Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

tatis et virtutum plenitudo ſuperabundauit: ita ut de plenitudine eius omnes acciꝑemus. Cū enī diueſeſſet: ꝓpter nos factus eſt egenus:ut illius ditaremur inopia. Ageriſte aquis irriguuſ. floribꝰ redolēs⁊ abūdans fructibus theſaurū habet in ſe abſcōditū: videlicet ꝯtinētiam carnis. Precioſus ſiquidē theſaurus eſt poſſidere vas ſuū in ſanctificatōne ⁊ honorē: non in paſſione deſiderij ſicut gentes que ignorant deum. Noli querere theſaurūhūc inter ſpinas ⁊ tribulos ſecularis illecebre: nec in filuis ruditatisātique. Non enī in ſilua: ſꝫ in agroabſcōditꝰ ē. Queras in agro vbiſaturātur ligna campi et vbi paſſeres nidificat: id eſt vbi incōtinētes reſipiſcūt dignoſpenitētie fructus faciētes prolē gignūt nō ſibitantū ſed et alijs ꝓficiētes. Continētiaꝫ tibi credas neceſſariā vt ſpiritus ſanctus fiat in te fons aq̄ ſalientis in vitā eternaꝫ. Aqua nonſurſum ſalit: ſed deſurſum neceſſe evt veniat. Omne datum optimūet dnine donum perfectum deſurſum eſt: deſcendens a patre luminuꝫ. Ergo quod ſalit in vitameternā: a vita eterna ꝓfecto deſcēdit. Vnde licet aqua deſurſū vēiat:niſi ꝯtinētē et integrū habeat ducatum furſū non redit: ſꝫ diffluit.Deſcēdit in te ſpūs ſanctꝰ: viuificauit animā tuā: vt in te ſaliat invitā eternā. Cōtinēs neceſſe eſt utſit corpus tuū. quatenus obturesaures tuas ne audias ſanguinē ⁊claudas oculoſ tuos ne videas maluꝫ: ne gr̄a de ſuꝑis tibi collata. ꝑminus circūſpectoſſenſus foris effluat: ſpū tuo diffuſo in vanitateſ⁊ inſanias falſas. Nota aliud eſſecōtinētem: aliud caſtū. Luxorioſuiet caſtus ſibi repugnāt. Luxorioſieſt motus ſentire ⁊ motibꝰ ꝯſētire5xCaſti eſt nec motus ſētire: nec motibus cōſentire. Cōtinēs eſt in medio vtrobiqꝫ ſumēs participiū: cuꝫaltero cōmune habēs motus ſenti.xttire: cū alte̓o motibꝰ n̄ ꝯſētire. Iſteca. ijexiſtens in medio domꝰ deorſū luxuxiirioſo ſurſum vero collatꝰ pudico:et ſi non in mūdicia cordis ꝑambuxilat: tamen in innocentia cordis dexſcantat miſcd̓iā et iudiciū. Iudiciuſꝙ motus ſentiat: miſericordiam ꝙxiimotibꝰ non cōſentiat. Iſte nolensdimittere angelū magni cōſilij iniixxijcipiēte aurora noue lucis ſꝫ petensjxiittobnixe benedictōem ꝑſeuerantie:iprriirit:et ſi non om̄ino priuari: claudicarixii xtamē meretur altero pede. Qui ſūtduo pedes? Motus ſentire: ⁊ moiqntib lat:tibus nō cōſentire. Illud eſt natuNulinttrale: iſtud eſt crimīale. Licet ergoninittj.nondū ignorare poſſit prauos mortxxixi.tus deſiderioꝝ ſꝫ adhuc in ipſo vigeat pes iſte: per gr̄am tamen ſuperne benedictōnis ita eneruatur īipſo pēs cōſenſus: quatenus et ſi ipſe trahat ip̄i tamē inniti nō poſſitNon eſt om̄ino ſine eo: quia repētina cogitatōne cōcurrit multotienſquedā delectatō: que tamen cū ſentitur gemitū magis ꝙͣ cōſenſū extorquet. Inuento huiuſmōi theſauro in agro pauꝑtatis vt in tuā theſaurus redigatur poſſeſſionē: vadeet vēde om̄ia que habes: ⁊ emē agrū illū. Quid eſt vēde om̄ia q̄ habes? Abrenuncia om̄ibꝰ q̄ poſſides.exienſ ad iheſū extra caſtra ut portes improperiū crucis eiꝰ: ꝙͣuis tate humilitatis merito de nemoreexiēs in quo inuolute ſūt ſemite impioꝝ qͥ in circuitū ambulāt. agruꝫ