Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

eius violenter debacharis: tam alimētis ꝙͣ indumentis que p̄parauitnō ꝯtēptoribꝰſꝫ ẜuitoribꝰ ſuis ad tāte maieſtatis iniuriā impudēter abutens. Si in miniſterio es nihil ꝯmedis nichil b̓ibis. nullo in dueris qd̓prius nō auferas: dūqꝫ de ſacrariovictualia rapis latrocinio ſacrilegiū iūgis: accedis tn̄ ad altare ⁊ dominicū corpus et ſanguinē tractāsnihil ī te crimīale reperis: qui ſi veritas ſubtiliter indagat̉ deū negaſſe cōuinceris: ac latro ꝓbaris ac ſacrilegus. Sequit̉ terciū qd̓ grauiſſimū eſt: que abnegaſti. quē dep̄datus es. ad ultimū moliris occidere.Permanes enī in iniqͥtate tua peccatū tuū vis eſſe impunituꝫ: in quodeū vis eſſe iniuſtū. Exigit enī iuſticia eius vt vnicuiqꝫ reddat ſecūdūoꝑa ſua. Qui enī deū vult eē īiuſtū:vult deū nō eſſe deum. Et qͥ deſiderat non eſſe deum: nōne quantumin eo eſt ip̄e deū occidit? Proinde qͥvedidiſti exteriorē poſſeſſionē tuaꝫvt abſcōdatur in agro regularisdiſcipline theſaurū ꝯtinētie emēs:vade ⁊ vende interiorē ꝓprietatemlōgē ꝓfecto grauiorē ad relinquēdum et om̄ino ꝑnicioſa ad retinendum vt p̄cioſā margaritā ſapiētiecompares: quā qui inuenit beatusſi tenuerit eā. Vis eam habere? Serua mādata. Sic enī ſcriptū eſt. Cōcupiſti ſapiētiā. ſerua mandata: etdn̄s dabit illā tibi. Impēde igiturobedientiaꝫ: et recipies ſapiētiam.Quomodo enī poſſumus deo placere aut ip̄e nobis ſapē: ſi eius mādatis ꝯtempſerimꝰ obedire? Vnde interrogāti in euāgelio diuina continuo mādata adoleſcēti ꝓponit ẜuāda: oſtēdit in nobis faciēdā eius volūtatē: a quo eternā ſperamꝰ retrix3ſjerbutōem. Propter quod dicit. Nonom̄is qui dicit mihi dn̄e dn̄e: intraxtbit ī r̄gnū celoꝝ. Et alibi. Quid vocatis me dn̄e dn̄e: et nō facitis q̄ dicoª Hoc ordīe debes ꝓgredi. Continere nō potes in ſeculo. fuge ſeculum et apprehēde diſciplinā: vbi ꝓfecto inuenies ꝯtinētiā. Iugulatiſiiijxxiipoſtmodū ꝑ cōfeſſione carnalibꝰ deſiderijs de vicijs aīe poteris liberius.xjiiudicare: de quoꝝ radicibꝰ flagitō3rum pullulāt ſurculi; et in ꝑfectumxiiturpitudinis corpuſ excreſcūt. Hecxiiaīe vicia. ſpūalia neqͥcie vocat apo.jiirēſtoluſ: que parū diſcernere poteraſiiiliuamiꝫdum carnalibꝰ occupaberis deſidexitixrerijs: et in eis que foris ſūt delectaIiri itiniberis. Poſtꝙͣ ergo exteriorem deleIntrauictatōem amiſeris: niſi ſenſeris inteipulatirt:tuririorem diu ſtare nō poteris. Que ēin iinitt: j.illa? Viſitatio ſācti ſpūs. Hanc tibiri reitiqtiiiixjnecōauferri inuenies ꝑ ꝓpriam volūtairluitiratem. Vēde eam mādatis dei diligēre dnueeaater obediendo: et ꝓ ea inuenies vitam eternā. Dicit enī veritas. SivisEdijinitxaad vitam venire. ẜua mādata. Eccehabes ꝯtinētiā qua corpus tuū poſfideas in ſāctificatōem: habes ſapiētiā quā deo placeas īdeuotōe. Hafitibes aliqͥd tibi. habes aliqͥd deo: ſedquid habes ꝓximoª Quid ē qd̓ dicitapl̓us: ſiue ſobrij ſumꝰ vobis ſiue excedimus deo? Quibꝰ loquit̉? Proximo loquit̉. Qui ergo exceſſū ſuumdat deo. ſobrietatē ſuā ꝓximo: qͥd̓ ſibi retinet̉ Caritas nō querit q̄ ſuaſūt. Quare? Quia nō eſt egena: ethabꝫ ⁊ ſuꝑabūdat. Ita ⁊ tū neceſſeē habeas aliqͥd ad opꝰ ꝓximi: vt ꝓbes q̄ ſit volūtas dei bona et bn̄pſacēs et ꝑfecta. Probās in te volūtarē dei bonā ꝑ ꝯtinētiā. bn̄placētemꝑ ſapiētiā: reſtat vt ꝓbes ꝑfectatmiſcd̓iam: q̄ qͥdē ſignificat̉ ꝑ ſage