Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

nō ſcinderet̉. Et dicūt nō ꝑianemꝰcū homībus iſtis ineternū: quia caro ſūt. Que enī cōuētio luci ad tenebras Nos de regno vnitatis ⁊ pacis ſumus: et homines iſtos in eādeꝫvnitatē ⁊ pacē ſperabamꝰ ēe venturos. Nūc aūt qͣ ratōe nobis cohereāt qͥ diſſidēt a ſeip̄iſ? Vidētiſꝙͣ ꝯgrūat huic ſolēnitati euāgelica lectioque ſic deterret nos a ſcādalo ꝑuulorū: qn̄quidem tam vehemēter angelis diſplicēt ſcādala? Qui ſcādaliſauerit vnū de puſillis iſtis. durū eſtquod ſequit̉. Sed iaꝫ p̄terit hora admiſſas nobis eūdum eſt. Peto ne ſitvobis moleſta dilacō: q̄ poterit nonedit et abijinutilis fore: ſi capitulū p̄ſens ſermone altero diligētius ꝓſequamur.Sermo ſecūdus vnde ſupraVdiſtis fratres euāgelicāotentolectōeꝫ adu̓ſus eos qͥ puſilſꝫ iude apllos ſcādaliſāt ſatis terribiliter intonātē. Nemini blāditur veriviritū non htas. neminē palpat: nulluꝫ ſeducitog. animale.idere ē animā hominis quaꝑte denūciās: quoniā ve homini illiꝑ quē ſcādalū venit. Bonū erat eiu vmiuſa corporis mēbr avepara erſi natus nō fuiſſet homo ille. Natuscoherētia ſibiſane denuo. natus ad vitā: natus deura ceterorū: ætſpiritu: qui nimirū carne poſtmodūjuficet drtiocōſūmatur. Expedit ei qui ſcandalahū quob ibfuſcitat in hac domo. in hac ſanctadeo placida et angelis eiꝰ admodūgͣta ac familiari cōgregacōe vt ſuſpēdat̉ ī collo eiꝰ mola aſmaria: ⁊ ꝓfuaui iugo et leui onere ſaluatorisgraui mole terrene cupidiatis humeris eius impoſita. demergatur inꝓtundū maris huius magni ⁊ ſpacion manibꝰ: quod ē ſine dubio ſeculū nequā. Amus enī dānabile eratei in ſeculo magis perire. ꝙͣm monaſterio. Perire ſiquidē neceſſe ē hominē qui caritatem nō habet: etiam ſitradiderit corpus ſuū ita ut ardeat.Et hec dixeri fratres: nō quaſi minꝰbene de uobis ſētiam. aut regnarevideatur in vobis nequiſſimū iſtudviciū: ſꝫ ut in ea caritate ⁊ vnanimitate et pace. in qua ſtatis in domīoſolliciti ſitis perſeuerare ⁊ abūdaremagis. Que ē enī ſpes nr̄a ⁊ gaudium noſtrū: et cōrona glorie? Nōnevnitas et vnanimitas veſtra: in quagaudeo vos inueniri fraternitatisamatores ⁊ ante omnia mutuam invobiſmetipſis caritatē habētes. qd̓eſt vinculuꝫ ꝑfectōis Propter qd̓obſecro vos. ſic ſtate in dn̄o cariſſimi. In hoc enī cognoſcūt om̄es eti.am āgeli ſācti ꝙ xp̄i eſtis diſcipuli:ſi dilectōnem habueritis adinuiceꝫDeniqꝫ ſi tenetis memoriā. quā vobis p̄cedenti ẜmone tradidimus triplicem angelice erga nos caritatiset ſollicitudinis cauſam: poteſt hincqͦꝫ fraterne dilectōnis vtilitas magnifice cōmēdari. Facile ſiqͥdē cōſiderare ē homini. qͥ nō diligit ꝓximuꝫ:nullā ex his quas tūc diximus ſuꝑpetere cauſā. Nunqͥd enī xp̄i gr̄a diligemur ab angelis: ſi de mutue dilectōnis inopia cognouerit nequaꝙͣ eius nos eſſe diſcipulos? Nūquiddiligimur ab eis ꝓpter noſip̄os. id ēſpiritalis nature ſimilitudine ſi inuenimur nō diligere humane naturenoſtre cōſortes: imo vero ſi ex eis q̄inter nos ſūt cōtētionibꝰ. carnalesnos magis ꝙͣ ſpiritales eſſe cōſtiteritꝰ Deniqꝫ nūqͥd diligēt nos ꝓpterſeip̄os. et futuraꝫ de nobis ciuitatisſue reſtauratōeꝫ: ſi quod abſit vnuꝫquo ſolo vniri et coedificari eis poſſumus defuerit glutinuꝫ caritatis?Quō ſperabūt reedificādos de nob̓perpetuos ciuitatis illius muros ſiR ij