ip̄ius quidē vereri neceſſe eſt aut habere ſuſpectamglorie ꝓmiſſionē: felicit̓ tūc et fiducialiter haurieſ gloriā. a cuiꝰ interim appetitu tantis cōminatōnibꝰdet̓reris. Erit enī tūc vnicuiqꝫ lausa deo ſecura certe et ſēpiterna. finis pariter et diſcriminis expers: etvt ſcpͥtū eſt: iocūdā decoraqꝫ laudatio. Eya ergo fr̄es. virilit̓ interim ītab̓naculis militemꝰ vt ſuauiter deinde in atrijs qͥeſcamus: vt nouiſſime ī domo ſublimit̓ gl̓emur: cū momentaneū hͦ et leue tribulatōis noſtre ſupͣ modū in ſublime eternumpondus gl̓e oꝑabit̉ in nobis cū ī domino laudabimur tota die: in veritate vtiqꝫ nō in vanitate.Sermo quintus vnde ſupra.