fac dn̄e in bona volūtate tua ſyon:et edificētur muri iheruſalē. Si diligitis decorem domus dei imo qꝛ diligitis: exꝑiant̉ zelū veſtrū viui ⁊ rōnales lapides: qui ſoli inſtauratōeꝫeius vobis poſſūt cordificari. Hic ēdilectiſſimi funiculꝰ triplex quo deexcelſo celorū habitaculo ad cōſolādos ad viſitādos. ad adiuuādos nosattrahit ſuꝑeminēs caritas angelorū. ꝓpter deū. ꝓpter nos ꝓpter ſeipſos. Propter deū vtiqꝫ cuius tantaerga nos miſericordie viſcera. ip̄i qͣꝫut dignū eſt imitant̉: ꝓpter nos inqͥbus nimirū ꝓpriā ſimilitudinē miſerātur: ꝓpt̓ ſeip̄os. quoꝝ ordinesinſtaurādos ex nobis toto deſideriop̄ſtolāt̉. In ore emī ꝑuulorū qͥ lactemodo veſcutur et nondū ſolido cibo.ꝑficiēdā eſt laus illa maieſtatis diuine: huius habentes pinicias angelici ſpūs beatā nimiū delectacōe fruūtur: ſꝫ tanto magis ꝯſūmatōnis exſpectacone et expeticōe ſollicitaturQue cū tn̄ ita ſint. pēſate quāta etiam nobis ſollicitudine opus ē dilectiſſimi. ut dignos nos exhibeamuseoꝝ frequētiā: et eo modo cōuerſemur in cōſpectu āgelorum. ne forteſcos offēdamꝰ obtutus. Ve enī nōbis ſi ꝓ peccatis quādo ⁊ negligentijs noſtris vocati. indignos nos iudicauerint p̄ſentia ⁊ viſitacone ſua:ut iā neceſſe habeamꝰ ⁊ nos plāge̓ ⁊dicere cū ꝓpheta. Amici mei et ꝓximi mei: aduerſū me appropinquauerunt et ſteterūt. Et q̄ iuxta me erātde lōge ſteterūt: et vim faciebant qͥq̄rebāt animā meā: elōgatis nimirūeis quoꝝ p̄ſentia ꝓtegere nos ⁊ ꝓpulſare poterat inimicū. Quod ſi tāneceſſariā habemus familiaritatemdignatōnis angelice cauēda nobiseorū offēſa: et in his maxime exer-xiicendū. quibꝰ eos nouimus oblectariSunt enī plurima que eis placēt ⁊ō̄in nobis inuenire delectāt: ut ē ſoeſbrietas. caſtitas. paupertas volūtairia. crebri in celū gernitus ⁊ orones5ſcum lacrimis ⁊ cordis intētōe. Atta2imē ſuꝑ omnia hec vnitatē et paceꝫ.xſtttia nobis exigūt angeli pacis. Quidnni maxime delectent̉ in his que formā quādam ciuitatis ſue rep̄ſentātxx tyrtitmt tin nobiſ: ut miret̉ ihrl̓m nouā in terx ipteſſtra? Dico aūt ut quo ciuitatis illiꝰ ꝑxt ruū de puflis iſtia dticipatō ē in idip̄m ſic ⁊ nos idipſumnſequt. ded iaꝫ p̄teritſētiamus: ad ip̄m dicamus oēs ⁊ nōſin nobis cūdum eſt. ſſint in nobis ſciſmata: ſꝫ magis oēsna mdleſta dilacō. q poſimul in vnū corpus ſimus. Ecōtrautiligīdir: ſicapitiſi p̄evero nihil eque offēdit et ad indiN ditro dlipitus xlepnatōem ꝓuocat eos: quomō diſſenſiones ⁊ſcādala: ſi forte inueniant̓in nobis. Audiamꝰ ſiquidē quid loſumulcūiui uulipravnbalquat̉ ad corintheos paulꝰ. Cū enīNiſia irrtat tiuſit inter vos zelus et cōtentō nōnetūc carnales eſtis: ⁊ ſecūdū homineꝫlicanat.ambulatis? In epl̓a qͦꝫ iude apoſtoli legimus ſic. Hij ſūt qui ſegregātſemetip̄os. animales. ſpiritū non habētes. Videre ē animā hominis queinina padmodū vniu̓ſa corporis mēbra vinu lcauiiuificet coherētia ſibi. Separa ergoinrtuiquod vis a iūcturā ceterorū: et viaebude an deinde illud viuificet. Sic ē oīsqͥ dicit anathema ih̓u quod nemodicit loquēs in ſpū dei: quia anathema ſeꝑacō eſt. Sic eſt inꝙͣ omnis qͥabvnitate diuiditur: ne dubites qn̄ab eo receſſerit ſpiritus vite. Digneigitur cōtētioſos et qui ſeparāt ſemetip̄os. apl̓i carnales vocāt ⁊ ammales: ſpiritū nō habentes. Dicuntergo ſancti illi et beati ſpiritus vbiſcandala inuenerint ⁊ diſſenſiōēs.Quid nobis ⁊ gn̓atōni huic ſpiritunō habēti? Nā ſi adeſſet ſpiritus pereū vtiqꝫ caritas diffūderet̉: ⁊ vnitai