dominus nouit mēdico panē de celoet alimoniam vite. Propterea nonego vobis. ſed pater veſter ipſe eſt.qui dat vobis panē de celo viuum:ip̄e vos paſcit ⁊ oꝑibus et ſermonibus: etiā et carne filij ſui. qui eſt vere cibus. Nā ⁊ de oꝑibus lego meꝰcibus eſt ut faciā volūtateꝫ patrismei: et de verbis: qm̄ nō in ſolo paneviuit homo. ſed in omni verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Ergo nūc qͥdē cibari habemꝰ factis eius ⁊ verbis: poſthec etiam illibatum dn̄ici corporisſacramētū in altaris mēſa ſacroſanctū ip̄o ꝓpicio ꝑcepturi. Legimusin euāgelio hodie qm̄ videns turbaſiheſus aſcendit in mōtem. Predicantem enī dn̄m de ciuitatibꝰ ⁊ caſtellispopuli ſequebant̉. quoruꝫ ſaluabataīmas. ſanabat corꝑa. ⁊ adherebātei affatu pariter ⁊ aſpectu illius delectati: cuius nimirum vox ſuauis etfacies eius decora: ſicut ſcriptuꝫ eſtSpecioſuſ forma p̄ filijs hominū: diffuſa eſt gratia in labijs tuis. Taliseſt quē nos ſeqͥmur. cui adheremꝰtotus deſiderabilis: in que nō ſolumpopuli ſꝫ et ip̄i qͦꝫ angeli ſancti deſiderāt ꝓſpicere. Quid vobis ſuauiusapponemuſ? Nimirū hee ſunt delicieangelorū. Guſtate ꝓinde ⁊ videteqm̄ ſuauis eſt dn̄s: ⁊ hūic ſuauitati.huic ſapori. huic ſapiētie q̄ trahit̉de ocultis: omnē qd̓ deſiderat̉ nō valet cōparari. Quid enī? Miraris inſole ſplendorē. in flore pulchritudinem. in pane ſaporē: in terra fecūditatē ⁊ Sed a deo hec vniu̓ſa donataſūt: nec dubiū quin multo ampliusreſeruauerit ſibi. ꝙͣ dederit creaturiſIam ne hoc quidē ocioſū putemꝰ ꝙaſcēdit in mōtē. nimirū qd̓ tāto an̄p̄dictū ē tāꝙͣ alonge clamāte ꝓpheta ſuꝑ montē aſcēde tu qͥ euangeli-xiſas ſion: qui euāgaliſas ihrl̓m. In qͣaſcēſione ſi vos melius nō habetis:ego illud intelligēdū puto quod inxxi pmitio actuum apl̓orū beatus lucasxiſmeminit dicēs. Primū quidē ſermonem feci de omnibꝰ o theophile quexſliicepit iheſus facere et docere: vtiqꝫnō iuxta phariſeorū morē. qui alli1 ixiati.ipatittſgabant onerā grauia ⁊ importabilia et imponebāt ea in humeris ho.jxxitſminū: digito aūt ſuo nolūt ea mouejij. xxip tiſre. An non bonus anime panis eſtiindlſcipili attaſiſſeiſte: et plurimū cōfirmās cor hoīs:nufieut teſtamētum vFiducialiter ſequor te dn̄e quocūquligitur in mōte ſpnaieris: ⁊ ſecure incedo viam mādainſcendente et populo etorū tuoꝝ: ſciens ꝙ ꝑ eam p̄ceſſeriſutſū ſt ⁊t modo fuſcipeip̄e. Secure inquā viam mādatoruꝫatem populo ⁊ colles intuorū curro: qn̄ quidem noui ꝙ a ſūlit in terebria qͥbiſbā ⁊mo celo egreſſio tua ad currēdamticent̉ apl̓s qud piſtehāc viam: et occurſus tuus vſqꝫ adyſumint: xt auidireit inauſūmum eius fuerit ꝑ hāc viaꝫ. Nonntarit piſtrud̓ nptiāꝫpoſſum ego fratres in hūc moduꝫimtu tt qpurirſaſingula maſticare: vos eſtote anilup Ipit itumalia munda ⁊ ruminantia: uꝫ fiatyrunraaa.ſicut ſcriptū eſt. Theſaurus deſiderinptinudadixrabilis reqͥſcit in ore ſapiētis. Oporiida iatebit enī me ſuccincte aliꝙͣtulū loqͥ.quoniā multa dicēda ſūt ⁊ hora breuis eſt. maxime ꝙ adhuc celebranda nobis miſſarū ſolēnia reſtāt. Vldens turbas ih̓us aſcendit in mote.Vidēs miſeratōnis intuitu: qm̄ eratſicut oues errātes: nō habentes paſtorē. Quid ē ꝙ prius ꝙͣ docere inciꝑet aſcendit in montē: niſi ꝙ in hͦipſo docuit neceſſe habere p̄dicatores verbi dei deſiderijs animi. et ꝯu̓ſatione ſancta ad ſublimia tendere.et virtutū cōſcēdere mōtē? Et cumſediſſet acceſſerunt ad euꝫ diſcipulieius. Cuꝫ ſediſſet inquit. Aliodumquis ad excelſum illum gigante poſſet accedere? Benigniſſime prorſusinclinauit ſe et exinaniuit vſqꝫ ad