Vix vnꝙͣ obedientia compellenteinfirmitoriū ītroiuit vix cū intraſſetteneri potuit. Fateor minꝰ obediēſ īhac ꝑte. ꝙ aucͣtatis ſue mole me p̄meret. Laudabo euꝫ in hͦ nō laudo:qꝛ ſic̄ vos ſcitis nō parū in huiuſmodi ꝑſtitit obſtinatꝰ. Credo qꝛ ſi qͥdtriſte ſenſit ꝓpter hoc ſenſit. ꝙ minꝰnobis cōſenſit de neceſſitate corꝑisfui. Sed qualis erat in ꝯſilijs? Purus vtiqꝫ et diſcretus: qd̓ ego tātomelius noui: quāto ſepiꝰ tetigi pectus eius. Nō ſolū aūt noui hoc: nouit et vniuerſitas vr̄a. Quis deniqꝫmultitudine vel magnitudine tēptatōnū ꝑcuſſus. nō audiuit ab ore eius et radicē tēptatōnis et curationis remediū? Ita enim ꝑcurrebatoēs angulos ꝯſcīe infirmantis vtcredere poſſit qͥ ꝯfitebat̉ eum vidiſſe oīa. oībꝰ int̓fuiſſe. Quāte aūt caritatiſ erat? Sic ſe induerat viſcerapietatis ut oēs excuſaret. ꝓ om̄ibꝰintercederet. neſciētibꝰ illis ꝓ qͥbusloq̄bat̉: nō ꝑſonarū acceptor. ſꝫ neceſſitatū. Erat ergo hūilis corde.dulcis ẜmone. ſtrenuus oꝑe. feruēscaritate: in cōmiſſo fidelis: in cōſiliocircūſpectus et prudēs. Cōpoſituserat ſuꝑ oēs hoīes quos viderim indiebus iſtis. vnus et idem perſeuerās om̄i tꝑe et om̄i hora. Plane ī ſemitis dn̄i ih̓u poſuit veſtigia: nec retraxit pedē donec curſū itmeris cōſūmaret. Ille fuit pauper: pauperetiam iſte fuit. Vixit ille in laboribus: et hic in laboribus multis.Crucifixus eſt ille: et iſte multis etmagnis crucibus affixus ſtigmata ih̓u tulit in corꝑe ſuo. adimplēsea q̄ deerāt paſſionū xp̄i etiā in carne ſua. Reſurrexit ille: iſte reſurgetIlle aſcēdit in celū: et iſte credituraſcēſurꝰ. Aſcēſurꝰ plāe cū rex gl̓eꝓpter nos deſcēdet ſic̄ priꝰ aſcenderat: vt notā faciat potētiā ſuam: cūnō minoris excellētie ſit deſcendereꝑ aera: ꝙͣ ꝑ aereꝫ aſcendiſſe. Sic e.nim olim angeli p̄dixerunt: qꝛ hicih̓us qui aſſūptus eſt avobis in celū ſic veniet quēadmodū vidiſtiſ eūeūtem in celū. Ne laudaueris hominē in vita ſua dicit ſcp̓tura. ꝓ eo ꝙnō eſt ſecura laudatō. niſi poſt mortem. Hoc et ego in eo ſtudioſe ſeruaui: qui duꝫ aduiueret in hmōi nōaperui os meū: ne forte poſſemꝰ velego adulatōnis notā. vel ille culpāincure̓ vanitatis. Ex hͦ ſane neutrūjiitiam timetur: nec ego eum video. etxiitille forſitan me non audit. Sed et ſixxiſaudiat nō mouet̉ hoīm verbis: forſlipairiitit.tius inherēs atqꝫ felicius verbo deiNihil ꝓficiet inimicus in eo: ⁊ vanitatis fuggeſtor nō apponet nocereei. Ecce iaꝫ corā te ē pat̓ dulciſſimefons ille puritatis quē tāto ardoreanimi fitiebas. ecce immerſus es inillū diuine pietatiſ abiſſum. cuiꝰ memoriam abūdātie ſuauitatis taꝫ deuote eructare ſolebas. Quis enī tādeuotus p̄dicator pietatis diuine.qͥs hūane puritatis cōmēdator taꝫſtudioſus: quis vtriuſqꝫ reitaꝫ affectuoſuſ amator erat? Aut cui aliqn̄quinqꝫ v̓ba locutus es in qͥbꝰ nō vera puritas reſonaret: in qͥbus nonſācta pietas audiretur? Nō ego ſuper te doleo. cui deſideriū aīe tue tribuit heꝰ: mihi potiꝰ ademptū doleofidele ꝯſiliū. auxiliū grāde. virū vnanimē hoīem ſcd̓m cor meuꝫ ¶ In me̓hec oīa mala ceciderūt. in me trāſerūt ire tue dn̄e iheſu: ⁊ terrores tuicōturbauerūt me. Elongaſti a meamicū ⁊ ꝓximū: ⁊ notos meos a miſeria extͣhēs: me in miſerijs reliqͥſtiAbſtuliſti michi germanos carne