verū eē? Erit ſine dubio: ſiqͥdē ve raxet potēs ē qͥ ꝓmittit. Si murmuratimimicus reſpōdebit̉ ei. An nō licetmichi facere qd̓ volor Nōne oculustuus nequā eſt qꝛ ego bonus? Si tuiure humiliatꝰ es ꝓ eo ꝙ adu̓ſū meexaltare te voluiſti: nōne qui ſe humiliāt ꝓpter me merito ſūt exaltādi? Et vere fratres ſi miſerrimus illee celo deiectus ē. quoniā affectauitcelſitudinē. altitudinē ꝯcupiuit. ſublimitatē p̄ſūpſit: nōne ꝯſequēs ē beatos eſſe. qui ſpōte in pauꝑtatis humilitate ſeſe deponūt. et iuxta dn̄i ꝓmiſſionē ip̄oꝝ eſt regnū celoruꝫ qd̓ꝑdidit iſte? Et attēde ꝙͣ ſapiēter ordinauerit ſapiētia cōtra peccatumprimū remediū primū opponēs. Acſi aꝑtius dicat. Vis obtinere celumqd̓ ꝑdidit ſuperbiens angelus. quiꝯfiſus eſt in virtute ſua. et in multitudine diuitiarū ſuarū? Pauꝑtatisvilitatē āplectere ⁊ tuū erit. Sequit̉Beati mites: qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā. Bene optime. Sic enī oportebatcōmendata pauptate etiā in āſuetudinē p̄dicari: qm̄ relīquētibꝰ omniaprima ſolet eē tēptatō de moleſtijscorꝑis ⁊ afflictione carnis inſolita.Quid vero pauꝑtas ꝓderit. ſi quodabſit pauꝑ in murmuratōeꝫ deueniat: factus exaſperās et impatiensdiſcipline? Optime qͦꝫ poſt regni ꝓmiſſionem minus aliud regnū velutin arraꝫ datur. ut ſecūdū ſcripturāꝓmiſſionē habeamus vite eius quenūc eſt pariter ⁊ future: et de exhibitōne p̄ſentium firma ſit exſpectatio futuroruꝫ. Beati mites: qm̄ ipſipoſſidebūt terrā. Hanc ergo terrācorpus noſtrum intelligo. Quod ſipoſſidere vult anima. ſi regnare defiderat ſuper mēbra ſua: neceſſe eſtut ſit ipſa mitis ⁊ ſuꝑiori ſuo ſubiecta. qm̄ tale inuenit inferius ſuum.qualē ſe exhibuerit ſuꝑiori. Armat̓jpiieni creaturā ad vlciſcēdā fui iniuriāxcreatoris: et ideo nouerit anima qgſtirebellē ſibi inuenit carnē ſuam: ſe qͥminus ꝙͣ oporteat ſuꝑioribus poteixiiiſtatibus eſſe ſubiectā. Manſueſcatipſa et humilietur ſub potēti manuxiipeniſdei altiſſimi. ſubiecta ſit deo ⁊ his pailiatitinii liariter quibꝰ vice eius habet obedirep̄latis: et continuo corpus ſuū inueIipitulpra ntiatōem qͣniet obediens et ſubiectū. Veritasnuri: ⁊t meiſa ad peritāenī eſt que loquit̉. Beati mites: qm̄cimntitius obtmeres. Nipſi poſſidebūt terram. Et vide ſi nōinrinūā qiſti ⁊ſolatōemaduerſus ſecūdi peccati vulnus. ſeIirintut e veneno xeffucūda ꝓceſſerit medicina. Prima ſicno vitalicet vitō totā inidem poſt angelice pͥuationis ruinanitatē nā nſqꝫ hodie ad.eua peccauit. inquietudine ſpiritusilteriuspuitat tōlalaagitata: et interdicti domīci iuguIilſera prſid em abelatosſuaue ⁊ leue onus abiciēs: quoniamqu mſa.initit̉. plexſpectare voluit. ut de manu dn̄i vnde iam cetera acceꝑat. ꝑfectionē qͦhiturbeatitudinis mere̓t̉: ſed preriꝑe illāſerpentis ꝯſilio attēptauit. Propterhoc ꝑadiſum ꝑdidit terrā deliciarū:ꝓpter hoc in ip̄o corꝑe ſuo ꝯtrariaꝫlegē inuenit. Sꝫ iā fortaſſis ad hācdn̄i vocem deſiderio manſuetudiniseſtuas: et cōquereris ſuꝑ aſꝑitateꝫcordis tui ⁊ beluinis quibuſdā motibꝰ atqꝫ indomita feritate. Attēdite ergo qd̓ ſeqͥt̉. Beati qͥ lugēt: qm̄ip̄i ꝯſolabūt̉. Equū indomitum flagella domāt: aīaꝫ immitē contritioſpūs ⁊ aſſiduitas lacrimarū. Ergo inoībꝰ oꝑibꝰ tuis memorae̓ nouiſſimatua: mortis horrorē. iudicij tremēdudiſcrimē: ardētis gehēne metuꝫ abocul̓ cordis tui elōgari nullatenꝰ patiaris. Cogita ꝑegrinatōis tue miſeriā: rcogita ānoſ tuoſī amaritudine aīe tue: ⁊ cogita vite hūane ꝑicula Cogita fragilitatē ꝓpriam et inhmōi cogitatōe ſi ꝑſeueraueris dico tibi parū ſēties q̄cqͥd foris videteē moleſtū: dū toto corde circa īterſ-