Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

quē p̄diximꝰ poſſideas in quo abiectis occupatōnibꝰ curiſqꝫ ſecl̓aribꝰcorpore cōpoſito et corde dilatatocurras alacer viaꝫ mādatoꝝ dei:que quidē deſiderabilia ſūt et dulciora ſuꝑ mel et fauū? Quare? Quia incuſtodiēdis illis retributio multa.Plane multa: qꝛ cuſtodiētibꝰ ea debetur vita eterna. Vnde veritas: ſivis inquit venire ad vitā: ſerua mādata. In hoc gradu ꝯtinentie in qͥrefrenas quod delectat et quod nōdelectat oꝑaris. magna tibi incumbit tribulatio: qꝛ dū voluntati tuerepugnat ratio: bellū geritur inteſtinū. Noli ergo torpere ſed leuesoculos tuos ad eū qui habitat ī celis: a quo veniet tibi auxiliū ut nō ſolū ꝑmaneas ſꝫ etiā glorieris in tribulatōnibꝰ. Quod tn̄ aliter nō fit:Notus ſentire. anniſi tibi ſapiat deus. Queras ergoneceſſe eſt ſapiētiam ꝑ quā tibi ſanture. Ilud eſtiacriniale. Lictt eigpiat deus et mūdus deſipiat: q̄ pert prauos mōp̄cioſaꝫ ſignatur ma̓garitā. quā cadhuc mnipſa viinuenit homo abit et vendit vniuergr̄am tamen ſiſa que habet: ⁊ emit eā. Vtinā gumigita eneruaturſtares ⁊ ſentires ꝙͣ dulcis eſt dn̄s:vtinā guſtares panē qui de celo de.xxextali.iiijjj pſſcendit habētem om̄e delectamētūet ſuauitatem ſaporis: ꝓfecto ſi qͥdjtiphaberes venderes et cōparares eāQuid tn̄ habes vēdere qui oīa quepoſſidebis vēdidiſt i. ꝓpt̓ agrū pauptatis cōꝑandū. in quo theſauruminueneras ꝯtinentie? Vide ne forteduplex ſit poſſeſſio tua: vna interi.or: altera exterior. Exterior. eſt ſecularis facultas: interior. eſt ꝓpriavolutas. Secularibꝰ facultatibꝰ abrenūciaſti exiens ad iheſū extra caſtra huiꝰ ſeculi: adhuc tn̄ rudis etvetuſtis tenebris obuolutꝰ ꝓprie volutatis tue viciū n̄ intellexeras: q̄ ꝓrecto nō relinquit̉ quotiēs fit exterior abrenūciatio. Citius enī et leuius relinquit̉ facultas: ꝙͣ cupididitas amittat̉. Vnde dn̄s nō quoscunqꝫ pauꝑes: ſꝫ pauꝑeſ ſpū dicit eſſe btōs. Qui ſūt illiꝰ Nō oēs vtiqꝫ qͥhabēt pauꝑtatē: ſꝫ qui amant pauꝑtatem. Parū ergo om̄ino imo nichil ꝓdeſt exterior abrenūciatio ſine interiori vel comitāte vel ſubſequēte Propria ſiquidē volūtas deuꝫimpugnat: et aduerſus eum extollitur. Ip̄e eſt que paradiſū ſpoliatet ditat infernū: que ſāguinem xp̄ieuacuat: ⁊ ditōni dyaboli ſubiugatmūdū. Vide qualiter ꝓpria volūtasaduerſetur deo. Nemo poteſt duobus dn̄is ẜuire. Nō poteris obedire ſimul et diuine et ꝓprie volūtatiSi enī volūtas tua volūtati diuineꝯcordat iā nō ꝓpria eſt ſꝫ cōmunis:nō tm̄ eſt hoīs: ſed hoīs et dei. Ceterū volūtati dei ex debito creatōnistue neceſſario es obnoxiuſ. Quare?Quia ſola volūtas dei certa eſt quare creauerit ⁊ recreauerit te deꝰ: ſic̄ait apl̓s. Volūtarie geuuit nos v̓bo veritatis. Facis quod debes: dūobedis ei. Debitū etiā v̓tutis penſūꝑſoluis: dum eius volūtatē ⁊ habesin deſiderio: ⁊ ẜuas in obſequio. Eccē autē fallente dyabolo et ſenſibꝰtuis. ſeculo lenocināte ad ea q̄ foris ſūt curioſe egrederis: ad quoruꝫdelectatōem dum ꝓprie voluntatisattraheris cōcupiſcētia quodāmodo abrenūcias deo: ac ſi abnegansdiceres. Hucuſqꝫ te colui. volūtatētuā feci: ſꝫ nullā in me deinceps habeas fiduciā: quia alij dn̄o ẜuire fi.demqꝫ ẜuare ꝓpoſui. Ecce ꝓprie volūtatis iniquitate abnegaſti deumtuū: ſꝫ necdū ſufficit tibi ip̄a negatio quinimo impudētiſſimus predoſubſeq̄nter effectus in poſſeſſionesR