tōnem in meditatōibꝰ: ꝓ his inquāet innumeris alijs beneficijs quid eirurſū r̄tribuā? Qui totū dedit: quidvlteriꝰ īpendere habeo?. Calicē ſalutaris accipiā. et nomen dn̄i inuocabo. Quid eſt calicē accipiā? Animamea deſiderabat ce in nocte: ſed etſpūs meus in p̄cordijs meis. Nomētuū et memoriale tuum in deſiderioanime. Nomen ſaluatoris mei fr̄esmei. carnis mee. ſanguinis mei. nomen a ſeculis abſcōditū. nomen mirabile. nomen ineffabile. nomen ineſtimabile: imo eo mirabilius. quoieſtimabiliꝰ: eo magis gratū qͦ gͣtuitū. Hoc inꝙͣ nomē nō tā viuenteme labijs meis laudabo: ſꝫ iā n̄ viuēte me viuente vero in me xp̄o. ſicutadipe et pinguedine repleat̉ anīamea: ut non ſolū exterioribꝰ labijs īuocem nomē dn̄i. Quicūqꝫ nō vocauerit ſꝫ inuocauerit nomē dn̄i ſaluꝰerit. Non aūt ſolū nomē. ſꝫ et memoriale paſſionis eius ſemꝑ ſit in deſiderio aīe mee ut paſſionis eiꝰ parribereticeps efficiar: ſi quomodo agnoin hibituara idiſcere potero ſicut et agnitus ſum.Sic ergo calicē eius accipiā: qꝛ monimēta paſſionis ſue intͣ aīe mee ſinū. intra memorie mee cellas ſēꝑ reuoluā. Aſpiciā regē ſalomonem indyademate: quo coronauit eū mat̓ſua. Aſpiciā eū ligatū flagellatumoſputū. ſaturatū opprobrijs: clauiſqꝫ cōfixū. Aſpiciā in huius deſertoexilij ſerpentē eneū ſuꝑ colūnaꝫ crucis exaltatū. ut ſerpentes qͥ me mordet moriāt̉: quia nullus qui credit īeum ꝑibit: ſed habebit vitā eternāHec ⁊ alia patiētis et moriētis dn̄imei memoralia. memorie mee artiꝰcomēdabo: et ad os cogitatōnis reuocas ruminabo diutius: ut impingliar deuotius. Hec inquā crucis etpaſſionis eiꝰ inſigna ſint p̄ſentia vtleua eiꝰdilectōnis qͣ nemo vnꝙͣ maiorem habuit. ſit ſub capite meo. nevidelicꝫ mēs mea ad carnalia incuruetur deſideria: donec dextera diuinitatis eius amplectatur me ut abſorbeat̉ hoc qd̓ mortale eſt a vitaet mortale hoc immortalitatē et incorruptibile hoc induat in corruptōeꝫ. Leuā in hoc loco humanitatēeius accipio: in qua nobis exhibuitcaritatē ut diximꝰ. qua nemo maiorem habet: ponēs aīam ſuā etiam ꝓinimicis ſuis. Dextera eſt diuintas:qua deſidero amplexari et circūda.ri. Tūc enī ſatiabor inquit cū apparuerit gl̓a tua: ⁊ adimplebis me leticia cū vultu tuo: qꝛ delectationesin dextera tua uſqꝫ in finē. Ceteruꝫquātum dextera ſiniſtre precellit.quātum vicꝫ eterna caducis. incorruptibilia corruptibilibuſ mortaliamortalibꝰ: tm̄ neceſſe eſt precellerecaritatem quā nobis exhibituruseſt in gloria ſue diuinitatiſ: caritatiquā nob̓ exhibuit in miſeria ſue humanitatis. Hāc enī et oculus viditet auris audiuit et in cor hoīs aſcēdit: ꝙͣ p̄parauit diligētibꝰ ſe. Quetamen eſt illa caritas? Audi. Licetmaiorē hac dilectōne nemo habetaīam ut quis ponat ꝓ amicis ſuis:ip̄e tamē ſuā poſuit ꝓ inimicis. Cūenī adhuc inimici eſſemus: recōciliauit nos deo in ſanguine ſuo. Si hocfecit hō: qͥd faciet deꝰ? Si hoc fecitpauꝑ: quid faciet diues? Si hͦ fecitꝓ inimicis: quid faciet ꝓ amicis? Sihͦ fecit in via: qͥd faciet in patria?Si hoc fecit in exilio: qͥd faciet ī palatio? Si hͦ fecit in t̓r a vbi ſui eū nōrecipiūt: qͥd faciet in celo vbi ei omnes obediunt? Si quandoqꝫ fuggeſtiōibꝰ dyaboli vel īportunis carnis