reſpexit deꝰ. Verūtaniē nūquid putamꝰ frēs eliſabeth ſāctā in eo ꝙ ꝑſpiritū vtiqꝫ loq̄bat̉ erraſſe? Abſit.Btā plane quā reſpexit deꝰ ⁊ btā q̄credidit. Hic em̄ magnus diuine reſpectōis extitit fructus. Ineffabiliſiquidem artificō ſpiritus ſuꝑueniens tāte hūilitati magͣnimitaſ tātaī ſecretario v̓ginei cordiſ acceſſit: utquēadmodū integ̓tatē ⁊ fecūditatēp̄dicimus. Hec qͦꝫ nichilominus ſuntſtelle ex reſpectu mutuo clariores:ꝙ videlicet nec humilitas tāta minuit magnanimitatē. nec magnanimitas tāta humilitatē: ſꝫ in ſua eſtimatōne tam humilis eſſet nichilominus: et in ꝓmiſſionis credulitatemagnanimis: ut que nihil aliud ꝙͣexiguaꝫ ſeſe reputabat ancillā: adincōprehenſibile hoc miſterium ⁊ āmirabile cōmertiū ad inſcrutabileſacramētū nullatenus dubitaret electā: et verā dei et hominis genitricēcrederet mox futurā. Agit hoc nimirū in cordibus electoꝝ gratie p̄rogatiua diuine: ut eos nec humilitaspuſillanimes faciat: nec magnanimitas arrogātes. Magis aut cooꝑatōe ſibi: ut nō ſolū nulla ex magnanimitate ſubintret elatō. ſꝫ hincmaxime ꝓuehatur humilitas: ut inueniātur in eo āplius timorati. ⁊ largitori munerū nō ingrati. acviciſſiꝫex occaſione humilitatis puſillanimitas nulla ſubripiat: ſꝫ quo minusde ſua qͥſqꝫ vel in minimis. p̄ſumerecōſueuit. eo āplius etiaꝫ in magnisquibuſqꝫ de diuina virtute cōfidat.Martiriū ſane virginis quā nimirūinter ſtellas dyadematis eius ſi meminiſtis duodecimā noīauimus: taꝫin ſimeonis ꝓphetia. ꝙͣ in ip̄a dn̄icepaſſionis hiſtoria ꝯmēdatur. Poſitus ē hic ait ſāctus ſenex de paruu-lo ih̓u in ſignū cui cōtradicet̉: ⁊ tuāip̄ius animā. ad mariā aūt dicebat.ꝑtrāſibit gladius. Vere tua materanimā o beata gladius ꝑtranſiuit.Alioqͥn nō niſi tuā ꝑtrāſiens carnēfilij tui penetraret. Et quidē poſteaꝙͣ emiſit ſpiritū tuus ille iheſus omniū quidē. ſꝫ ſpecialiter tuus. ip̄iꝰ pla.xiſne nō attigit animā crudelis lācea:aſque ipſius mortuo parces cui nocere.xi.nō poſſet aꝑuit latꝰ: ſꝫ tuā vtiqꝫ aniptamā ꝑtrāſiuit. Ipſius nimirū animaiam ibi nō erat: ſed tua plane neqͥx ixitImgiriuii dem igribat auelli. Tuā ergo ꝑtrāſiuit aīaꝫxp tit ſvis doloris. ut plus ꝙͣ martirē nonimmerito p̄dicemus: in qua nimirū(na hnda mipalu:?corporee ſenſū paſſionis exceſſeritipittntilitunta da jcōpaſſionis affectus. An non tibiinu ihiatarutin ledtplus ꝙͣ gladius fuit ſermo ille reueriutituttitpt irati .ra pertranſiēs animā et pertingēsxxtit ivſqꝫ ad diuiſionē anime et ſpiritus:iiuit3mulier ecce filiꝰ tuꝰ? O cōmutacōnēIohannes tibi pro iheſu traditur.ẜuus ꝓ domino. diſcipulus ꝓ magiſtro: filius zebedei ꝓ filio dei: homopurus ꝓ deo vero. Quomō nō tuaꝫaffectuoſiſſimā anima ꝑtrāſijt hecaudito: qn̄ ⁊ nr̄a licet ſaxea. licet ferrea pectora ſola recordatō ſcindit̉Nō miremini fratres: ꝙ maria martir in anima fuiſſe dicat̉. Miret̉ quinō meminerit audiſſe ſe paulū intermaxima gētiū crimina memorāteꝙ ſine affectione fuiſſent. Longe idfuit a marie viſceribꝰ: lōge ſit a ſeruulis eius. Sꝫ forte quis dicat. Nūquid nō eū p̄ſcierat moriturū? Et indubitāter. Nūquid nō ſperabat cotinuo reſurrecturū? Et fidēter. Suꝑhͨ doluit curcifixū? Et vehemēt̓. Alioqͥn qͥſnā tu frater aūt vn̄ tibi hͨ ſapiētia: ut mireris plus ꝯpatiētē. ꝙͣ marie filiū patiētē? Ille ec̄ mori corꝑepotuit: iſta ꝯmori corde nō potuit