tratres mei qui non ſurda aure audiſtis illā euāgelicā tubam: qui nōbaiulat crucē ſuā et ſequitur me nōpoteſt meus eſſe diſcipulus. Paratieſtote tota animi diligētia huic adhibere ſolemnitati ⁊ corde mag nocelebrare eam; qꝛ magnꝰ omninoꝯſolatōnis pariter ⁊ exhortationistheſaurus vobis repoſitus eſt in eaſi fuerit qui fodiat et ſcrutet̉.Indie ſancti andree ẜmo pͥmꝰ.Elebrātes hodie glorioſuꝫbeati andree triūphū. in verbis gr̄e q̄ ꝓcedebant de oreeiꝰ exultauimꝰ et delectati ſumus.Neqꝫ enī locꝰ poterat eſſe triſticie:vbi tam vehemēter letabat̉ et ipſeNemo ex nobis cōpaſſus eſt ſic patienti: nēo auſus ē plangere exultātem. Alioqͥn et nobis ip̄e nō inconit̉. Territigrue dice̓ poterat. qd̓ ſaluator crucem baiulās ſequētibꝰ ſe et lugēticadit̉ nagienbus ait. Filie iheruſalē nolite flerenat eigo ſipaſuꝑ me: ſꝫ ſuꝑ voſ flete. Deniqꝫ cumauelcerē eruisduceretur ip̄e btūs andreaſ ad cruAit vbi palſicem. ppl̓us qͥ ſcm̄ ⁊ iuſtū dolebat iniuſte dānari ꝓhibere voluit ne puniretur. ſꝫ magis ip̄e inſtātiſſima p̄ceꝓhibuit eos: ne nō corōaret̉: imone nō pateret̉. Deſiderabat ſiqͥdeꝫdiſſolui ⁊ cū xp̄o eſſe: ſꝫ in cruce quāſemper amauerat. Deſiderabat regnū intrare: ſꝫ ꝑ patibulum. Quideni dicit illi amate ſue? Per te inqͥtme recipiat: qui ꝑ te me redemit.Frgoſi diligimuſ eū ꝯgaudemusei non ſolū qꝛ caro natus ſꝫ et quiacrucifixus: qꝛ deſideriū anīe eius tribuit ei dn̄s: ⁊ poſuit in capite eiꝰ coronā de lapide p̄cioſo. Verūtn̄ dumogratulam̉ ei ꝙ diu deſiderate crucis frui mereat̉ amplexū: mirū valde eſt: ſi non ipſum eius miramurgaudiū cui ꝯgratulamur. Dū enīnoctis huiꝰ vigilias celebrantes inverbis tāte exultatōnis cantandodelectaremur: putaſ nō fuit in nob̓.qͥ ſecū cogitarꝫ ⁊ dice̓t. qͥd ſibi vulthec. aut vn̄ tā noua leticia? Certe ⁊crux p̄cioſa eſt. ⁊ crux amari p̄t ⁊crux habꝫ exl̓tatōꝫ? Ita ē fr̄es meiSi fuerit qͥ colligat ſemꝑ lignū crucis vitā germinat. fructificat iocūditatē: oleū leticie ſtillat: balſamūfudat ſpūaliū cariſmatuꝫ. Non eſtſilueſtris arbor: lignū vite ē apprehēdentibꝰ eā. Arbor ſalutifera eſt.Alioqͥn quō dn̄icaꝫ occuparet t̓rā?Illā dico p̄cioſſimā glebam: cui clauorū ineſt fix a radicibꝰ. Si nō eſſethͦ p̄cioſior cūctis. fructuoſior vniuerſis: nunꝙͣ illo plātaret̉ in orto: necillā ꝑmitteret̉ vnneā occupare. Deniqꝫ quid mirū ſi cruci ſuauitatē dedit. qͥ dedit ⁊ igni? Aut quō crux iudicat̉ inſipidā: vbi dulce ſapit ⁊ flāmaº Quid enī ſapiebat laurētio ignis cū irrideret carnifices: iudicemſubſannaret? Quid nos ad iſta dicemus fr̄es: ꝙ non ſapit etiā nob̓ q̄ꝓ xp̄o eſt tribulatio. nec guſtamꝰet nos manna abſcōditū? Sic enī victus eſſet om̄imō diabolus: nec haberet penitus qd̓ auferret. Sufficeret nob̓ hoc vnū: aduerſus dupliceꝫmaliciā inimici. Habet qͥppe neqͥſſimꝰ ille laq̄os. habet et iacula: utpote calidiſſimꝰ venator hoīm: ſolū ſitiēs ſāguinē aīaꝝ. Alios teliſ appetit malicioſe cuiuſlibet fuggeſtionis: ⁊ in eis vulnerat multos: quoꝝtenuis ē patiētia Alios voluptatibꝰirretire laborat: ⁊ in his ꝯcludit ml̓titudinē copioſā eoꝝ qͥ in terra repūt: aut volitāt iuxta eaꝫ. Sit ergogaudiū in tribulatōe: ⁊ iā nō habetV iiij