ſeſſionē. ita ut dicat patri tu ꝯgnouiſti ſeſſiōeꝫ meā ⁊ reſurrectōeꝫ meāSedit enī ut ad eū ad quē ne ipſi qͥtem āgeli ſtātē attingere poterāt:etiā publicani et pcc̄ores accedant:accedat maria magdalene: acceVede.dat et latro de cruce. Et cū ſediſſetacceſſerūt ad euꝫ diſcipuli eius. Acceſſerunt nō tam inceſſu pedum: ꝙͣan dlmiuaffectu cordis et imitatōne virtutūSto aitno nolūtramGn̄ aūt nō turbe non quilibet de pontuma arinepumpulo. ſed diſcipuli acceſſiſſe dicunt̉:firnās quboqͣtenus ſicut teſtamētum vetus daipi te dn̄etum legitur in mote ſyna. ſolo moyris: ⁊ ſacure incido vamſe aſcendentē et populo exſpectāteſciera.ꝙpeampudeorſū: ſic et modo ſuſciperēt mōtesie. Secquā viam nātampacem populo ⁊ colles iuſticiā: ⁊ veorū curro: qn̄ quidem nuiq.lut in tenebris qͥbuſdā ⁊ in occultoꝯcelo egreſſo tua ad tinritdiceret̉ apl̓is quod poſtea dicerenteviam: et occurſus tuus vain lumine: et audirent in aure quodum eius fuerit ꝑ hāc viatp̄dicarēt poſtmod̓ ſuꝑ tecta. Vndein ego fratres in hūc tuet ſequitur. Et aꝑiens os ſuū. docela maſticare: vos eſtotebat eos. Aꝑuit nūc os ſuū. qͥ ꝓphe⁊ ruminantia: ua fetarū prius aꝑuerat ora. Hinc ē qd̓mundaheſaurus deflegitur in pſalmo.ꝓpheta dicente.pſētis. GpoDomine labia mea aꝑieſ: ⁊ os meūtulū loannūciabit laudeꝫ tua. Nūc aūt quiſut ⁊horamultipharie multiſqꝫ modis olī deꝰlocutus fuerat in ꝓphetis: demū ſuoput celebisipſius ore locutus ē: tāꝙͣ ſi diceret:⁊ qui loquebar ecce aſſum. Beati qͥaudierūt loquētem in carne ſapientia: beati qui verbi dei verba que abipſius ore ꝓceſſerūt audierūt. Verūtamē qd̓ audierūt illi adhuc reẜuatur nobis: quia et nos audire poſſumus ꝙͣuis nō ab ip̄o. Aꝑiēs os ſuūdōcebat eos dicēs. Beati pauperesſpiritu. Vere aꝑtum eſt os eius. inquo omnes theſauri ſapiētie et ſciētie ſūt recōditi: ⁊ vere eius hͨ doctrina q̄ in apocalipſi loquit̉. ecce nouafacio omnia. qui ꝑꝓph̓aꝫ āte p̄dixefat: aꝑiam os meū erūctabo abſcondita a ꝯſtitutōe mūdi. Quid enī taꝫabſcōditū ꝙͣ pauꝑtatē eſſe beataꝫ?Attamē veritas loquit̉ que nec falli nec fallere poteſt: ⁊ ip̄a eſt que dicit: qm̄ beati pauꝑes ſpiritu. Sic vosinſenſati filij adā diuitias queritis.diuitias deſideratis uſqꝫ adhuc. cumiam beatitudo pauperuꝫ diuinitusꝯmedata. p̄dicata mūdo. credita ſitab homībꝰ? Querat eas paganusqui ſine deo viuit. querat iudeus quiterrenas ꝓmiſſiones accepit: ſꝫ quāfronte magis aūt qua mēte xp̄ianꝰdiuitias querit poſtquā xp̄us btōseſſe pauperes predicauit̉ Quouſ ꝙfilij alieni quouſqꝫ vanitatē loquit̉oſ vr̄m. ut btūꝫ dicatis ppl̓m. cui hecſūt hec viſibilia hec pn̄tia: cū filiusdei os ſuū aꝑiens locutus ſit veritatē btōs eſſe pauꝑeſ ⁊ ve diuitibꝰ. Sꝫdiligēt̓ attēde ꝙ nō ſimpl̓r pauꝑesnoīat ꝓpter plebrios pauꝑes. neceſſitate miſerabili nō laudabili voluntate. Spero eqͥdē ꝓfuturā eis apuddiuine bonitatis miſcd̓iaꝫ. hāc ip̄aꝫafflictionis ſue miſeriā: ſcio tn̄ dn̄mhoc in loco non de huiuſmodi fuiſſelocutū: ſꝫ de his qͥ poſſūt dicere cumꝓph̓a. Voluntarie ſacrificabo tibi.Attamē nec volūtaria quidē pauꝑtas omnis. laudē hꝫ apud deū: namet ph̓i ſua om̄ia reliquiſſe legūt̉: utexpediti mundialibꝰ curis ſtudiovanitatis poſſent vacare liberiꝰ: ⁊ nolebāt cēſū abūdare terrenoꝝ ut abūdarēt magis in ſēſu ſuo: hos diſcernit qd̓ dictū eſt ſpū: id eſt ſpiritualivolūtatē. Btī vero pauꝑes ſpū. ſpirituali ſcꝫ intētōe: deſiderio ſpūali.ꝓpter ſolū bn̄placitū dei et aīarumſalutē: qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoruꝫ.Btī vere ſiqͥdē ip̄orū ē regnū celorūSꝫ qͥs ē qͥ ſic loquit̉: qͥ ſic beatificatpauperes ⁊ ſic ditat̉ Putas poteritR iiij