ppoſuit nobis penitentiam: agiteinquit penitentiam: qm̄ appropinqͣbit regnū celorum. Magna refectonem ſenſerat: qui de fructu penitētie dicebat. Fuerunt mihi lacrimemee panes die ac nocte. Et alibi.Cibauit nos pane lacrimaꝝ et potum dabit nobis in lacrimis in menfura. Et iterū. Potaſti nos vino cōpūctōnis. Quare ergo nō dixerimpenitētiam meſſeꝫ vel fructum: quepanis vocatur et vinuꝫ? Fructꝰ iſteamarus eſt. ſꝫ ſalubris: quia penitētia amara eſt quidem ad tollerandum: ſaluberrima aūt ad cōualeſcēdum. Proinde fidelis anima que retro ſunt obliuiſci deſiderās ⁊ ad anteriora extendi his fructibꝰ ſtipari et roborari deſideret: quatenꝰ ipſis interpoſitis ad ſecularia deſideria carniſqꝫ illecebras non poſſit reflecti. Sicut aūt tꝑalitatē vetuſtatis noſtre reuolētes finemeiꝰ et fructum habemꝰ penitētiā: ita eternitatem nouitatis noſtre medit andonotitigritiump̄currētes. quandā gaudioꝝ ſentiatent. b pfutūa īmus flagrātiā. que merito floribuſqpoſte concōparatur. quia viſo flore ſpes fructus cōcipitur: ſicut et ꝑ horum preguſtatōeꝫ gaudioꝝ certiꝰ aīamurad exſpectatōem futuroꝝ. Quodenī nō videmus ſperamꝰ: vnde et ꝑpatientiam exſpectamꝰ. Temporiſergo p̄teriti fructus eſt cōpūctio:eui futuri flos eſt deuotio. Dormias ergo neceſſe ē inter medios clerosid eſt inter paſſionē et refurrectōem: inter fructū et florem: intercōpūctōnem et deuotōem. Qui ſūtqui dormiūt? Qui flent tanꝙͣ nō flētes: qui gaudent tanꝙͣ nō gaudentes: qͥ vtūtur hͦ mūdo tanꝙͣ nō vtātur. qui ut ſeductores et veraces: ſitut qui ignoti et cogniti: ꝑ ignominiam et bonā famam: tam ꝓſperaꝙͣ aduerſa huiꝰ vite trāſeunt: ac ſinon ſentiāt. Beatus etiā populus.cui etiā in hoc mūdo relictuſ eſt ſabbatiſmus. Qui dormit expoſitus ēnullā ſui curā gerens. et tamē quieſcit. Ita et nos om̄em ſollicitudinēnoſtram in eū ꝓiciētes tam in aduerſis ꝙͣ ꝓſperis exponamur. tamꝑ plana ꝙͣ ꝑ aſpera ducatū illiꝰ cōgratulātes: qui ideo inclinauit celos et deſcendit. vt reduceret nos īviam rectam: ut de loco ꝑegrinatōnis iremus in ciuitatē habitationis. Si hͦ viā ardua ē et ſtricta nedeficias: qꝛ eo tutior et rectior eſt.Porro preuius ciuis fortis et piuseſt paratus. utiqꝫ in defectu tuo teſacris ī humeris collocare et te portare ad gregem: quia dux et dn̄stuus eſt: ip̄e etiā ⁊ aſinus tuus eſt.Iſachar aſinus fortis: et poſteriora dorſi eiuſ in pallore auri. Ip̄e dorſum noſtruꝫ cui imponantur oneraceteris mēbriſ importabilia: ſicut ⁊hedus noſter emiſſarius ip̄e eſt cuiimpoſita ſunt peccata noſtra: qꝛ vere languores noſtros ip̄e tulit ⁊ dolores noſtros ip̄e portauit. Hinc ergo in memoria reuoluentes paſſionem xp̄i. om̄ia blādimēta mūdi vtſtercora reputemꝰ vt paſſionibusxp̄i ꝯformemur: inde ſpe tenentesfirmiter gloriam reſurrectōnis nedeficiamus ſꝫ gloriemur in tribulatōnibꝰ: qꝛ paſſiones huiꝰ tꝑis ꝯdigne nō ſūt ad futurā gloriaꝫ q̄ reuelabit̉ in nobiſ. Ager ergo pauꝑtatis merito plenus dicitur: quē ſimul et ver decorat floribꝰ: et autūnus replet fructibꝰ. Cui merito pater cōparat filiū ſuum dicens. Ecceodor filij mei. ſicut odor agri pleni.In quo nimirū omiſ ꝑfectio pauꝑR