forte dignius nominatur illa feſti.uitas. Redeundum nobis eſt ad idqd̓ p̄ manibꝰ eſt. Hodierni itaqꝫ ieiunij et eiꝰ quā p̄ſtolamur ſolēnitatis et leticie cauſa eſt btā paſſio andree apoſtoli. Dignū eſt enī vt ſi cūeo pendere nō poſſumus: cum eo velieiunemus. Nam et ip̄m cum biduopenderec in cruce etiaꝫ ieiunaſſe qͥsdubitet? Inueniam̉ ergo vel in exiguo ꝯmunicātes paſſioni eius: et ſinō ſimul affixi patibulo. ſil̓ afflictiieiunio: vt miſerāte deo etiā coroneꝑticipes ſimus: et in pn̄ti qͦꝫ ſpiritaliū ſocij gaudioꝝ. Quo enī nō exultemuſ in memoria triūphi eiuſ: quēin ip̄a ſui pn̄tia ſupplicij tam vehementer nouimus exultaſſe? Aut nōerit leta feſtiuitas: ubi et crux ipſaplena eſt gaudio? Siquidē et feſtiuū ſolemuſnominare qd̓ letum eſt:et crux a cruciatu vtiqꝫ d̓r: aut certe cruciatus a cruce. Quāta ꝓindeexultatōne vniuerſe terre celebrādum. tante nouitatis miraculū. taꝫmagͥficum opus diuine v̓tutis. Andreas homo erat ſimilis nob̓: ⁊ tamvehem̄ti ardore ſpūs crucē ſitiebathō: tam maudito a ſeculo gaudiotripudiabat: cū ꝑatum ſibi eminuspatibulū ꝯſpexiſſet. O crux inquitdiu deſiderata: et iam cōcupiſcentiaīo p̄parata. Securus et gaudes venio ad te: ita ut et tu exultās ſuſcipias me. Videtis qꝛ nō ſe capit premagnitudine gaudij? Ita inqͥt utet tu exultās. Ergo ne tanta eſt exultatio ut exultet ⁊ ip̄a crux. nec leti quicꝙͣ habeat: ſꝫ totū leticie ſit?Aut qui dicat minus cōtra ꝯſuetudinē. ſupra ratōem. vltra naturaꝫ:crucifixū exultare ꝙͣ cruce? Illi ſenſum leticie natura negauit: huic ſiquid p̄ualet gaudiū omē extermi-vnat: ingeritqꝫ dolorē. Amator ait32ituus ſemꝑ fui et deſideraui amplecti te. Fratres. ignis vibrās eſt nō.xi.lingua loquens: et ſi lingua. certepiignea eſt. Carbones ſūt ignis illiꝰxi3quē de excelſo xp̄us miſerat in oſſibus eius. Atqꝫ vtinā deſolatorij nodis ſint: ꝯſumētes ⁊ exurētes qͥcqͥdjin nob̓ eſt carnalis affectōis. Quales enī ſcintille ſūt iſte: aut a quātotiinteriori incēdio micāt? Plane bea2xte andrea granum ſinapis eſt fidestua: que tam inſuperatū cepit ex ſeIinit tꝓferre feruorē. Quid ſi paulo ampliuſ terreret̉? Quis feruorē illumntimramrianimus: qͥs verba illa ſuſtinere poſutiirſet auditus? Dum enī minis minavilnatti.retur egeas: adhuc granū ſinapisipiu pmriſti?deſpicabile videbatur. Dn̄s inqͥt meiuitruintumiſit ad iſtā ꝓuinciā. in qua nō ꝑuūmnuitiliappl̓m acquiſiui. Accedat cōminatonis piſtillū: longe iam acrius ſapiet: ꝯſtātiuſqꝫ loquet̉. Terrēduꝫinirt iixceū putat egeas crucis ſuppliciū miUxiji.nitās: nō eſt ita. Accedit̉ magis infiditj xibov̓bo hoc ⁊ libere clamat. Ego ſi paxx.tibulum crucis expaueſcerē: crucisgl̓am non p̄dicare. Aut vbi ꝑatūiagiViipſibi lignū intuitus eſt ex hoc iā plaIitiuune totus igneſcens applaudebat: ⁊iiublādiebat̉ illi amate ſue officioſiſſiiilinme ſalutabat. deuotiſſime ſuſcipieiibat. magnifice attollebat eaꝫ ⁊ iniip̄iꝰ p̄conia gl̓abat̉: clamas magisaffectōne ꝙͣ voce. Salue crux p̄cioaſa que decorē et pulcritudinē de mēxbris dn̄icis accepiſti. Salue crux qͥin corꝑe xp̄i dedicata es: et ex mevi qꝫbris eius tanꝙͣ margaritis ornataMerito ꝓinde crucis amatorē venerātur quicumqꝫ ſūt ẜui crucis: ſꝫ abhis ampliorē iure deuotōeꝫ exigit̉:qui ſpecialiꝰ ꝓpoſuerūt tollere crucem ſuam. Vobis hoc ⁊ de vob̓ dico