nā miſſaꝫ in mare et ex om̄i generepiſciū ꝯgregantē. Sagena ſiqͥde.miſericordie ꝑ mare frat̓ne caritatis trahit̉ ⁊ bonos et nialos piſcesid eſt tā amaras ꝙͣ dulces affectiones ꝯtrahit. om̄ibꝰ ſe ꝯformans. ⁊oīm in ſe tam adu̓ſa qͣꝙͦ ꝓſpera traiciēs. flēs cū flētibꝰ. gaudēs cū gaudētibꝰ: q̄ tādē veniēs ad litꝰ qn̄ vicꝫte ẜuitute corꝑis huiꝰ liberabit̉ inlib̓tatē gl̓e filioꝝ dei qͥcqͥd amarūqͥcqͥd triſte. q̄cqͥd adu̓ſū ē. deſtruetet exuet: cui nimirū erit leticia ⁊ luxei lucebit ꝑpetua. Qd̓ ꝯgregatōeꝫmare dixerim nō tibi videat̉ abſurdum: q̄ nimirū flāte aura tēptationis ꝓcellis tēptatōnū multotienselidit̉. In qͣ ſūt ꝙͣ plureſ qͥ aſcēdūtuſqꝫ ad celos p̄ſumēdo et deſcēdūtvſqꝫ ad abiſſos deſperādo: quorumaīa in ip̄is tabeſcēte turbātur ⁊ mōuētur ſic̄ ebrij: et om̄is ſapiētia imonam vliiꝫꝯſcia eoꝝ deuorat̉. Sꝫ licꝫ mirabilelelatōes maris mirabilis tn̄ in altisꝓ ea mueres vidn̄s: qꝛ et ſi qn̄qꝫ in naui dormire ſuFeni veritas Sirisſtineat nouit tn̄ ſurgere ī tꝑe oporua mādata ſeccetuno: et eo imꝑante fluctibꝰ et maua corpus tuiri redit trāquillitaſ magna. Ad inueniēdos fines ſapientie ut ꝓpoſuimus tres poſuimꝰ ꝑabolas euāgelipcas eaſqꝫ ꝓut dn̄s dedit expoſuimꝰprimā de theſauro. ſecūdā de margaritis. terciā de ſagena: iam verodeuicta tāte caliginis dēſitate patet quō ſapiētia attingat a fine uſqꝫ ad finē fortiter. Sane ſcd̓m ꝙ ꝓceſſimus. ſapiētia qͣſi mediū locū tenet: habēs hic ꝯtinētiā: inde miſericordiā. Attingit aūt mō ad iſtaꝫmodo ad illā: fortitudineꝫ vtrimqꝫminiſtrās. Luxuria ſiquidē impugnat ꝯtinētiā: auaricia miſcd̓iā. Luxlria flagitiū ē: auaricia ſpūalis nequicia. Vn̄ illud viciuꝫ corꝑis: iſtudanime. Vide qꝛ nullum eſt peccatūqd̓ ita inquinet corpus ſic̄ luxuria.Om̄e enī peccatū qd̓ fecerit hō extͣcorpus ſuū eſt: qͥ autē fornicatur incorpus ſuū peccat. Sil̓iter ſuꝑ omēpeccatū auaricia inqͥnat aīam. Vn̄et ydoloꝝ ẜuitus d̓r. Incuruat enīad infirma et egena elemēta aīaꝫ:q̄ ſoli creatori ſubiecta ceteris rebus deberet p̄eſſe. Qui ergo ꝑſeuerāt in ꝯtinētia aſſultus ſētiūt luxurie: ſꝫ apud ſapientiā fortitudineminueniūt reſiſtendi. Per hoc enī ꝙeis ſapit deus et guſtare qn̄qꝫ merētur ꝙͣ dulcis ē dn̄s illā infeliciſſimā ⁊ fetētiſſimā dulcedinē luxuriereſpuūt: et apud eū inueniūt refrigeriū: cuiꝰ apud ſe habent deſiderium. Similit̓ auaricia ſubuertere nititur miſcd̓iam et quaſi ſub ſpecie boni res monaſterij ꝓhibet vēdere ꝓneceſſitatibꝰ infirmoꝝ: ac ſi corruere debeat monaſteriū. ſi cura ſuſcipiat̉ infirmoꝝ. Sꝫ quibꝰ ſapit deusnō adeo ſapit terrena ſubſtātia: qͥninfirmis cōpatiātur. Auaricia aūtdū ingerit ſuꝑfuitates vult neceſſitates reſecare: ſꝫ ſagena miſcd̓ie q̄fit ex filis ꝯpaſſionis et impēdit caritatē in neceſſitatibꝰ inueniēdis: ⁊habet diſcretōem in ſuꝑfluitatibꝰreiciēdis. Dat itaqꝫ ſapiētia virtutē et fortitudinē plebis ſue: v̓tutemꝯtra auariciā. fortitudinē ꝯtra luxuriā: et tn̄ int̓ tot ꝑturbatōes ⁊ int̓tot anguſtias diſponit vt diligētibus deū oīa cooꝑent̉ in bonū.¶ Sermo. ij. vnde ſupra.¶ Lecto ſācti euāgelij: ſcd̓ꝫ matheūN illo tꝑe dixit ih̓us diſcipulis ſuisꝑabolā hāc. Simile ē regnū celoruꝫdecē v̓ginibꝰ: q̄ accipiētes lāpadesſuas exierūt obuiā ſponſo et ſponſeEt reliqua.X iij